Emma Volckaert
Quick View
Toevoegen aan winkelwagenBekijk winkelwagen

Ouder worden op het Vlaamse platteland. Over wonen,zorg en ruimtelijk ordenen in dunbevolkte gebieden

 33,90
Vlaanderen vergrijst aan een snel tempo. Het aantal zestigplussers zal stijgen van 1,6 miljoen naar 2,3 miljoen in 2060, terwijl het aantal tachtigplussers zal verdubbelen. Vooral de Vlaamse plattelandsgemeenten zullen een groot deel van die vergrijzing op zich nemen. Ouderen zullen daarbij in groten getale thuis blijven wonen. Nochtans zijn veel woningen niet aangepast aan inwoners met een verminderde mobiliteit. Zo zijn er bijvoorbeeld trappen in de woning of is het niet mogelijk om er met een rolstoel te circuleren. Maar ook de woonomgeving stelt de ouderen voor uitdagingen. Vlaanderen staat gekend om een verregaande verspreiding van wonen en voorzieningen. In landelijke gebieden zijn dagelijkse voorzieningen vaak enkel met de auto te bereiken. Maar ook de ouderen zelf wonen vaak op onbereikbare plaatsen. Dat zorgt er onder meer voor dat de thuishulp ettelijke autokilometers aflegt. Voor de thuisverpleging alleen, komt dat neer op dagelijks 15 keer de evenaar afrijden. De zogenaamde informele zorg blijkt eveneens niet vanzelfsprekend. Want wat met de ouderen die geen kinderen in de buurt hebben wonen? Of met de landelijke bewoners die pas honderden meters verder hun volgende buur zien, die ook vaak een leeftijdsgenoot is?

Dit boek neemt twee casegebieden onder de loep: de rurale Westhoek en de meer verstedelijkte, maar nog steeds landelijke Kempen. Het zet een ruimtelijk model op poten en geeft beleidsaanbevelingen mee.
Quick View

Ouder worden op het Vlaamse platteland. Over wonen,zorg en ruimtelijk ordenen in dunbevolkte gebieden

 33,90
Vlaanderen vergrijst aan een snel tempo. Het aantal zestigplussers zal stijgen van 1,6 miljoen naar 2,3 miljoen in 2060, terwijl het aantal tachtigplussers zal verdubbelen. Vooral de Vlaamse plattelandsgemeenten zullen een groot deel van die vergrijzing op zich nemen. Ouderen zullen daarbij in groten getale thuis blijven wonen. Nochtans zijn veel woningen niet aangepast aan inwoners met een verminderde mobiliteit. Zo zijn er bijvoorbeeld trappen in de woning of is het niet mogelijk om er met een rolstoel te circuleren. Maar ook de woonomgeving stelt de ouderen voor uitdagingen. Vlaanderen staat gekend om een verregaande verspreiding van wonen en voorzieningen. In landelijke gebieden zijn dagelijkse voorzieningen vaak enkel met de auto te bereiken. Maar ook de ouderen zelf wonen vaak op onbereikbare plaatsen. Dat zorgt er onder meer voor dat de thuishulp ettelijke autokilometers aflegt. Voor de thuisverpleging alleen, komt dat neer op dagelijks 15 keer de evenaar afrijden. De zogenaamde informele zorg blijkt eveneens niet vanzelfsprekend. Want wat met de ouderen die geen kinderen in de buurt hebben wonen? Of met de landelijke bewoners die pas honderden meters verder hun volgende buur zien, die ook vaak een leeftijdsgenoot is?

Dit boek neemt twee casegebieden onder de loep: de rurale Westhoek en de meer verstedelijkte, maar nog steeds landelijke Kempen. Het zet een ruimtelijk model op poten en geeft beleidsaanbevelingen mee.
Toevoegen aan winkelwagenBekijk winkelwagen
Ook de aangespoelden blijven. Woon- en zorgperspectieven van pensioenmigranten aan de kustOok de aangespoelden blijven. Woon- en zorgperspectieven van pensioenmigranten aan de kust
Quick View
Toevoegen aan winkelwagenBekijk winkelwagen

Ook de aangespoelden blijven. Woon- en zorgperspectieven van pensioenmigranten aan de kust

 25,70

Uit migratieanalyses voor de kuststreek van het Provinciaal Steunpunt Sociale Planning van de provincie West-Vlaanderen blijkt dat 80-plussers een afwijkend verhuispatroon laten optekenen. Ze lijken na verloop van tijd naar hun streek van herkomst terug te keren. Een reden voor het provinciebestuur om dit vraagstuk in detail te bekijken en na te gaan welke consequenties dit heeft voor het woon- en zorgbeleid in de kustgemeenten.

Drie onderzoeksvragen werden gesteld:
- Hoe zien de verhuisbewegingen aan de kust eruit, en in het bijzonder die van 80-plussers?
- Als ouderen verhuizen wat zijn dan hun verhuismotieven, hun motivatie voor locatiekeuze, hun woonwensen, eventuele verhuisintenties en hun woon- en zorgverwachtingen?
- Welke repercussies heeft dit alles voor de woonmarkt en de zorgsector in de kustgemeenten?

Om deze vragen te beantwoorden werden statistische gegevens in detail bekeken en werd een enquête gehouden bij zowel gepensioneerden als mensen die in de woon- en zorgsector werken. De ‘aangespoelden’ is een begrip waarmee pensioenmigranten en tweedeverblijvers aan de kust naar zichzelf verwijzen. Het fungeert als geuzennaam en wordt zowel door ‘locals’ als pensioenmigranten in de mond genomen.



Brecht Vandekerckhove is sociaaleconomisch geograaf en stedenbouwkundige en is bestuurder van SumResearch. Hij coördineert inhoudelijk alle ruimtelijke en sociale beleidsstudies binnen dit onderzoeksteam./p>

Niels De Luyck is sociaaleconomisch geograaf en stedenbouwkundige en werkt als onderzoeksmedewerker bij het onderzoeksteam van SumResearch.

Emma Volckaert studeerde journalistiek (Artevelde Hogeschool) en politicologie (Universiteit Gent) en werkt als onderzoeksmedewerker bij de onderzoeksgroep HaUS (Housing and Urban Studies) van het Departement Architectuur van KU Leuven.

Nico De Witte (gerontoloog, dr. in de pedagogische wetenschappen, richting agogische wetenschappen) werkt als lector aan de Hogeschool Gent, Faculteit Mens en Welzijn, vakgroep verpleegkunde en als onderzoeker aan de Vrije Universiteit Brussel, Faculteit Psychologie en Educatiewetenschappen. Hij voerde dit onderzoek uit i.s.m. met het onderzoeksteam van de vakgroep verpleegkunde bestaande uit Lieve Hoeyberghs, Anja Huion, Leen Van Landschoot en Patricia Vanleerberghe.

Pascal De Decker (socioloog, ruimtelijk planner, dr. in de politieke en sociale wetenschappen) is als hoofddocent verbonden aan het Departement Architectuur van de KU Leuven waar hij de onderzoeksgroep HaUS leidt. Hij is ook verbonden aan de Universiteit Gent, Afdeling AMRP.

Ook de aangespoelden blijven. Woon- en zorgperspectieven van pensioenmigranten aan de kustOok de aangespoelden blijven. Woon- en zorgperspectieven van pensioenmigranten aan de kust
Quick View

Ook de aangespoelden blijven. Woon- en zorgperspectieven van pensioenmigranten aan de kust

 25,70

Uit migratieanalyses voor de kuststreek van het Provinciaal Steunpunt Sociale Planning van de provincie West-Vlaanderen blijkt dat 80-plussers een afwijkend verhuispatroon laten optekenen. Ze lijken na verloop van tijd naar hun streek van herkomst terug te keren. Een reden voor het provinciebestuur om dit vraagstuk in detail te bekijken en na te gaan welke consequenties dit heeft voor het woon- en zorgbeleid in de kustgemeenten.

Drie onderzoeksvragen werden gesteld:
- Hoe zien de verhuisbewegingen aan de kust eruit, en in het bijzonder die van 80-plussers?
- Als ouderen verhuizen wat zijn dan hun verhuismotieven, hun motivatie voor locatiekeuze, hun woonwensen, eventuele verhuisintenties en hun woon- en zorgverwachtingen?
- Welke repercussies heeft dit alles voor de woonmarkt en de zorgsector in de kustgemeenten?

Om deze vragen te beantwoorden werden statistische gegevens in detail bekeken en werd een enquête gehouden bij zowel gepensioneerden als mensen die in de woon- en zorgsector werken. De ‘aangespoelden’ is een begrip waarmee pensioenmigranten en tweedeverblijvers aan de kust naar zichzelf verwijzen. Het fungeert als geuzennaam en wordt zowel door ‘locals’ als pensioenmigranten in de mond genomen.



Brecht Vandekerckhove is sociaaleconomisch geograaf en stedenbouwkundige en is bestuurder van SumResearch. Hij coördineert inhoudelijk alle ruimtelijke en sociale beleidsstudies binnen dit onderzoeksteam./p>

Niels De Luyck is sociaaleconomisch geograaf en stedenbouwkundige en werkt als onderzoeksmedewerker bij het onderzoeksteam van SumResearch.

Emma Volckaert studeerde journalistiek (Artevelde Hogeschool) en politicologie (Universiteit Gent) en werkt als onderzoeksmedewerker bij de onderzoeksgroep HaUS (Housing and Urban Studies) van het Departement Architectuur van KU Leuven.

Nico De Witte (gerontoloog, dr. in de pedagogische wetenschappen, richting agogische wetenschappen) werkt als lector aan de Hogeschool Gent, Faculteit Mens en Welzijn, vakgroep verpleegkunde en als onderzoeker aan de Vrije Universiteit Brussel, Faculteit Psychologie en Educatiewetenschappen. Hij voerde dit onderzoek uit i.s.m. met het onderzoeksteam van de vakgroep verpleegkunde bestaande uit Lieve Hoeyberghs, Anja Huion, Leen Van Landschoot en Patricia Vanleerberghe.

Pascal De Decker (socioloog, ruimtelijk planner, dr. in de politieke en sociale wetenschappen) is als hoofddocent verbonden aan het Departement Architectuur van de KU Leuven waar hij de onderzoeksgroep HaUS leidt. Hij is ook verbonden aan de Universiteit Gent, Afdeling AMRP.

Toevoegen aan winkelwagenBekijk winkelwagen
    0
    Uw winkelwagen
    Uw winkelwagen is leegVerder winkelen