Je hand op mijn schouder. Goede zorgverlening bij NAH gezien door de ogen van een patiënt.
Aangezien het brein de kern van ons ‘zijn’ is, kan een breinkwetsuurheel ingrijpende gevolgen hebben. Niet alle gevolgenzijn duidelijk zichtbaar voor de buitenwereld en voor demensen in de omgeving van de patiënt. Alleen wie zelf eenhersenletsel heeft, weet echt hoe het is.
De auteur illustreert met voorbeelden hoe het voelt om meteen gekwetst brein te leven in een maatschappij die patiëntenvaak niet begrijpt en/of verkeerd beoordeelt. Leven meteen gekwetst brein kost veel inspanning en vraagt veel aanpassingen.Daarnaast wil ze professionele zorgverleners enmantelzorgers inzicht geven in wat wel en niet werkt en geeftze tips die het leven met een gekwetst brein makkelijker kunnenmaken. Goede zorg kan een groot verschil maken in hetleven van de patiënt en er mee voor zorgen dat de kwaliteitstijddie de patiënt op een dag nog heeft, niet verloren gaat aannodeloze gevechten. Revalidatie stopt niet bij het verlatenvan het ziekenhuis en moet doorgaan tot de patiënt weer eennieuw, zinvol en voldoening gevend leven heeft uitgebouwd.
Je hand op mijn schouder. Goede zorgverlening bij NAH gezien door de ogen van een patiënt.
Aangezien het brein de kern van ons ‘zijn’ is, kan een breinkwetsuurheel ingrijpende gevolgen hebben. Niet alle gevolgenzijn duidelijk zichtbaar voor de buitenwereld en voor demensen in de omgeving van de patiënt. Alleen wie zelf eenhersenletsel heeft, weet echt hoe het is.
De auteur illustreert met voorbeelden hoe het voelt om meteen gekwetst brein te leven in een maatschappij die patiëntenvaak niet begrijpt en/of verkeerd beoordeelt. Leven meteen gekwetst brein kost veel inspanning en vraagt veel aanpassingen.Daarnaast wil ze professionele zorgverleners enmantelzorgers inzicht geven in wat wel en niet werkt en geeftze tips die het leven met een gekwetst brein makkelijker kunnenmaken. Goede zorg kan een groot verschil maken in hetleven van de patiënt en er mee voor zorgen dat de kwaliteitstijddie de patiënt op een dag nog heeft, niet verloren gaat aannodeloze gevechten. Revalidatie stopt niet bij het verlatenvan het ziekenhuis en moet doorgaan tot de patiënt weer eennieuw, zinvol en voldoening gevend leven heeft uitgebouwd.
Dit is mijn hoofd niet meer. Over-leven met een gekwetst brein.
Er is een leven vóór en een leven ná het hersenletsel. En die twee zijn heel verschillend. Je hele bestaan wordt overhoop gehaald. Je gaat aan de slag om te revalideren. Tijdens de eerste periode kun je op heel wat steun rekenen en je probeert andere manieren te vinden om nog te doen wat je graag doet. Maar het stopt niet na die eerste periode. Stilaan wordt duidelijk met welke beperkingen je moet leren leven. En dan begint ook het gevecht tegen onbegrip.
Wie zelf een hersenletsel opgelopen heeft, herkent wellicht de situaties die de auteur beschrijft. Wie in zijn omgeving te maken krijgt met iemand met een gekwetst brein, leest hoe belangrijk blijvend begrip en steun voor de patiënt zijn. Laat dit boek een inspiratie zijn, ook als je niemand kent met een hersenletsel, want kleine gebaren van begrip en uitzonderingen op de standaardprocedure kunnen voor sommigen een wereld van verschil maken.
Dominique Deseure werkte jarenlang in het onderwijs: eerst als leerkracht en vervolgens als zorgcoördinator, beleidsmedewerker en directeur van een basisschool.
Dit is mijn hoofd niet meer. Over-leven met een gekwetst brein.
Er is een leven vóór en een leven ná het hersenletsel. En die twee zijn heel verschillend. Je hele bestaan wordt overhoop gehaald. Je gaat aan de slag om te revalideren. Tijdens de eerste periode kun je op heel wat steun rekenen en je probeert andere manieren te vinden om nog te doen wat je graag doet. Maar het stopt niet na die eerste periode. Stilaan wordt duidelijk met welke beperkingen je moet leren leven. En dan begint ook het gevecht tegen onbegrip.
Wie zelf een hersenletsel opgelopen heeft, herkent wellicht de situaties die de auteur beschrijft. Wie in zijn omgeving te maken krijgt met iemand met een gekwetst brein, leest hoe belangrijk blijvend begrip en steun voor de patiënt zijn. Laat dit boek een inspiratie zijn, ook als je niemand kent met een hersenletsel, want kleine gebaren van begrip en uitzonderingen op de standaardprocedure kunnen voor sommigen een wereld van verschil maken.
Dominique Deseure werkte jarenlang in het onderwijs: eerst als leerkracht en vervolgens als zorgcoördinator, beleidsmedewerker en directeur van een basisschool.