Een gelukkige menopauze. Vrij van ongemakken en vooroordelen in de overgang

Iemand met een psychose kan zich ontzettend verlaten voelen. Ook hulpverleners, familieleden, partners en vrienden kunnen frustratie en zelfs – in het geval van intiem betrokkenen - eenzaamheid ervaren, omdat degene met de psychotische klachten opeens onbereikbaar is. Het is alsof de kloof tussen de psychotische ervaring en de realiteit te groot is om met empathie, welwillendheid en geduld te overbruggen. Toch is dit precies wat Vrije val doet. Gezonde mensen worden in dit boek meegesleurd in de gedachte- en gevoelswereld van een psychotische jonge vrouw. De lezer wordt opgenomen in de totale belevingswereld van Angela, een vrouw met een bipolaire aanleg. Op het moment dat zij na een stressvolle periode eerst manisch wordt en dan decompenseert, bevindt de lezer zich als het ware ´onder haar huid´. Het wordt een beklemmende, rauwe, soms melancholische reis in haar wereld. Toch mag dit waarheidsgetrouwe verslag van een psychose ook zeker met een gepaste afstand en oog voor humorvolle details gelezen worden. Zoals de hoofdpersoon zelf vindt: “van op een afstandje is alles grappig.”
De auteur schreef na lang wikken en wegen geen autobiografie. “Ik had de vrijheid om mensen te schofferen, hun kant van het verhaal te negeren en de realiteit te ontkennen hard nodig. Paradoxaal genoeg won mijn relaas aan helderheid, scherpte en eerlijkheid toen ik alle mensen van wie ik houd, het boek uitschreef. Maar het verhaal mag uiteindelijk volledig fictief zijn, ik ben Angela en haar psychose is tot in ieder intiem, gênant moment de mijne.”

Bianca Fransen werd in een psychiatrisch ziekenhuis opgenomen met duidelijk psychotische klachten. Ze ging door een 6 weken durende psychose. Nu werkt ze, volledig hersteld, weer als web- en bladredacteur bij een brancheorganisatie.

Wat is er belangrijk in jouw leven? Je werk, studie, gezin, hobby’s, vrienden? Stel je eens voor dat je dat alles in één klap anders moet bekijken en organiseren. Dat is wat een meningioom, maar ook een CVA cerebrovasculair accident, de gevolgen van een verkeersongeval of een ander hersenletsel met je leven kunnen doen.

Er is een leven vóór en een leven ná het hersenletsel. En die twee zijn heel verschillend. Je hele bestaan wordt overhoop gehaald. Je gaat aan de slag om te revalideren. Tijdens de eerste periode kun je op heel wat steun rekenen en je probeert andere manieren te vinden om nog te doen wat je graag doet. Maar het stopt niet na die eerste periode. Stilaan wordt duidelijk met welke beperkingen je moet leren leven. En dan begint ook het gevecht tegen onbegrip.

Wie zelf een hersenletsel opgelopen heeft, herkent wellicht de situaties die de auteur beschrijft. Wie in zijn omgeving te maken krijgt met iemand met een gekwetst brein, leest hoe belangrijk blijvend begrip en steun voor de patiënt zijn. Laat dit boek een inspiratie zijn, ook als je niemand kent met een hersenletsel, want kleine gebaren van begrip en uitzonderingen op de standaardprocedure kunnen voor sommigen een wereld van verschil maken.

Dominique Deseure werkte jarenlang in het onderwijs: eerst als leerkracht en vervolgens als zorgcoördinator, beleidsmedewerker en directeur van een basisschool.