De medische renaissance van de twaalfde eeuw: zoektocht naar kennis en vernieuwing in de ziekenzorg (Cahiers GGG – Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg, nr. 3)

Dit themanummer uit de reeks Cahiers Geschiedenis van de Geneeskundeen Gezondheidszorg is gewijd aan de belangrijke vernieuwing die zich in detwaalfde eeuw in West-Europa, met Vlaanderen als kerngebied, voltrok ophet vlak van de geneeskundige kennis en de ziekenzorg. Dank zij Latijnsevertalingen van Arabische teksten kwam de oud-Griekse medische leer opnieuwaan het licht, wat voor het eerst sinds de oudheid een theoretischkader bezorgde aan de Westerse medische gedachtegang. Naast de ziekenzorgin de handen van de clerus, begonnen leken zelf stadshospitalen testichten en de zorg van de zieken op zich te nemen. Dit ging gepaard meteen begin van medische specialisatie. Het boek belicht vanuit een medischhistorischstandpunt infectieziekten die in de twaalfde eeuw ophef maakten– lepra en scrofulose – en voedingsziekten – hongersnood en het Sint-Antoniusvuur. Treffende voorbeelden uit die tijd focussen op ziektepreventieen -behandeling.

Deze publicatie richt zich niet alleen tot (para)medisch of historisch geschooldenmaar ook tot een ruimer publiek.

>>Intekenen op de reeks (20% korting op dit en alle toekomstige delen)