De geneeskunde in de bloeitijd van de scholastiek, 1200-1347 (Cahiers GGG – Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg, nr. 16)
Johan R. Boelaert was internist-nefroloog (KU Leuven en Parijs). Hij werkte als clinicus in het Brugse St-Janshospitaal (AZ St-Jan). Hij bouwde er ook een afdeling infectieziekten uit en verrichtte onderzoek over infectieziekten bij dialysepatiënten en over HIV. Hij is actief in de Brugse medisch-historische werkgroep ‘Montanus’. Hij schreef onder meer Zes eeuwen infectie in Brugge, 1200-1800 (2011, Leuven) en verzorgde vier cahiers uit deze reeks (nummers 3, 6, 12 en 14).
De geneeskunde in de bloeitijd van de scholastiek, 1200-1347 (Cahiers GGG – Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg, nr. 16)
Johan R. Boelaert was internist-nefroloog (KU Leuven en Parijs). Hij werkte als clinicus in het Brugse St-Janshospitaal (AZ St-Jan). Hij bouwde er ook een afdeling infectieziekten uit en verrichtte onderzoek over infectieziekten bij dialysepatiënten en over HIV. Hij is actief in de Brugse medisch-historische werkgroep ‘Montanus’. Hij schreef onder meer Zes eeuwen infectie in Brugge, 1200-1800 (2011, Leuven) en verzorgde vier cahiers uit deze reeks (nummers 3, 6, 12 en 14).
De geneeskunde aan het Bourgondische hof. (Cahiers GGG – Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg, nr. 14)
Johan R. Boelaert was internist-nefroloog (KU Leuven en Parijs). Hij werkte als clinicus in het Brugse St-Janshopitaal (AZ St-Jan). Hij bouwde er ook de afdeling infectieziekten uit en verrichtte onderzoek over infectieziekten bij dialysepatiënten en over HIV. Hij is actief in de Brugse medisch-historische werkgroep ‘Montanus’. Hij schreef onder meer Zes eeuwen infectie in Brugge, 1200-1800 (2011, Leuven) en verzorgde drie cahiers uit deze reeks (nummers 3, 6 en 12).
>> Intekenen op de reeks (20% korting op dit en alle toekomstige delen)
Ivo De Leeuw is emeritus professor Geneeskunde aan de Universiteit van Antwerpen, was decaan aan de faculteit Geneeskunde (1987-1989), voorzitter van de Raad Interne Geneeskunde (1987-1995), diensthoofd van de Afdeling Endocrinologie-Metabole Ziekten-Voeding (1987-2001). Als leider van het laboratorium Endocrinologie deed hij wetenschappelijk werk over de botpathologie en het magnesium metabolisme bij diabetespatiënten. Zijn wetenschappelijk werk werd bekroond met een Fellowship van de Royal College of Physicians (Edinburgh), the Fuller-Sherman Award (Philadelphia), the Singh Oration (Indore, India) en een doctoraat honoris causa van het Purkinje Instituut in Tsjechië. Hij was voorzitter en erevoorzitter van de Belgische Vereniging voor Suikerzieken (BVS), ondervoorzitter van de Belgische vereniging voor Endocrinologie, secretaris van het Europees congres van de EASD (1999), voorzitter van het jaarlijks congres van ESPEN, ondervoorzitter en erelid van de Diabetes and Nutrition Study Group van de EASD (2004). Hij is lid van de redactie van de ‘Cahiers Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg’ (GGG) en schreef artikels in nummers 2, 5 en 8.
De geneeskunde aan het Bourgondische hof. (Cahiers GGG – Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg, nr. 14)
Johan R. Boelaert was internist-nefroloog (KU Leuven en Parijs). Hij werkte als clinicus in het Brugse St-Janshopitaal (AZ St-Jan). Hij bouwde er ook de afdeling infectieziekten uit en verrichtte onderzoek over infectieziekten bij dialysepatiënten en over HIV. Hij is actief in de Brugse medisch-historische werkgroep ‘Montanus’. Hij schreef onder meer Zes eeuwen infectie in Brugge, 1200-1800 (2011, Leuven) en verzorgde drie cahiers uit deze reeks (nummers 3, 6 en 12).
>> Intekenen op de reeks (20% korting op dit en alle toekomstige delen)
Ivo De Leeuw is emeritus professor Geneeskunde aan de Universiteit van Antwerpen, was decaan aan de faculteit Geneeskunde (1987-1989), voorzitter van de Raad Interne Geneeskunde (1987-1995), diensthoofd van de Afdeling Endocrinologie-Metabole Ziekten-Voeding (1987-2001). Als leider van het laboratorium Endocrinologie deed hij wetenschappelijk werk over de botpathologie en het magnesium metabolisme bij diabetespatiënten. Zijn wetenschappelijk werk werd bekroond met een Fellowship van de Royal College of Physicians (Edinburgh), the Fuller-Sherman Award (Philadelphia), the Singh Oration (Indore, India) en een doctoraat honoris causa van het Purkinje Instituut in Tsjechië. Hij was voorzitter en erevoorzitter van de Belgische Vereniging voor Suikerzieken (BVS), ondervoorzitter van de Belgische vereniging voor Endocrinologie, secretaris van het Europees congres van de EASD (1999), voorzitter van het jaarlijks congres van ESPEN, ondervoorzitter en erelid van de Diabetes and Nutrition Study Group van de EASD (2004). Hij is lid van de redactie van de ‘Cahiers Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg’ (GGG) en schreef artikels in nummers 2, 5 en 8.
De medische renaissance van de twaalfde eeuw: zoektocht naar kennis en vernieuwing in de ziekenzorg (Cahiers GGG – Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg, nr. 3)
Dit themanummer uit de reeks Cahiers Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg is gewijd aan de belangrijke vernieuwing die zich in de twaalfde eeuw in West-Europa, met Vlaanderen als kerngebied, voltrok op het vlak van de geneeskundige kennis en de ziekenzorg. Dank zij Latijnse vertalingen van Arabische teksten kwam de oud-Griekse medische leer opnieuw aan het licht, wat voor het eerst sinds de oudheid een theoretisch kader bezorgde aan de Westerse medische gedachtegang. Naast de ziekenzorg in de handen van de clerus, begonnen leken zelf stadshospitalen te stichten en de zorg van de zieken op zich te nemen. Dit ging gepaard met een begin van medische specialisatie. Het boek belicht vanuit een medischhistorisch standpunt infectieziekten die in de twaalfde eeuw ophef maakten – lepra en scrofulose – en voedingsziekten – hongersnood en het Sint- Antoniusvuur. Treffende voorbeelden uit die tijd focussen op ziektepreventie en -behandeling.
Deze publicatie richt zich niet alleen tot (para)medisch of historisch geschoolden maar ook tot een ruimer publiek.
>> Intekenen op de reeks (20% korting op dit en alle toekomstige delen)
Johan R. Boelaert is internist-nefroloog (KU Leuven en Parijs). Hij werkte tot 2007 als clinicus in het Brugse Sint-Janshospitaal (AZ Sint-Jan). Hij bouwde er ook de afdeling infectieziekten uit en verrichtte onderzoek over infectieziekten bij patiënten aan dialyse en over HIV. Hij is actief in de Brugse medisch-historische werkgroep ‘Montanus’. Hij schreef onder meer Zes eeuwen infectie in Brugge, 1200-1800 (2011, Leuven). Zijn interesse in de middeleeuwse medische geschiedenis vormt de aanzet tot dit cahier over de twaalfde-eeuwse vooruitgang in de medische kennis en vernieuwing in de ziekenzorg.
De medische renaissance van de twaalfde eeuw: zoektocht naar kennis en vernieuwing in de ziekenzorg (Cahiers GGG – Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg, nr. 3)
Dit themanummer uit de reeks Cahiers Geschiedenis van de Geneeskunde en Gezondheidszorg is gewijd aan de belangrijke vernieuwing die zich in de twaalfde eeuw in West-Europa, met Vlaanderen als kerngebied, voltrok op het vlak van de geneeskundige kennis en de ziekenzorg. Dank zij Latijnse vertalingen van Arabische teksten kwam de oud-Griekse medische leer opnieuw aan het licht, wat voor het eerst sinds de oudheid een theoretisch kader bezorgde aan de Westerse medische gedachtegang. Naast de ziekenzorg in de handen van de clerus, begonnen leken zelf stadshospitalen te stichten en de zorg van de zieken op zich te nemen. Dit ging gepaard met een begin van medische specialisatie. Het boek belicht vanuit een medischhistorisch standpunt infectieziekten die in de twaalfde eeuw ophef maakten – lepra en scrofulose – en voedingsziekten – hongersnood en het Sint- Antoniusvuur. Treffende voorbeelden uit die tijd focussen op ziektepreventie en -behandeling.
Deze publicatie richt zich niet alleen tot (para)medisch of historisch geschoolden maar ook tot een ruimer publiek.
>> Intekenen op de reeks (20% korting op dit en alle toekomstige delen)
Johan R. Boelaert is internist-nefroloog (KU Leuven en Parijs). Hij werkte tot 2007 als clinicus in het Brugse Sint-Janshospitaal (AZ Sint-Jan). Hij bouwde er ook de afdeling infectieziekten uit en verrichtte onderzoek over infectieziekten bij patiënten aan dialyse en over HIV. Hij is actief in de Brugse medisch-historische werkgroep ‘Montanus’. Hij schreef onder meer Zes eeuwen infectie in Brugge, 1200-1800 (2011, Leuven). Zijn interesse in de middeleeuwse medische geschiedenis vormt de aanzet tot dit cahier over de twaalfde-eeuwse vooruitgang in de medische kennis en vernieuwing in de ziekenzorg.