In “Leidinggevende, wie ben je?” ontvouwen de auteurs een postmodern perspectief op leidinggeven. Het postmodernisme beziet de werkelijkheid als principieel chaotisch, waardoor planmatige en rationele oplossingen alleen niet langer toereikend zijn. De overmacht van logisch-rationele controlerende systemen is een probleem voor het onderwijs. Postmodernisten vragen aandacht voor het gegeven dat het individu tegenwoordig meer en meer op zichzelf is aangewezen. Zelfbevestiging en ontwikkeling van gevoelens van eigenwaarde houden verband met persoonlijke groei en welbevinden, in relatie tot de ander. Dit maakt ‘herschepping’ van het proces van leidinggeven hoogst noodzakelijk. Hiertoe worden in “Leidinggevende, wie ben je?” nieuwe basisprincipes ontwikkeld, resulterend in elf dimensies van excellent leiderschap. Aan de hand van onderzoeksdata, ontleend aan de Nederlandse en Vlaamse onderwijspraktijk, worden deze dimensies nader ingevuld.

Hoe kun je je innerlijke kompas gebruiken? Hoe kun je de dingen doen die bij je passen? Hoe richt je je professionele leven in op een manier waar je blij van wordt? De huidige dominante politieke beheersstructuur in het onderwijs biedt nauwelijks ruimte voor het stellen van dergelijke dieperliggende, existentiële en morele vragen van deze tijd. Toch is het van groot belang er in onze scholen aandacht aan te besteden. Iedere leidinggevende, van teamleider tot en met bestuurder, zal vooral een bemiddelaar moeten zijn van de ontwikkeling van anderen, niet door wegen vrij te maken, maar door anderen in staat te stellen hun wegen vrij te maken. De leidinggevende speelt met de kern van zijn persoon-zijn een belangrijke rol. Hij is zijn eigen instrument.

“Leidinggevende, wie ben je?” volgt op “Denk aan je mensen” (Van den Berg, 2007) en “Onderwijsinnovatie: geen verzegelde lippen meer” (Van den Berg, 2009). Rode draad in deze studies is de zoektocht naar onderwijs dat meer in overeenstemming is met de kenmerken van menselijke ontwikkeling. Samen vormen de studies een trilogie over onderwijs en innovatie ervan.

Dolf van den Berg is emeritus hoogleraar Onderwijskunde aan de Radboud Universiteit te Nijmegen en als kerndocent verbonden aan TiasNimbas Business School van de Universiteit te Tilburg.

Luc Stevens is emeritus hoogleraar Orthopedagogiek aan de Universiteit Utrecht en founding father van het NIVOZ. Hij ontwikkelde de succesvolle NIVOZ-trajecten Pedagogisch Leiderschap en Pedagogische Tact. Sinds 2008 is hij hoogleraar aan de Open Universiteit.

Roland Vandenberghe is hoogleraar emeritus van de KU Leuven. Hij was het hoofd van het Centrum voor Onderwijsbeleid en –vernieuwing. Hij promoveerde in 1970 op een onderzoek over onderwijsvernieuwing in het Secundair Beroepsonderwijs. In 2010 werd hij Professor ad Honorem de la Facultad de Ciencias Humanas van de Universidad Catolica, Damaso A. Larranga in Montevideo.

Tom Brocks is vanaf 2006 werkzaam als rector van het Titus Brandsmalyceum in Oss. Zijn onderwijsloopbaan is gestart in 1978 binnen het vmbo. Daar is hij werkzaam geweest als docent aardrijkskunde, leerlingbegeleider, brugklasleider en locatiedirecteur.

Ingrid van Weert is teamleider atheneum en gymnasium onderbouw van het Titus Brandsmalyceum in Oss. Zij geeft leiding aan een team van 20 mentoren en docenten. Samen geven zij vorm aan het onderwijs op het TBL: ontwikkelen van de masterclasses, vormgeven van reflectiegesprekken tussen mentoren en leerlingen, begeleiding van hoogbegaafde leerlingen, bijstellen van de ondersteuningsstructuur.

Peter de Roode Peter is onderwijskundige, voormalig trainingsmanager van McDonald’s en heeft vele jaren ervaring opgedaan als consultant en is auteur van diverse managementboeken. Als zelfstandig organisatieadviseur begeleidt hij zowel profit als nonprofit organisaties met verandertrajecten. Hij is als docent verbonden aan twee business scholen.

Ton van Roosmalen is onderwijskundige en werkt ruim 12 jaar als senior adviseur bij KPC Groep in ’s-Hertogenbosch. Hij begeleidt, coacht en adviseert individuele schoolleiders en bestuurders binnen het Voortgezet Onderwijs.

Arie Olthof is onderwijssocioloog. Sinds 1997 ondersteunt hij vanuit zijn eigen bureau schoolbesturen en -directies bij de ontwikkeling van beleid en organisatie.

Er is geen religie die de laatste decennia zo in het licht staat als de islam. Gevreesd en gehaat door sommigen, begeerd door anderen. Zij blijft fascineren en is voortdurend onderwerp van gesprek.

Dit boek geeft een uitgebreid overzicht van belangrijke thema’s en discussies die spelen rond het islamitisch godsdienstonderwijs.

Wat zijn de doelstellingen van islamitische geloofsopvoeding en van islamitisch godsdienstonderwijs, in het bijzonder in de Nederlandse en Belgische context? Hoe kunnen deze doelstellingen het beste worden gerealiseerd? Wat betekent dit voor de huidige en volgende generatie moslims en voor de westerse samenleving waarin zij wonen?

De auteurs analyseren onder meer diverse ‘knopen’ in het beleid, ten aanzien van godsdienstonderwijs op school, de belangen van betrokken partijen, de implicaties van afzonderlijke islamitische scholen …

Kortom, deze uitgave is van belang voor iedereen die met godsdienstonderricht, levensbeschouwing, onderwijs en opvoeding van moslimjongeren te maken heeft.

"Dit boek is met recht een ''goede gids'' genoemd voor iedereen, moslim en niet-moslim, die te maken heeft met, of geïnteresseerd is in islamitisch godsdienstonderwijs in het bijzonder of religieus onderwijs in het algemeen."
Al Nisa - Islamitisch maandblad voor vrouwen (jrg. 32, nr. 12, blz. 30)

Dr. Arslan Karagül is in Ünye (Turkije) geboren. Hij woont sinds 1983 in Amsterdam. Na het Imam-Hatip Lyceum en de Theologische opleiding aan de Universiteit van Samsun wordt hij als mufti in dienst gesteld in Tasova-Turkije. In deze hoedanigheid voltooit hij de verdere training van Diyanet voor mufti’s en predikanten in Istanbul-Haseki. Na zijn masteropleiding aan de Universiteit van Amsterdam promoveert hij op islamitisch godsdienstonderwijs aan deze universiteit. Hij is nu docent Islamitische Geestelijke Verzorging en Pedagogiek aan het Centrum voor Islamitische Theologie van de Vrije Universiteit Amsterdam.

Dr. Stella van de Wetering is in Nijmegen geboren. Zij studeerde Arabische taal en letterkunde, richting Islam aan de Universiteit van Amsterdam. Zij is gepromoveerd aan de Universiteit Utrecht op Onderwijs in de Eigen Taal en Cultuur aan Marokkaanse Kinderen in Nederland. Het OETC als resultante van een maatschappelijk krachtenspel. Vanuit het Centrum voor Interreligieus Leren bij de Vakgroep Sociaal-wetenschappenlijke vakken van de Faculteit der Godgeleerdheid te Utrecht verrichtte zij onderzoek naar de levensbeschouwelijke beleving van basisschoolleerlingen en de manier waarop scholen omgaan met morele en levensbeschouwelijke vorming van deze leerlingen. Nu is zij docent Arabisch en Islamitische Pedagogiek en Didactiek bij de tweedegraads lerarenopleiding Islam-Godsdienst van de Hogeschool Inholland in Amsterdam en is zij docent Arabisch aan het Centrum voor Islamitische Theologie van de Vrije Universiteit Amsterdam.

In de verhalen ontdekt Victor verschillende leuke en minder leuke gevoelens. Hij benoemt de gevoelens met de kleuren groen en rood. Je zult snel ontdekken dat het bolletje op zijn oranje muts soms groen en soms rood kleurt. Victor gaat altijd op zoek naar positieve oplossingen en alternatieven. Alle verhalen eindigen met een fijn ‘groen’ gevoel.

Dit voorleesboek is geïnspireerd op de schoolvoorstelling ‘Victor en zijn Goedgevoel Machine’ van School Zonder Pesten. Het boek kan een mooie meerwaarde bieden bij dit project, maar kinderen kunnen ook los daarvan genieten van de verhalen. Ook thuis of bij oma en opa verdient dit boek zeker een plaatsje.

Laat je onderdompelen in de wereld van Victor en geniet samen met de kinderen van zijn verhalen en gedichten.

Waarom kan meer informatie leiden tot minder communicatie? Waarom is gebrek aan ‘echte’ communicatie de meest gehoorde klacht bij organisaties en in het bedrijfsleven? Waarom ontstaan er zo veel communicatiestoringen en emotionele conflicten? Welke opportuniteiten kunnen verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke hersenen bieden? Wat gebeurt er in onze hersenen als we communiceren? Wat is het echte belang van emoties in interpersoonlijke relaties en in onze intermenselijke communicatie?

Emosan is een baanbrekend en grensverleggend boek dat vanuit recent wetenschappelijk onderzoek rond de werking van de hersenen en het belang van emoties en gevoel, nieuwe en vaak spectaculaire inzichten biedt en de effectiviteit verhoogt van onze dagelijkse communicatie, zowel in onze persoonlijke relaties als in onze communicatie binnen een bedrijfs- of organisatieomgeving. Emosan bevat het woord ‘emotie’, terwijl ‘san’ in het Japans ‘respect’ betekent. Emosan staat dus voor respect voor onze eigen emoties en die van onze gesprekspartners. Neurocommunicatie wordt in dit boek gedefinieerd als het aanpassen van onze manier van communiceren aan wat er onbewust gebeurt in de hersenen van onze gesprekspartner op het moment dat we met hem of haar communiceren.

Emosan. Emotie en neurocommunicatie biedt vanuit het emosan-referentiekader een praktische tool om op basis van ons gevoel snel de emoties van onze gesprekspartner te herkennen en ons op een emotioneel-effectieve manier aan te passen, zodat communicatiestoringen en emotionele conflicten tot een minimum herleid worden en beide gesprekspartners er een goed gevoel aan overhouden.

Christian Henrard is civiel (burgerlijk) ingenieur en MBA (KU Leuven). Al meer dan 25 jaar is hij actief als management consultant. Hij startte zijn carrière in marketing en sales bij Unilever en BP Nutrition. Een van de deelnemers aan zijn Emosan-workshops omschreef hem als: “Een hersenresearcher die toevallig ook management consultant is.”

In de media, in scholen en bij vertrouwenscentra kindermishandeling komen er de laatste tijd meer en meer situaties aan het licht van seksueel grensoverschrijdend gedrag door kinderen en jongeren op andere kinderen.
Dergelijke gebeurtenissen lokken heftige reacties uit bij ouders, opvoeders en de omgeving zoals onder meer uit de media blijkt.
Achter deze onthutsende feiten gaan steeds verschillende verhalen schuil : het verhaal van de betekenis voor jongeren en hun ontwikkeling, het verhaal van de impact op ouders en het verhaal van het tumult op de school. Dit boek besteedt ruim aandacht aan de effecten van het seksueel grensoverschrijdend gedrag op alle betrokken partijen.
Deze verschillende verhalen getuigen allemaal van verwarrende emoties en complexe dynamieken. Er spelen soortgelijke parallelle processen bij kinderen, ouders en scholen. Juist deze gemeenschappelijke processen bieden de mogelijkheid om op zoek te gaan naar herkenning en verbinding.
Gegroeid vanuit de praktijk en de ervaringen van het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling gaat het boek verder in op hulp én kansen op herstel voor kinderen, ouders en hun omgeving.

Stef Anthoni is Algemeen Directeur van het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling in Antwerpen. Inge Vanderstraete is medisch directeur op het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling Antwerpen. Els Swolfs is coördinator op het Vertrouwenscentrum Kindermishandeling Turnhout.

Cahiers Seksuele Psychologie & Seksuologie