Het (voor)beeldig brein. Taal en interventionele geneeskunde.
De gemeenschappelijke band die de drie redacteurs van Het voorbeeldige brein verbindt, is meer dan hunpassie voor taal en hersenen. Zij vragen zich af hoe nieuwe technologische inzichteneen meerwaarde kunnen bieden aan de gangbare logopedische benadering bij taal- enspraakstoornissen na hersenletsel.
De bijdragen van een aantal experts geven inzicht in de betekenis van deze ontwikkelingen voor ons therapeutisch handelen.
"een werkstuk dat niet in je bibliotheek mag ontbreken, zowel in die van je praktijk als in die van je woonkamer"
Logopedie, jrg. 27, nr. 1, blz. 75
Het (voor)beeldig brein. Taal en interventionele geneeskunde.
De gemeenschappelijke band die de drie redacteurs van Het voorbeeldige brein verbindt, is meer dan hunpassie voor taal en hersenen. Zij vragen zich af hoe nieuwe technologische inzichteneen meerwaarde kunnen bieden aan de gangbare logopedische benadering bij taal- enspraakstoornissen na hersenletsel.
De bijdragen van een aantal experts geven inzicht in de betekenis van deze ontwikkelingen voor ons therapeutisch handelen.
"een werkstuk dat niet in je bibliotheek mag ontbreken, zowel in die van je praktijk als in die van je woonkamer"
Logopedie, jrg. 27, nr. 1, blz. 75
Meer mans. Leraren opleiden met oog voor diversiteit en kwaliteit.
In deze bundel wordt verslag gedaan van het onderzoek- en ontwikkelproject ‘Help’ de mannelijkeleraar naar het primair onderwijs of korter gezegd Meer Mans. Meer Mans heeft als doelbij te dragen aan de verhoging van het rendement en de kwaliteit van mannelijke studentenvan de lerarenopleiding basisonderwijs.
Mannelijke studenten doen langer over de opleiding, vallen vaker uit en halen minder goede cijfersdan vrouwelijke studenten. Het uitgangspunt van Meer Mans is dat het geboden onderwijsminder goed aansluit bij de beroepsmotivatie, inzet en opleidingsverwachtingen van mannelijkestudenten. Door onderzoek en curriculumontwikkeling te combineren is gewerkt aan kennisontwikkelingmet betrekking tot optimalisering van de match tussen het curriculum en de mannelijkestudenten.
Aan het totale project werkten drie onderzoekers, acht lerarenopleiders en zes leraren uit hetbasisonderwijs samen. Zij hebben op basis van theorie en praktijkervaringen vastgesteld welkeopleidingsfactoren minder aansluiten bij mannelijke studenten en in aanmerking komen vooraanpassing zonder afbreuk te doen aan de vereiste kwaliteit van een afgestudeerde leraar basisonderwijs.De geselecteerde opleidingsfactoren zijn in overleg met de opleidingen als pilot aangepasten kleinschalig geïmplementeerd. Vervolgens is daarvan onderzocht of dat tot gewenste verbeteringenleidt. Voorbeelden van deelprojecten zijn ‘reflecteren moet je leren’, ‘opdrachten onder degenderlens’, en ‘op (mannelijke) maat begeleiden’ van stagiaires.
Meer mans. Leraren opleiden met oog voor diversiteit en kwaliteit.
In deze bundel wordt verslag gedaan van het onderzoek- en ontwikkelproject ‘Help’ de mannelijkeleraar naar het primair onderwijs of korter gezegd Meer Mans. Meer Mans heeft als doelbij te dragen aan de verhoging van het rendement en de kwaliteit van mannelijke studentenvan de lerarenopleiding basisonderwijs.
Mannelijke studenten doen langer over de opleiding, vallen vaker uit en halen minder goede cijfersdan vrouwelijke studenten. Het uitgangspunt van Meer Mans is dat het geboden onderwijsminder goed aansluit bij de beroepsmotivatie, inzet en opleidingsverwachtingen van mannelijkestudenten. Door onderzoek en curriculumontwikkeling te combineren is gewerkt aan kennisontwikkelingmet betrekking tot optimalisering van de match tussen het curriculum en de mannelijkestudenten.
Aan het totale project werkten drie onderzoekers, acht lerarenopleiders en zes leraren uit hetbasisonderwijs samen. Zij hebben op basis van theorie en praktijkervaringen vastgesteld welkeopleidingsfactoren minder aansluiten bij mannelijke studenten en in aanmerking komen vooraanpassing zonder afbreuk te doen aan de vereiste kwaliteit van een afgestudeerde leraar basisonderwijs.De geselecteerde opleidingsfactoren zijn in overleg met de opleidingen als pilot aangepasten kleinschalig geïmplementeerd. Vervolgens is daarvan onderzocht of dat tot gewenste verbeteringenleidt. Voorbeelden van deelprojecten zijn ‘reflecteren moet je leren’, ‘opdrachten onder degenderlens’, en ‘op (mannelijke) maat begeleiden’ van stagiaires.
IJzeren longen, warme harten. Musea & collecties van geneeskunde en zorg in belgië Nederland en Luxemburg
De vijftigste verjaardag van de Belgische ‘Ziekenhuiswet’ uit 1963 iseen mooie gelegenheid om het gerelateerde erfgoed in de hele Beneluxop te lijsten in een bijzonder boek.
De geschiedenis van de diverse collecties gaat uiteraard veel verderterug dan de tijdsspanne van louter de jongste vijftig jaar. Veertig instellingenmet publiek toegankelijke collecties en musea omtrent hetmedisch, farmaceutisch en zorgerfgoed stellen zich voor, in woordenen met beeldmateriaal. Deze instellingen overspannen vrijwel alle historischetijdsperioden en hebben betrekking op drie landen. Met eencombinatie van toegankelijke, boeiende verhalen en representatief,kwaliteitsvol beeldmateriaal wil het boek een breed publiek boeien voorhet bijzondere en interessante verleden van de diverse collecties. Tegelijkis het boek een uitnodiging om musea en instellingen te bezoeken.Niet alleen lezen, maar ook doen. Het boek, een primeur voor de ‘LageLanden’, slaagt pas in zijn opzet als het de lezer ertoe kan aanzetten omzelf op verkenning te gaan naar het rijke medische, farmaceutische enzorgerfgoed dat onze contreien heeft nagelaten.
IJzeren longen, warme harten. Musea & collecties van geneeskunde en zorg in belgië Nederland en Luxemburg
De vijftigste verjaardag van de Belgische ‘Ziekenhuiswet’ uit 1963 iseen mooie gelegenheid om het gerelateerde erfgoed in de hele Beneluxop te lijsten in een bijzonder boek.
De geschiedenis van de diverse collecties gaat uiteraard veel verderterug dan de tijdsspanne van louter de jongste vijftig jaar. Veertig instellingenmet publiek toegankelijke collecties en musea omtrent hetmedisch, farmaceutisch en zorgerfgoed stellen zich voor, in woordenen met beeldmateriaal. Deze instellingen overspannen vrijwel alle historischetijdsperioden en hebben betrekking op drie landen. Met eencombinatie van toegankelijke, boeiende verhalen en representatief,kwaliteitsvol beeldmateriaal wil het boek een breed publiek boeien voorhet bijzondere en interessante verleden van de diverse collecties. Tegelijkis het boek een uitnodiging om musea en instellingen te bezoeken.Niet alleen lezen, maar ook doen. Het boek, een primeur voor de ‘LageLanden’, slaagt pas in zijn opzet als het de lezer ertoe kan aanzetten omzelf op verkenning te gaan naar het rijke medische, farmaceutische enzorgerfgoed dat onze contreien heeft nagelaten.
De visie van Freinet
Het Freinetonderwijs heeft een vaste stek verworven in hetVlaamse onderwijslandschap. Dagelijks geven vele leerkrachtenbinnen diverse freinetscholen vorm aan hun onderwijspraktijk.Zij beroepen zich hiervoor op het gedachtegoed van Célestin Freineten trachten met allerlei technieken en leermiddelen kinderen te latenopgroeien tot kritische en solidaire volwassenen. Ze gaan actief aande slag met vrije teksten, installeren coöperatieve en participatieveoverlegvormen, laten de kinderen onderzoeken en experimenteren.
Hoewel een aantal technieken bekendheid genieten, is de achterliggendevisie van Freinet vaak minder gekend. Dit boek wil een overzichtbieden van de belangrijkste uitgangspunten die aan de basis liggenvan de Freinetpedagogie. De auteur kwam tot dit overzicht dooroorspronkelijke teksten van Freinet en overzichtswerken over Freinetop elkaar te betrekken. Het belang van deze visie-elementen kanmoeilijk overschat worden, aangezien zij de motor vormen voor eengeïnspireerde werking. Om deze goed te begrijpen is het belangrijk omCélestin Freinet te plaatsen binnen de tijd (1896-1966) en de ruimte(Zuidoost-Frankrijk) waarin hij leefde en werkte. Enkele belangrijke,invloedrijke gebeurtenissen worden vermeld. Het boek sluit af met eenkijkwijzer die een individuele leerkracht of een schoolteam in staatstelt om zelf na te gaan in welke mate de eigen werking aansluit bij deuitgangspunten van Freinet.
De visie van Freinet
Het Freinetonderwijs heeft een vaste stek verworven in hetVlaamse onderwijslandschap. Dagelijks geven vele leerkrachtenbinnen diverse freinetscholen vorm aan hun onderwijspraktijk.Zij beroepen zich hiervoor op het gedachtegoed van Célestin Freineten trachten met allerlei technieken en leermiddelen kinderen te latenopgroeien tot kritische en solidaire volwassenen. Ze gaan actief aande slag met vrije teksten, installeren coöperatieve en participatieveoverlegvormen, laten de kinderen onderzoeken en experimenteren.
Hoewel een aantal technieken bekendheid genieten, is de achterliggendevisie van Freinet vaak minder gekend. Dit boek wil een overzichtbieden van de belangrijkste uitgangspunten die aan de basis liggenvan de Freinetpedagogie. De auteur kwam tot dit overzicht dooroorspronkelijke teksten van Freinet en overzichtswerken over Freinetop elkaar te betrekken. Het belang van deze visie-elementen kanmoeilijk overschat worden, aangezien zij de motor vormen voor eengeïnspireerde werking. Om deze goed te begrijpen is het belangrijk omCélestin Freinet te plaatsen binnen de tijd (1896-1966) en de ruimte(Zuidoost-Frankrijk) waarin hij leefde en werkte. Enkele belangrijke,invloedrijke gebeurtenissen worden vermeld. Het boek sluit af met eenkijkwijzer die een individuele leerkracht of een schoolteam in staatstelt om zelf na te gaan in welke mate de eigen werking aansluit bij deuitgangspunten van Freinet.
Evaluatie van het onderwijspersoneel. Beleid en praktijk in het Vlaamse secundair onderwijs, centra voor leerlingenbegeleiding en voor volwassenenonderwijs.
Sinds 2007 worden scholen van het secundair onderwijs geacht hun leerkrachten te evalueren. Dit maakt deel uit van een cyclus van functionerings- en evaluatiegesprekken, naar analogie met wat in de bedrijfswereld gebruikelijk is.
Voor het eerst is wetenschappelijk onderzoek beschikbaar over hoe dit in het secundair onderwijs, maar ook in de Centra voor Volwasseneneducatie en de Centra voor Leerlingenbegeleiding effectief gebeurt, en wat de bedoelde en onbedoelde effecten zijn. Het onderzoek geeft aanleiding tot een aantal duidelijke aanbevelingen met betrekking tot het evaluatiesysteem voor het onderwijzend personeel.
GPRC – Guaranteed Peer Reviewed Content
Evaluatie van het onderwijspersoneel. Beleid en praktijk in het Vlaamse secundair onderwijs, centra voor leerlingenbegeleiding en voor volwassenenonderwijs.
Sinds 2007 worden scholen van het secundair onderwijs geacht hun leerkrachten te evalueren. Dit maakt deel uit van een cyclus van functionerings- en evaluatiegesprekken, naar analogie met wat in de bedrijfswereld gebruikelijk is.
Voor het eerst is wetenschappelijk onderzoek beschikbaar over hoe dit in het secundair onderwijs, maar ook in de Centra voor Volwasseneneducatie en de Centra voor Leerlingenbegeleiding effectief gebeurt, en wat de bedoelde en onbedoelde effecten zijn. Het onderzoek geeft aanleiding tot een aantal duidelijke aanbevelingen met betrekking tot het evaluatiesysteem voor het onderwijzend personeel.
GPRC – Guaranteed Peer Reviewed Content
“Laat mijn kop met rust!” Een project over straatwijs opvoeden
‘Straatwijs Opvoeden’ is een project dat kennis bezorgt aan de lokale netwerkenopvoedingsondersteuning, zodat ze beter tegemoet kunnen komen aande vraag van de zwakste groepen in de samenleving. Hiervoor verzameldenstraathoekwerkers ervaringen van gezinnen in armoedesituaties, resulterendin zogenaamde straatverhalen. De straatverhalen weerspiegelen vooral ervaringenvan succes en falen, onvermogen en krachten, engagement maar ookmachteloosheid en onbegrip vanuit de hulp- en dienstverlening. Deze straatverhalen,als bronnen van levenswijsheid, worden in deze publicatie uitvoeriggeanalyseerd en beschreven. Het zorgvuldig organiseren van een dialoog metouders uit gezinnen in armoedesituaties levert inzichten op over de verwevenheidvan hun leven met structurele moeilijkheden, waarbij ondersteuningbij de opvoeding niet altijd als ondersteunend wordt ervaren.
‘Straatwijs Opvoeden’ is echter veel meer dan dat. Op basis van de straatverhalenwerd het perspectief van lokale actoren in de hulp- en dienstverleningin Oostende en Aalst geëxploreerd. Dit levert vooral inzichten op over de grenzenvan de ondersteuningsmogelijkheden voor gezinnen. Het toont dat er discrepantieszijn in de manier waarop opvoedingsondersteuning door welzijnsdienstenwordt aangeboden en de manier waarop deze ondersteuning doorde ouders wordt ervaren. Tegelijk zien we lokale actoren ondergronds gaan inde zoektocht naar gedeeld engagement ten aanzien van deze gezinnen, diein complexe situaties hun kinderen opvoeden.
Een aantal ‘critical friends’ leveren diverse kritische bijdragen over dezebevindingen én formuleren nieuwe vragen en uitdagingen voor het beleid ende praktijk van opvoedingsondersteuning.
In een notendop levert ‘Straatwijs Opvoeden’ een inspirerende kijk op de manierwaarop op lokaal niveau aan opvoedingsondersteuning vorm gegeven kan worden.
“Laat mijn kop met rust!” Een project over straatwijs opvoeden
‘Straatwijs Opvoeden’ is een project dat kennis bezorgt aan de lokale netwerkenopvoedingsondersteuning, zodat ze beter tegemoet kunnen komen aande vraag van de zwakste groepen in de samenleving. Hiervoor verzameldenstraathoekwerkers ervaringen van gezinnen in armoedesituaties, resulterendin zogenaamde straatverhalen. De straatverhalen weerspiegelen vooral ervaringenvan succes en falen, onvermogen en krachten, engagement maar ookmachteloosheid en onbegrip vanuit de hulp- en dienstverlening. Deze straatverhalen,als bronnen van levenswijsheid, worden in deze publicatie uitvoeriggeanalyseerd en beschreven. Het zorgvuldig organiseren van een dialoog metouders uit gezinnen in armoedesituaties levert inzichten op over de verwevenheidvan hun leven met structurele moeilijkheden, waarbij ondersteuningbij de opvoeding niet altijd als ondersteunend wordt ervaren.
‘Straatwijs Opvoeden’ is echter veel meer dan dat. Op basis van de straatverhalenwerd het perspectief van lokale actoren in de hulp- en dienstverleningin Oostende en Aalst geëxploreerd. Dit levert vooral inzichten op over de grenzenvan de ondersteuningsmogelijkheden voor gezinnen. Het toont dat er discrepantieszijn in de manier waarop opvoedingsondersteuning door welzijnsdienstenwordt aangeboden en de manier waarop deze ondersteuning doorde ouders wordt ervaren. Tegelijk zien we lokale actoren ondergronds gaan inde zoektocht naar gedeeld engagement ten aanzien van deze gezinnen, diein complexe situaties hun kinderen opvoeden.
Een aantal ‘critical friends’ leveren diverse kritische bijdragen over dezebevindingen én formuleren nieuwe vragen en uitdagingen voor het beleid ende praktijk van opvoedingsondersteuning.
In een notendop levert ‘Straatwijs Opvoeden’ een inspirerende kijk op de manierwaarop op lokaal niveau aan opvoedingsondersteuning vorm gegeven kan worden.
Het kind in het ziekenhuis. Psychologisch-wetenschappelijke benadering.
Wanneer een kind – van baby tot adolescent – en zijn omgevinggeconfronteerd worden met een ziekenhuisopname, zowel eengeplande als een ongeplande opname, wordt de normale gangvan zaken danig overhoop gehaald. Dit heeft niet alleen gevolgen voorhet kind maar ook voor de gehele context van het gezin. Het kind inhet ziekenhuis is immers een uiterst kwetsbaar kind. Verscheidenebelangrijke psychologische aspecten zijn medebepalend voorhet welzijn van het kind tijdens de opname. De kwaliteit vande gehechtheidsrelatie, de mate van participatie aan de zorgdoor het kind en zijn omgeving, de wijze waarop met informatieomgegaan wordt, het pijnbeleid… zijn slechtsenkele aspecten die deel uitmaken van een integralezorgverlening.
Het kind in het ziekenhuis. Psychologisch-wetenschappelijke benadering.
Wanneer een kind – van baby tot adolescent – en zijn omgevinggeconfronteerd worden met een ziekenhuisopname, zowel eengeplande als een ongeplande opname, wordt de normale gangvan zaken danig overhoop gehaald. Dit heeft niet alleen gevolgen voorhet kind maar ook voor de gehele context van het gezin. Het kind inhet ziekenhuis is immers een uiterst kwetsbaar kind. Verscheidenebelangrijke psychologische aspecten zijn medebepalend voorhet welzijn van het kind tijdens de opname. De kwaliteit vande gehechtheidsrelatie, de mate van participatie aan de zorgdoor het kind en zijn omgeving, de wijze waarop met informatieomgegaan wordt, het pijnbeleid… zijn slechtsenkele aspecten die deel uitmaken van een integralezorgverlening.
Waarheid spreken in politiek, onderwijs en vriendschap. Michel Foucault over de parrèsia.
De auteur houdt onze ervaring tegen het licht van het waarheidspreken in deGriekse cultuur. Rond deze parrèsia ontstond een intense filosofische, politiekeen ethische reflectie. Over welke onderwerpen is het relevant en belangrijk waarheidte spreken? Hoe onderscheid je een waarheidspreker van een leugenaar ofeen vleier? Hoe moet ik mezelf vormen om te kunnen spreken met aanzienen invloed? Welke gunstige effecten heeft de parrèsia voor het individu en desamenleving? Hoe verhoudt het waarheidspreken zich tot het politieke bestuur?
Als leidraad voor dit boek dienen de lessen die Michel Foucault in zijn laatstelevensjaren gaf aan het Collège de France.
"verhelderend boek over de vele vormen van waarheidspreken binnen de democratie, in het onderwijs en de hulpverlening, als leidinggevende of vriend"
Tertio (jrg. 14, nr. 707, blz. 12)
Waarheid spreken in politiek, onderwijs en vriendschap. Michel Foucault over de parrèsia.
De auteur houdt onze ervaring tegen het licht van het waarheidspreken in deGriekse cultuur. Rond deze parrèsia ontstond een intense filosofische, politiekeen ethische reflectie. Over welke onderwerpen is het relevant en belangrijk waarheidte spreken? Hoe onderscheid je een waarheidspreker van een leugenaar ofeen vleier? Hoe moet ik mezelf vormen om te kunnen spreken met aanzienen invloed? Welke gunstige effecten heeft de parrèsia voor het individu en desamenleving? Hoe verhoudt het waarheidspreken zich tot het politieke bestuur?
Als leidraad voor dit boek dienen de lessen die Michel Foucault in zijn laatstelevensjaren gaf aan het Collège de France.
"verhelderend boek over de vele vormen van waarheidspreken binnen de democratie, in het onderwijs en de hulpverlening, als leidinggevende of vriend"
Tertio (jrg. 14, nr. 707, blz. 12)
Onze Vader (Fracarita-reeks, nr. 1)
In dit essay gaat de auteur mediteren bij iedere bede en trachtermee in het grote geheim van God zelf te treden, wetend en steedsmeer beseffend dat God steeds groter is. Maar iedere bede is een uitnodigingom een nieuw aspect van Gods grootheid onder menselijkewoorden te brengen. Het mag een handreiking zijn om het gebedmet nog meer liefde te bidden tot God die alleen maar liefde is.
Onze Vader (Fracarita-reeks, nr. 1)
In dit essay gaat de auteur mediteren bij iedere bede en trachtermee in het grote geheim van God zelf te treden, wetend en steedsmeer beseffend dat God steeds groter is. Maar iedere bede is een uitnodigingom een nieuw aspect van Gods grootheid onder menselijkewoorden te brengen. Het mag een handreiking zijn om het gebedmet nog meer liefde te bidden tot God die alleen maar liefde is.
Leerling, ouders en leerkracht
Om optimaal te kunnen leren moet een leerling goed in zijn of haar vel zitten. De primairetaak van leerkrachten is vanzelfsprekend het stimuleren van de ontwikkeling van de leerling.Kennisoverdracht en leren leren staan voorop. Iedere leerkracht wil uit een leerling halenwat er in zit. Geen overvraging en ook geen onderstimulatie. Een leeftijdsadequate sociaalemotioneleontwikkeling is één van de pijlers om tot leren te kunnen komen.
Zowel in relatie tot de didactische als sociaal-emotionele ontwikkelingsstimulatie vande leerling is een goede samenwerking tussen ouders, de leerkracht en de leerling vanessentieel belang. Over het algemeen verloopt de samenwerking met ouders probleemloos,maar leerkrachten kunnen niet altijd stroef verlopende communicatie met ouders vlottrekken. Hierdoor komt de leerling klem te zitten tussen twee conflicterende opvoedmilieus,wat negatieve gevolgen heeft voor zijn sociaal-emotionele en didactische ontwikkeling.
Dit boek geeft leerkrachten inzichten en handvatten om moeilijk verlopende communicatiesmet gezinnen te doorbreken.
De meest relevante gezinstherapeutische visies en aanpakkenworden in eenvoudige bewoording vertaald naar de alledaagse schoolse praktijk, zodatze hier morgen mee aan de slag kunnen. Daardoor wordt de samenwerking aanvullend inplaats van aanvallend. Diverse benaderingen komen aan bod: de contextuele, strategische,structurele, territoriale, oplossingsgerichte en ‘één kind, één plan’-benadering.Elk hoofdstuk is geïllustreerd met herkenbare praktijkvoorbeelden en eindigt met eenoverzichtelijke samenvatting.
Leerling, ouders en leerkracht
Om optimaal te kunnen leren moet een leerling goed in zijn of haar vel zitten. De primairetaak van leerkrachten is vanzelfsprekend het stimuleren van de ontwikkeling van de leerling.Kennisoverdracht en leren leren staan voorop. Iedere leerkracht wil uit een leerling halenwat er in zit. Geen overvraging en ook geen onderstimulatie. Een leeftijdsadequate sociaalemotioneleontwikkeling is één van de pijlers om tot leren te kunnen komen.
Zowel in relatie tot de didactische als sociaal-emotionele ontwikkelingsstimulatie vande leerling is een goede samenwerking tussen ouders, de leerkracht en de leerling vanessentieel belang. Over het algemeen verloopt de samenwerking met ouders probleemloos,maar leerkrachten kunnen niet altijd stroef verlopende communicatie met ouders vlottrekken. Hierdoor komt de leerling klem te zitten tussen twee conflicterende opvoedmilieus,wat negatieve gevolgen heeft voor zijn sociaal-emotionele en didactische ontwikkeling.
Dit boek geeft leerkrachten inzichten en handvatten om moeilijk verlopende communicatiesmet gezinnen te doorbreken.
De meest relevante gezinstherapeutische visies en aanpakkenworden in eenvoudige bewoording vertaald naar de alledaagse schoolse praktijk, zodatze hier morgen mee aan de slag kunnen. Daardoor wordt de samenwerking aanvullend inplaats van aanvallend. Diverse benaderingen komen aan bod: de contextuele, strategische,structurele, territoriale, oplossingsgerichte en ‘één kind, één plan’-benadering.Elk hoofdstuk is geïllustreerd met herkenbare praktijkvoorbeelden en eindigt met eenoverzichtelijke samenvatting.
Kracht van wet. Het mystieke fundament van het gezag. (Reeks Omtrent Filosofie nr 3)
Dit boek is een buitengewoon actueel essay waarin wordt ingegaanop de verhouding tussen deconstructie en rechtvaardigheid. Als alleswat bestaat aan denkbeelden, opvattingen en geloofsvoorstellingenonderhevig is aan een onstuitbaar afbraakproces, wat blijfter dan nog over van ethiek en recht? Onder verwijzing naar bekendeuitspraken van Montaigne en Pascal, spreekt Derrida overhet ‘mystieke fundament van alle gezag’. Het oorspronkelijke fundamentdat elk recht zijn gezag verleent, blijft altijd afwezig. Nietteminvraagt het erom gestalte te krijgen in het recht; het vraagt ominterpretatie zonder zelf op te gaan in de interpretatie die het rechtaltijd vormt.
Deze fascinerende, door Rico Sneller voortreffelijk ingeleide envertaalde tekst, toont duidelijk aan dat Derrida’s deconstructie nietleidt tot zinloze, nihilistische Spielerei, zoals vaak wordt beweerd,maar een grondige bijdrage levert aan een diepgaand debat overethiek en onze verhouding tot de wet.
Kracht van wet. Het mystieke fundament van het gezag. (Reeks Omtrent Filosofie nr 3)
Dit boek is een buitengewoon actueel essay waarin wordt ingegaanop de verhouding tussen deconstructie en rechtvaardigheid. Als alleswat bestaat aan denkbeelden, opvattingen en geloofsvoorstellingenonderhevig is aan een onstuitbaar afbraakproces, wat blijfter dan nog over van ethiek en recht? Onder verwijzing naar bekendeuitspraken van Montaigne en Pascal, spreekt Derrida overhet ‘mystieke fundament van alle gezag’. Het oorspronkelijke fundamentdat elk recht zijn gezag verleent, blijft altijd afwezig. Nietteminvraagt het erom gestalte te krijgen in het recht; het vraagt ominterpretatie zonder zelf op te gaan in de interpretatie die het rechtaltijd vormt.
Deze fascinerende, door Rico Sneller voortreffelijk ingeleide envertaalde tekst, toont duidelijk aan dat Derrida’s deconstructie nietleidt tot zinloze, nihilistische Spielerei, zoals vaak wordt beweerd,maar een grondige bijdrage levert aan een diepgaand debat overethiek en onze verhouding tot de wet.
Kinderen-in-ontwikkeling op de basisschool (O&A-Reeks, nr. 6)
De Vereniging O&A(ortho-agogische activiteiten) heeft experts op het gebied vanorthopedagogiek, psychologie en kinder- en jeugdpsychiatrie bijeengebracht omaan dit boek mee te werken, waardoor een zeer informatief leerboek en naslagwerk totstand is gekomen.
De hedendaagse basisschool is totaal anders dan de lagere school van vroeger.
Kinderen zijn ondernemender en werken in de vorm van projecten aan maatschappelijk relevanteonderwerpen. Het is vrijwel nooit stil in de klas. De tafeltjes en stoelen staan niet meerin een rij, maar in groepen. Op vele scholen is er ruimte voor individualisering en differentiatie.Vrijwel alle lokalen zijn voorzien van een beamer met projectiescherm enmen is aangesloten op de schooltelevisie, die het werk van de leerkrachten verbetert envergemakkelijkt.
Is die verandering altijd ook een verbetering?
Hebben de veranderingen invloed op de ontwikkeling van kinderen?
Wat zijn de risico’s?
Specialisten geven hun visie op onderwijsontwikkelingen en risico’s en doen handreikingenaan ouders, opvoeders en hulpverleners.
Kinderen-in-ontwikkeling op de basisschool (O&A-Reeks, nr. 6)
De Vereniging O&A(ortho-agogische activiteiten) heeft experts op het gebied vanorthopedagogiek, psychologie en kinder- en jeugdpsychiatrie bijeengebracht omaan dit boek mee te werken, waardoor een zeer informatief leerboek en naslagwerk totstand is gekomen.
De hedendaagse basisschool is totaal anders dan de lagere school van vroeger.
Kinderen zijn ondernemender en werken in de vorm van projecten aan maatschappelijk relevanteonderwerpen. Het is vrijwel nooit stil in de klas. De tafeltjes en stoelen staan niet meerin een rij, maar in groepen. Op vele scholen is er ruimte voor individualisering en differentiatie.Vrijwel alle lokalen zijn voorzien van een beamer met projectiescherm enmen is aangesloten op de schooltelevisie, die het werk van de leerkrachten verbetert envergemakkelijkt.
Is die verandering altijd ook een verbetering?
Hebben de veranderingen invloed op de ontwikkeling van kinderen?
Wat zijn de risico’s?
Specialisten geven hun visie op onderwijsontwikkelingen en risico’s en doen handreikingenaan ouders, opvoeders en hulpverleners.