Vijftig jaar jeugdhulp in Jongerencentrum Cidar. Halve eeuw op zoek naar een eigen(zinnige) pedagogie.
Vijftig jaar jeugdhulp in Jongerencentrum Cidar biedt de gelegenheid om de ontwikkeling enwijziging van het pedagogisch regime in een jeugdhulpvoorziening te onderzoeken. Dergelijkonderzoek is een weinig betreden terrein in de pedagogiek. Toch ligt hier een schat aan onderzoeksmateriaalom de ontwikkeling van pedagogisch handelen te begrijpen en te duiden.De zoektocht naar een eigen(zinnige) pedagogie wordt in verband gebracht met de jeugdhulpregimesvan de Wet op de Jeugdbescherming (1965), van de decreten inzake de BijzondereJeugdbijstand (1985/1990) en van de Integrale Jeugdhulp (2013).
Sociaal-pedagogisch onderzoek is niet neutraal: vijftig jaar jeugdhulp in Jongerencentrum Cidarmondt uit in een pleidooi om de jeugdhulp op te vatten als communicatieve opbouw van jeugdhulpen niet als toepassing van hulpverleningsvoorschriften. Betekenis geven aan sociale grondrechtenwordt dan een rode draad in de dagelijkse praktijk van de jeugdhulp.
Vijftig jaar jeugdhulp in Jongerencentrum Cidar. Halve eeuw op zoek naar een eigen(zinnige) pedagogie.
Vijftig jaar jeugdhulp in Jongerencentrum Cidar biedt de gelegenheid om de ontwikkeling enwijziging van het pedagogisch regime in een jeugdhulpvoorziening te onderzoeken. Dergelijkonderzoek is een weinig betreden terrein in de pedagogiek. Toch ligt hier een schat aan onderzoeksmateriaalom de ontwikkeling van pedagogisch handelen te begrijpen en te duiden.De zoektocht naar een eigen(zinnige) pedagogie wordt in verband gebracht met de jeugdhulpregimesvan de Wet op de Jeugdbescherming (1965), van de decreten inzake de BijzondereJeugdbijstand (1985/1990) en van de Integrale Jeugdhulp (2013).
Sociaal-pedagogisch onderzoek is niet neutraal: vijftig jaar jeugdhulp in Jongerencentrum Cidarmondt uit in een pleidooi om de jeugdhulp op te vatten als communicatieve opbouw van jeugdhulpen niet als toepassing van hulpverleningsvoorschriften. Betekenis geven aan sociale grondrechtenwordt dan een rode draad in de dagelijkse praktijk van de jeugdhulp.
Onderzocht en ondervonden. Over de wetten van de passies / Met voorwoord van Arnon Grunberg
Filosofie is rationeel op zoek gaan naar de waarheid: van hetzijn, het weten, de geest, het goede, het rechtvaardige, hetschone enzovoort. Al redenerend, nu eens in redetwist, danin dialoog met anderen, ontwikkelt de filosofie hierover eenoorspronkelijk denken.
Psychoanalyse probeert van haar kant mensen in voelingte brengen met de eigen waarheid. Ze streeft naar waarachtigheiddoor te onderzoeken en te ondervinden wat zich inde levende ontmoeting afspeelt. Het hare is niet het domeinvan de waarheid, maar van waarheden.
In dit boek wordt geanalyseerd en gefilosofeerd over drift,seks, trauma, passie, geweld, creativiteit, oorlog en kunst. Bijwijze van schrijven, wordt er bewogen tussen de kunst vande rede en de wetten van de passies.
Arnon Grunberg in zijn voorwoord: ‘Ik wens Kinet veel lezers toe’.
Onderzocht en ondervonden. Over de wetten van de passies / Met voorwoord van Arnon Grunberg
Filosofie is rationeel op zoek gaan naar de waarheid: van hetzijn, het weten, de geest, het goede, het rechtvaardige, hetschone enzovoort. Al redenerend, nu eens in redetwist, danin dialoog met anderen, ontwikkelt de filosofie hierover eenoorspronkelijk denken.
Psychoanalyse probeert van haar kant mensen in voelingte brengen met de eigen waarheid. Ze streeft naar waarachtigheiddoor te onderzoeken en te ondervinden wat zich inde levende ontmoeting afspeelt. Het hare is niet het domeinvan de waarheid, maar van waarheden.
In dit boek wordt geanalyseerd en gefilosofeerd over drift,seks, trauma, passie, geweld, creativiteit, oorlog en kunst. Bijwijze van schrijven, wordt er bewogen tussen de kunst vande rede en de wetten van de passies.
Arnon Grunberg in zijn voorwoord: ‘Ik wens Kinet veel lezers toe’.
Tussen repressie en provocatie. Geschiedenis van de homo- en lesbische emancipatie in Eindhoven 1948-1990.
Tussen 1948 en 1990 liggen bijna veertig jaar. Een periode waarin inEindhoven zich grotendeels het proces van emancipatie van homoseksuelemannen en lesbische vrouwen voltrok. Van repressie in de jarenveertig en vijftig, waarin de Eindhovense Zedenpolitie homoseksualiteitactief ‘bestreed’, via een periode van voorzichtige zelforganisatie in dejaren zestig en zeventig naar een periode van openlijke homoseksualiteiten provocatie in de jaren tachtig naar de erkenning van de homoseksueleen lesbische burgers door de gemeentelijke overheid in 1990, toende gemeenteraad een integraal emancipatiebeleid voor homoseksuelemannen en lesbische vrouwen vaststelde.
Dit boek gaat over dit proces, waarin veel Eindhovense mannen en vrouwenactief hebben deelgenomen en zo hun eigen emancipatie medehebben mogelijk gemaakt. Het is vooral een verhaal van mensen, dieuitdrukking wilden kunnen geven aan hun eigen seksualiteit. Zij gingendaarvoor over grenzen, in zichzelf en van de samenleving als geheel,soms met kleine stapjes en soms in sneltreinvaart. Uiteindelijk heeft dittot een mentaliteitsverandering ten opzichte van seksualiteit, sekse ensekserollen in de samenleving als geheel geleid, die met onder meer in2001 de openstelling van het burgerlijk huwelijk voor mensen van gelijkgeslacht.
Aan dit boek is ook een documentaire verbonden met onder anderefilmmateriaal uit de late jaren zeventig en de vroege jaren tachtig.
Tussen repressie en provocatie. Geschiedenis van de homo- en lesbische emancipatie in Eindhoven 1948-1990.
Tussen 1948 en 1990 liggen bijna veertig jaar. Een periode waarin inEindhoven zich grotendeels het proces van emancipatie van homoseksuelemannen en lesbische vrouwen voltrok. Van repressie in de jarenveertig en vijftig, waarin de Eindhovense Zedenpolitie homoseksualiteitactief ‘bestreed’, via een periode van voorzichtige zelforganisatie in dejaren zestig en zeventig naar een periode van openlijke homoseksualiteiten provocatie in de jaren tachtig naar de erkenning van de homoseksueleen lesbische burgers door de gemeentelijke overheid in 1990, toende gemeenteraad een integraal emancipatiebeleid voor homoseksuelemannen en lesbische vrouwen vaststelde.
Dit boek gaat over dit proces, waarin veel Eindhovense mannen en vrouwenactief hebben deelgenomen en zo hun eigen emancipatie medehebben mogelijk gemaakt. Het is vooral een verhaal van mensen, dieuitdrukking wilden kunnen geven aan hun eigen seksualiteit. Zij gingendaarvoor over grenzen, in zichzelf en van de samenleving als geheel,soms met kleine stapjes en soms in sneltreinvaart. Uiteindelijk heeft dittot een mentaliteitsverandering ten opzichte van seksualiteit, sekse ensekserollen in de samenleving als geheel geleid, die met onder meer in2001 de openstelling van het burgerlijk huwelijk voor mensen van gelijkgeslacht.
Aan dit boek is ook een documentaire verbonden met onder anderefilmmateriaal uit de late jaren zeventig en de vroege jaren tachtig.
Institutionalisering van een pedagogische paradox. Sociaal-pedagogische benadering van de geschiedenis van de jeugdzorg vanaf de Belgische onafhankelijkheid tot aan het decreet Integrale Jeugdhulp van 12 juli 2013.
De jeugdhulp in Vlaanderen vandaag wordt opgebouwd op fundamenten die ontworpen werdenin de 19e eeuw, in de context van de nieuwe Belgische natiestaat. In de loop van de 19e eeuw ontstaat de overtuiging dat sociale problemen verholpen en vermeden kunnen worden, door tussen beide te komen in de opvoeding van kinderen. Die opvatting bouwt verder op de pedagogische paradox in de klassieke opvatting over de functie van opvoeding: opvoeding in de privésfeer dient de publieke functie van het gepaste burgerschapsideaal te realiseren. De geschiedenis van de jeugdzorg laat zich lezen als de institutionalisering van deze pedagogische paradox, terwijl tegelijk het bereik van de jeugdzorg exponentieel uitbreidt. In die uitbreiding van de jeugdzorg is een sociale logica aan het werk, waarin de confrontatie aangegaan wordt tussen opvoedingssituaties “achter de voordeur” met maatschappelijke, openbaar vertolkte verwachtingen jegens de opvoeding van kinderen. Die confrontatie wordt aangegaan via de tussenkomst van personen die daartoe gemandateerd werden. Ook de professionalisering van de jeugdzorg neemt door de geschiedenis heen exponentieel toe.
Dit sociaal-pedagogisch perspectief leidt tot een kritische behandeling van het regime onder de Wet op de Kinderbescherming (1912), de Wet op de Jeugdbescherming (1965), de Decreten inzake de Bijzondere Jeugdbijstand (1985/1990), het Decreet inzake de Integrale Jeugdhulp (2013). De verwevenheid van pedagogische paradox en sociale logica wordt in elk stelsel verder verfijnd.
De jeugdhulp heeft in die verwevenheid gestalte gegeven aan sociaal beleid, in de context van de zich ontwikkelende democratische welvaartsstaat. Merkwaardig is het dan ook dat het ingrijpen in de opvoeding, vooral vanuit de ongeargumenteerde noodzaak tot ingrijpen werd ingezet.
Hierin schemert tegelijk de zorg om de samenleving te beschermen door, en tegelijk de zorgaan kinderen een recht op goede opvoeding toe te verlenen. Door de verwijzing naar socialegrondrechten in de integrale Jeugdhulp vandaag, staat de jeugdhulp voor de opgave op eencommunicatieve manier vorm te geven aan haar tussenkomsten, door vatbaar te blijven voor devraag waarom?
Institutionalisering van een pedagogische paradox. Sociaal-pedagogische benadering van de geschiedenis van de jeugdzorg vanaf de Belgische onafhankelijkheid tot aan het decreet Integrale Jeugdhulp van 12 juli 2013.
De jeugdhulp in Vlaanderen vandaag wordt opgebouwd op fundamenten die ontworpen werdenin de 19e eeuw, in de context van de nieuwe Belgische natiestaat. In de loop van de 19e eeuw ontstaat de overtuiging dat sociale problemen verholpen en vermeden kunnen worden, door tussen beide te komen in de opvoeding van kinderen. Die opvatting bouwt verder op de pedagogische paradox in de klassieke opvatting over de functie van opvoeding: opvoeding in de privésfeer dient de publieke functie van het gepaste burgerschapsideaal te realiseren. De geschiedenis van de jeugdzorg laat zich lezen als de institutionalisering van deze pedagogische paradox, terwijl tegelijk het bereik van de jeugdzorg exponentieel uitbreidt. In die uitbreiding van de jeugdzorg is een sociale logica aan het werk, waarin de confrontatie aangegaan wordt tussen opvoedingssituaties “achter de voordeur” met maatschappelijke, openbaar vertolkte verwachtingen jegens de opvoeding van kinderen. Die confrontatie wordt aangegaan via de tussenkomst van personen die daartoe gemandateerd werden. Ook de professionalisering van de jeugdzorg neemt door de geschiedenis heen exponentieel toe.
Dit sociaal-pedagogisch perspectief leidt tot een kritische behandeling van het regime onder de Wet op de Kinderbescherming (1912), de Wet op de Jeugdbescherming (1965), de Decreten inzake de Bijzondere Jeugdbijstand (1985/1990), het Decreet inzake de Integrale Jeugdhulp (2013). De verwevenheid van pedagogische paradox en sociale logica wordt in elk stelsel verder verfijnd.
De jeugdhulp heeft in die verwevenheid gestalte gegeven aan sociaal beleid, in de context van de zich ontwikkelende democratische welvaartsstaat. Merkwaardig is het dan ook dat het ingrijpen in de opvoeding, vooral vanuit de ongeargumenteerde noodzaak tot ingrijpen werd ingezet.
Hierin schemert tegelijk de zorg om de samenleving te beschermen door, en tegelijk de zorgaan kinderen een recht op goede opvoeding toe te verlenen. Door de verwijzing naar socialegrondrechten in de integrale Jeugdhulp vandaag, staat de jeugdhulp voor de opgave op eencommunicatieve manier vorm te geven aan haar tussenkomsten, door vatbaar te blijven voor devraag waarom?
Geloven in Jezus Christus: waarom niet? Een zinvol leven met toekomst! (Fracarita-reeks, nr. 8)
Het toenemende geweld, de labiele financiële, economischeen politieke toestand en de recente immigratiestromenin onze westerse samenleving leiden bij veletijdgenoten tot vertwijfeling en angst voor de toekomst. Inplaats van een leven vanuit angst, wanhoop en valse zekerhedennodigt Christus ook vandaag elke mens uit om samenmet Hem de weg van geloof, liefde en hoop te bewandelen.Een leven op basis van deze drie goddelijke deugdenis een zinvol en gelukkig leven met toekomst. Daarvoorstaat Jezus Christus zelf garant.
Dit boek wil de lezer Jezus Christus beter leren kennen enhet geloof in Hem laten groeien om steeds meer volgens deGeest van Jezus Christus te kunnen leven. Met het oog opeen vruchtbare dialoog tussen alle mensen van goede wilreiken de teksten aspecten van een christelijke spiritualiteitaan, die mensen kunnen verbinden veeleer dan hen tescheiden.
Het boek is gebaseerd op twee essays van Fernand Van Nestes.J: ‘Over hoop. Hoe ver reikt de hoop die het evangelieons brengt?’ (Kerk en Wereld, 2009) en ‘Geloven in JezusChristus, hoe kom je ertoe? Wat heb je eraan’ (Halewijn,2011). Redacteur Marc Keuleneer heeft uit deze publicatiesde essentiële grondgedachten tot een nieuw geheelverwerkt.
Geloven in Jezus Christus: waarom niet? Een zinvol leven met toekomst! (Fracarita-reeks, nr. 8)
Het toenemende geweld, de labiele financiële, economischeen politieke toestand en de recente immigratiestromenin onze westerse samenleving leiden bij veletijdgenoten tot vertwijfeling en angst voor de toekomst. Inplaats van een leven vanuit angst, wanhoop en valse zekerhedennodigt Christus ook vandaag elke mens uit om samenmet Hem de weg van geloof, liefde en hoop te bewandelen.Een leven op basis van deze drie goddelijke deugdenis een zinvol en gelukkig leven met toekomst. Daarvoorstaat Jezus Christus zelf garant.
Dit boek wil de lezer Jezus Christus beter leren kennen enhet geloof in Hem laten groeien om steeds meer volgens deGeest van Jezus Christus te kunnen leven. Met het oog opeen vruchtbare dialoog tussen alle mensen van goede wilreiken de teksten aspecten van een christelijke spiritualiteitaan, die mensen kunnen verbinden veeleer dan hen tescheiden.
Het boek is gebaseerd op twee essays van Fernand Van Nestes.J: ‘Over hoop. Hoe ver reikt de hoop die het evangelieons brengt?’ (Kerk en Wereld, 2009) en ‘Geloven in JezusChristus, hoe kom je ertoe? Wat heb je eraan’ (Halewijn,2011). Redacteur Marc Keuleneer heeft uit deze publicatiesde essentiële grondgedachten tot een nieuw geheelverwerkt.
Jaarboek KMSKA 2013-2014
At various points over the course of the 20th century, the Belgian State and its various ministries and provinces consciously chose to subsidise not only the fine arts but also the applied and decorative arts, and in particular the art of weaving tapestry. On the one hand, orders were placed for World Exhibitions and for Belgian embassies, and on the other competitions were held for tapestries to be hung in important locations such as the United Nations and NATO headquarters, and the exhibitions that were organized by the various ministries over the years. They provided an overview of the ways in which this branch of the arts was changing as well as representative work by the best tapestry designers. The exhibitions organized by the provincial authorities give quite a different image. There were the highly conventional exhibitions of Brabantine tapestries to promote the craftsmanship of the province and there were the more innovative textile exhibitions.
Taken as a whole, the commissions, competitions and exhibitions give a good overview of what was happening in Belgium in the field of tapestry over the period 1945-1980. They also make it clear what image was being projected abroad: that of a country with rich traditions, master craftsmanship in weaving, and in the 1970s some affiliation to the latest developments in European textile art.
Jaarboek KMSKA 2013-2014
At various points over the course of the 20th century, the Belgian State and its various ministries and provinces consciously chose to subsidise not only the fine arts but also the applied and decorative arts, and in particular the art of weaving tapestry. On the one hand, orders were placed for World Exhibitions and for Belgian embassies, and on the other competitions were held for tapestries to be hung in important locations such as the United Nations and NATO headquarters, and the exhibitions that were organized by the various ministries over the years. They provided an overview of the ways in which this branch of the arts was changing as well as representative work by the best tapestry designers. The exhibitions organized by the provincial authorities give quite a different image. There were the highly conventional exhibitions of Brabantine tapestries to promote the craftsmanship of the province and there were the more innovative textile exhibitions.
Taken as a whole, the commissions, competitions and exhibitions give a good overview of what was happening in Belgium in the field of tapestry over the period 1945-1980. They also make it clear what image was being projected abroad: that of a country with rich traditions, master craftsmanship in weaving, and in the 1970s some affiliation to the latest developments in European textile art.
Culture. A Philosophical Perspective
This book attempts to grant a clear insight into the problem ofculture. Thinking about culture, we are faced with the inevitable,and apparently insuperable, problem of how to study culture in theabsence of a consensual definition of this notion. For several reasons,the anthropologists Claude Lévi-Strauss and Clifford Geertz providean ideal starting point for tackling this issue. Firstly, both graduated inphilosophy before turning to anthropology. Secondly, the linguisticmodel-based approach they initiated is founded on the general beliefthat language is a feature which all men have in common. Andthirdly, when taken together, the conclusions reached by Lévi-Straussand Geertz, which contradict one another, yield a clear view on theconceptual complexity of culture.
Culture. A Philosophical Perspective
This book attempts to grant a clear insight into the problem ofculture. Thinking about culture, we are faced with the inevitable,and apparently insuperable, problem of how to study culture in theabsence of a consensual definition of this notion. For several reasons,the anthropologists Claude Lévi-Strauss and Clifford Geertz providean ideal starting point for tackling this issue. Firstly, both graduated inphilosophy before turning to anthropology. Secondly, the linguisticmodel-based approach they initiated is founded on the general beliefthat language is a feature which all men have in common. Andthirdly, when taken together, the conclusions reached by Lévi-Straussand Geertz, which contradict one another, yield a clear view on theconceptual complexity of culture.
Mentemo-spel+boek. (vBL)Een reflectiespel voor teams rond emotionele beschikbaarheid (Clipbox/spelbord&-kaarten+boek: Emotionele ontwikkeling in verbinding/BVol)
Het boek Emotionele ontwikkeling in verbinding handelt over begeleiders in relatiemet een bijzonder uitdagende doelgroep, met name personen meteen verstandelijke beperking en geestelijke gezondheidsproblemen. Binnendeze complexe ondersteuningscontext ervaren zowel de begeleiderals de cliënt een dagelijkse druk op de relatie. Gevoelens van onmacht,vertwijfeling, angst, frustratie en kwaadheid kunnen soms geruisloos evoluerennaar grote vermoeidheid, stress en burn-out.
Hoe kunnen begeleiders adequaat ondersteund worden in hun relatie metdeze doelgroep en wat hebben ze daarvoor nodig? Om hierop antwoordente bieden, sloegen onderzoekers van Hogeschool Gent een jaar huntenten op bij een team voor volwassenen met een verstandelijke beperkingen geestelijke gezondheidsproblemen. Het resultaat is een ondersteuningsmethodiekvoor begeleiders en het middenkader, gebaseerd op het modelvan emotionele ontwikkeling (Došen e.a.) in verbinding met de principesvan emotionele beschikbaarheid en mentaliseren (De Belie e.a.). Emotioneleontwikkeling, emotionele afstemming en emotionele beschikbaarheidworden hierbij met elkaar verbonden in een onlosmakelijke triade.MENTEMO is een spel dat je door de vier begeleiderdimensies van wederzijdseemotionele beschikbaarheid loodst, met aandacht voor het belangvan stressregulatie en mentaliseren. Zo zijn vragen aan de orde oversensitieve responsiviteit, structuur bieden, ruimte laten en mildheid. Erzijn ook vragen gericht op de begeleider; hierin worden parallellen onderzochttussen de beleving van de begeleiders en die van cliënten/ouders.MENTEMO heeft als doel reflectie en dialoog over de eigen praktijk teondersteunen.
Deze doos bevat het boek Emotionele ontwikkeling in verbinding, een MENTEMO-spelbord, kaartjes met vragen en handige schema’s ter ondersteuning.Kortom, alles wat je nodig hebt om met je team deze ondersteuningsmethodiektoe te passen.
Mentemo-spel+boek. (vBL)Een reflectiespel voor teams rond emotionele beschikbaarheid (Clipbox/spelbord&-kaarten+boek: Emotionele ontwikkeling in verbinding/BVol)
Het boek Emotionele ontwikkeling in verbinding handelt over begeleiders in relatiemet een bijzonder uitdagende doelgroep, met name personen meteen verstandelijke beperking en geestelijke gezondheidsproblemen. Binnendeze complexe ondersteuningscontext ervaren zowel de begeleiderals de cliënt een dagelijkse druk op de relatie. Gevoelens van onmacht,vertwijfeling, angst, frustratie en kwaadheid kunnen soms geruisloos evoluerennaar grote vermoeidheid, stress en burn-out.
Hoe kunnen begeleiders adequaat ondersteund worden in hun relatie metdeze doelgroep en wat hebben ze daarvoor nodig? Om hierop antwoordente bieden, sloegen onderzoekers van Hogeschool Gent een jaar huntenten op bij een team voor volwassenen met een verstandelijke beperkingen geestelijke gezondheidsproblemen. Het resultaat is een ondersteuningsmethodiekvoor begeleiders en het middenkader, gebaseerd op het modelvan emotionele ontwikkeling (Došen e.a.) in verbinding met de principesvan emotionele beschikbaarheid en mentaliseren (De Belie e.a.). Emotioneleontwikkeling, emotionele afstemming en emotionele beschikbaarheidworden hierbij met elkaar verbonden in een onlosmakelijke triade.MENTEMO is een spel dat je door de vier begeleiderdimensies van wederzijdseemotionele beschikbaarheid loodst, met aandacht voor het belangvan stressregulatie en mentaliseren. Zo zijn vragen aan de orde oversensitieve responsiviteit, structuur bieden, ruimte laten en mildheid. Erzijn ook vragen gericht op de begeleider; hierin worden parallellen onderzochttussen de beleving van de begeleiders en die van cliënten/ouders.MENTEMO heeft als doel reflectie en dialoog over de eigen praktijk teondersteunen.
Deze doos bevat het boek Emotionele ontwikkeling in verbinding, een MENTEMO-spelbord, kaartjes met vragen en handige schema’s ter ondersteuning.Kortom, alles wat je nodig hebt om met je team deze ondersteuningsmethodiektoe te passen.
Emotionele ontwikkeling in verbinding. Coachingsmethodiek voor begeleiders van cliënten met probleemgedrag(B/Vol)
Het boek Emotionele ontwikkeling in verbinding handelt over begeleiders in relatiemet een bijzonder uitdagende doelgroep, met name personen meteen verstandelijke beperking en geestelijke gezondheidsproblemen. Binnendeze complexe ondersteuningscontext ervaren zowel de begeleiderals de cliënt een dagelijkse druk op de relatie. Gevoelens van onmacht,vertwijfeling, angst, frustratie en kwaadheid kunnen soms geruisloos evoluerennaar grote vermoeidheid, stress en burn-out.
Hoe kunnen begeleiders adequaat ondersteund worden in hun relatie metdeze doelgroep en wat hebben ze daarvoor nodig? Om hierop antwoordente bieden, sloegen onderzoekers van Hogeschool Gent een jaar huntenten op bij een team voor volwassenen met een verstandelijke beperkingen geestelijke gezondheidsproblemen. Het resultaat is een ondersteuningsmethodiekvoor begeleiders en het middenkader, gebaseerd op het modelvan emotionele ontwikkeling (Došen e.a.) in verbinding met de principesvan emotionele beschikbaarheid en mentaliseren (De Belie e.a.). Emotioneleontwikkeling, emotionele afstemming en emotionele beschikbaarheidworden hierbij met elkaar verbonden in een onlosmakelijke triade.MENTEMO is een spel dat je door de vier begeleiderdimensies van wederzijdseemotionele beschikbaarheid loodst, met aandacht voor het belangvan stressregulatie en mentaliseren. Zo zijn vragen aan de orde oversensitieve responsiviteit, structuur bieden, ruimte laten en mildheid. Erzijn ook vragen gericht op de begeleider; hierin worden parallellen onderzochttussen de beleving van de begeleiders en die van cliënten/ouders.MENTEMO heeft als doel reflectie en dialoog over de eigen praktijk teondersteunen.
Emotionele ontwikkeling in verbinding. Coachingsmethodiek voor begeleiders van cliënten met probleemgedrag(B/Vol)
Het boek Emotionele ontwikkeling in verbinding handelt over begeleiders in relatiemet een bijzonder uitdagende doelgroep, met name personen meteen verstandelijke beperking en geestelijke gezondheidsproblemen. Binnendeze complexe ondersteuningscontext ervaren zowel de begeleiderals de cliënt een dagelijkse druk op de relatie. Gevoelens van onmacht,vertwijfeling, angst, frustratie en kwaadheid kunnen soms geruisloos evoluerennaar grote vermoeidheid, stress en burn-out.
Hoe kunnen begeleiders adequaat ondersteund worden in hun relatie metdeze doelgroep en wat hebben ze daarvoor nodig? Om hierop antwoordente bieden, sloegen onderzoekers van Hogeschool Gent een jaar huntenten op bij een team voor volwassenen met een verstandelijke beperkingen geestelijke gezondheidsproblemen. Het resultaat is een ondersteuningsmethodiekvoor begeleiders en het middenkader, gebaseerd op het modelvan emotionele ontwikkeling (Došen e.a.) in verbinding met de principesvan emotionele beschikbaarheid en mentaliseren (De Belie e.a.). Emotioneleontwikkeling, emotionele afstemming en emotionele beschikbaarheidworden hierbij met elkaar verbonden in een onlosmakelijke triade.MENTEMO is een spel dat je door de vier begeleiderdimensies van wederzijdseemotionele beschikbaarheid loodst, met aandacht voor het belangvan stressregulatie en mentaliseren. Zo zijn vragen aan de orde oversensitieve responsiviteit, structuur bieden, ruimte laten en mildheid. Erzijn ook vragen gericht op de begeleider; hierin worden parallellen onderzochttussen de beleving van de begeleiders en die van cliënten/ouders.MENTEMO heeft als doel reflectie en dialoog over de eigen praktijk teondersteunen.
Over de psychiatrie als praktijk. Ervaring, visies, taboes, mythes. (Reeks Mens & Psyche, nr. 7)
De praktijk van de psychiatrie in de tweedelijn en in de PAAZ vormt de leidraad in ditboek. Het laat zien hoe anders en complexerdie is. De auteur bespreekt vanuit een bijzonderrijke ervaring, de meest voorkomendeziektebeelden die in de consultatie van dedoorsnee psychiater beluisterd worden ende problemen omtrent diagnose en behandeling.Geregeld klinkt hierbij een kritischgeluid omtrent DSM-V. De cliënten op hetspreekuur lijden vaak aan meer ingewikkeldeziektebeelden dan beschreven wordt in classificatiesen hun comorbiditeit. Voorbeeldenzijn grillige stemmingswisselingen in de loopvan de ziektegeschiedenis, diverse angst-,dwang- of drangstoornissen, met daardoorverwrongen persoonlijkheidsstoornissen,stukgelopen relaties of het gebrek aan eenrelatie, toenemende vereenzaming, verslavingaan alcohol, drugs, gokken of internet,slaapstoornissen,vermoeidheid, enz. Dit kluwenontwarren vraagt veel tijd en geduld.
Er is behoefte aan ‘algemene psychiaters’.Psychiaters die voeling hebben met algemenegeneeskunde, neurologie, klinischepsychiatrie en psychotherapie. En die socialeinteresse hebben en ook bereid zijn om hunpatiënten te verdedigen in de forensische psychiatrieen bij vragen naar een levenseinde.Dit alles houdt ook creativiteit in, met pillenen/of praten en de moed om zogenaamde zekerepaden te verlaten, eventuele verkeerdeinschattingen te erkennen, op zoektocht tegaan naar andere wegen, de cliënt ten bate.
Over de psychiatrie als praktijk. Ervaring, visies, taboes, mythes. (Reeks Mens & Psyche, nr. 7)
De praktijk van de psychiatrie in de tweedelijn en in de PAAZ vormt de leidraad in ditboek. Het laat zien hoe anders en complexerdie is. De auteur bespreekt vanuit een bijzonderrijke ervaring, de meest voorkomendeziektebeelden die in de consultatie van dedoorsnee psychiater beluisterd worden ende problemen omtrent diagnose en behandeling.Geregeld klinkt hierbij een kritischgeluid omtrent DSM-V. De cliënten op hetspreekuur lijden vaak aan meer ingewikkeldeziektebeelden dan beschreven wordt in classificatiesen hun comorbiditeit. Voorbeeldenzijn grillige stemmingswisselingen in de loopvan de ziektegeschiedenis, diverse angst-,dwang- of drangstoornissen, met daardoorverwrongen persoonlijkheidsstoornissen,stukgelopen relaties of het gebrek aan eenrelatie, toenemende vereenzaming, verslavingaan alcohol, drugs, gokken of internet,slaapstoornissen,vermoeidheid, enz. Dit kluwenontwarren vraagt veel tijd en geduld.
Er is behoefte aan ‘algemene psychiaters’.Psychiaters die voeling hebben met algemenegeneeskunde, neurologie, klinischepsychiatrie en psychotherapie. En die socialeinteresse hebben en ook bereid zijn om hunpatiënten te verdedigen in de forensische psychiatrieen bij vragen naar een levenseinde.Dit alles houdt ook creativiteit in, met pillenen/of praten en de moed om zogenaamde zekerepaden te verlaten, eventuele verkeerdeinschattingen te erkennen, op zoektocht tegaan naar andere wegen, de cliënt ten bate.
Changing Social Norms to Universalize Girls’ Education in East Africa. Lessons from a Pilot Project.
The educational experience reproduces gender ideologies and socialnorms, which interact with schooling for girls in very particular ways andare implicated in their persistent gendered exclusion and marginalization.The authors in this volume focus on this link by taking a social normsapproach to profile the processes, strategies of and research on community-led interventions. The chapters are paced around a pilot project thatcritically adapted a successful model in India to develop context-appropriateintegrated approaches to universalizing secondary education forgirls in purposively selected rural and urban poor contexts in Kenya andUganda.
The analyses provide reflexive documentation of the successesand challenges of project implementation activities that have successfullycontested girls’ exclusion and marginalization in education. This requiresa sustained focus on the link between social and educational institutionsand policies and working in an integrated manner with a range of policyactors including young people and targeted communities to bring aboutsignificant and sustainable change.
Changing Social Norms to Universalize Girls’ Education in East Africa. Lessons from a Pilot Project.
The educational experience reproduces gender ideologies and socialnorms, which interact with schooling for girls in very particular ways andare implicated in their persistent gendered exclusion and marginalization.The authors in this volume focus on this link by taking a social normsapproach to profile the processes, strategies of and research on community-led interventions. The chapters are paced around a pilot project thatcritically adapted a successful model in India to develop context-appropriateintegrated approaches to universalizing secondary education forgirls in purposively selected rural and urban poor contexts in Kenya andUganda.
The analyses provide reflexive documentation of the successesand challenges of project implementation activities that have successfullycontested girls’ exclusion and marginalization in education. This requiresa sustained focus on the link between social and educational institutionsand policies and working in an integrated manner with a range of policyactors including young people and targeted communities to bring aboutsignificant and sustainable change.
Kids-Gids. Samen met kinderen en tieners de stad van morgen plannen.
De planning van kindvriendelijke stedelijke ruimtesvormt vandaag een uitdagende interdisciplinaire opgavevoor iedereen die ruimtelijk, pedagogisch of sociaalmee aan de toekomstige stad werkt. De betrokkenheidvan kinderen en tieners in deze processen wordt meerdan ooit gezien als een voorwaarde om tot een leefbareen duurzame stedelijke omgeving te komen. Dezebetrokkenheid beperkt zich niet tot de rol van informanten/of participant in een planningsproces, maar vraagteen openheid en opgave om kinderen en tieners alsmedeonderzoekers en -planners van de stad van morgente erkennen.
Deze KIDS-GIDS combineert sociale, pedagogische enruimtelijke inzichten en reikt een set bruikbare toolsaan die bijdragen tot een steviger burgerschapspositievan kinderen en jongeren in (kindvriendelijke) stedelijkeplannings- en veranderingsprocessen. Deze toolswerden ontwikkeld en uitgetest in de context van vierverschillende soorten stedelijke planningsprocessen:stadsvernieuwing, stadseducatie, stadsontwikkeling enstedelijke transitie. Ze helpen de positie van kinderen entieners in de verschillende fasen van een planningsproceste versterken: kijken en onderzoeken, uitwisselen enordenen, verbeelden en experimenteren, toetsen enselecteren, en tussenkomen en presenteren.
Kids-Gids. Samen met kinderen en tieners de stad van morgen plannen.
De planning van kindvriendelijke stedelijke ruimtesvormt vandaag een uitdagende interdisciplinaire opgavevoor iedereen die ruimtelijk, pedagogisch of sociaalmee aan de toekomstige stad werkt. De betrokkenheidvan kinderen en tieners in deze processen wordt meerdan ooit gezien als een voorwaarde om tot een leefbareen duurzame stedelijke omgeving te komen. Dezebetrokkenheid beperkt zich niet tot de rol van informanten/of participant in een planningsproces, maar vraagteen openheid en opgave om kinderen en tieners alsmedeonderzoekers en -planners van de stad van morgente erkennen.
Deze KIDS-GIDS combineert sociale, pedagogische enruimtelijke inzichten en reikt een set bruikbare toolsaan die bijdragen tot een steviger burgerschapspositievan kinderen en jongeren in (kindvriendelijke) stedelijkeplannings- en veranderingsprocessen. Deze toolswerden ontwikkeld en uitgetest in de context van vierverschillende soorten stedelijke planningsprocessen:stadsvernieuwing, stadseducatie, stadsontwikkeling enstedelijke transitie. Ze helpen de positie van kinderen entieners in de verschillende fasen van een planningsproceste versterken: kijken en onderzoeken, uitwisselen enordenen, verbeelden en experimenteren, toetsen enselecteren, en tussenkomen en presenteren.