Wat is journalistiek?
€ 24,90
Wat is journalistiek? is een onmisbare aanvulling op de bestaande Nederlandse literatuur over het vak en haar beroepsoefenaren en is vooral bedoeld voor journalisten en iedereen die oprecht geïnteresseerd is in het denken en doen van zij, die elke dag voor ons nieuws over de wereld verantwoordelijk zijn.
Mark Deuze is journalist en communicatiewetenschapper en was verbonden aan de afdeling Communicatiewetenschap van de Universiteit van Amsterdam. Momenteel is hij verbonden aan de Indiana University School …
Op voorraad
Wat is journalistiek? is een onmisbare aanvulling op de bestaande Nederlandse literatuur over het vak en haar beroepsoefenaren en is vooral bedoeld voor journalisten en iedereen die oprecht geïnteresseerd is in het denken en doen van zij, die elke dag voor ons nieuws over de wereld verantwoordelijk zijn.
Mark Deuze is journalist en communicatiewetenschapper en was verbonden aan de afdeling Communicatiewetenschap van de Universiteit van Amsterdam. Momenteel is hij verbonden aan de Indiana University School of Journalism in Bloomington (USA).
Boek informatie
ISBN 13
9789055892235
Aantal pagina's
232
Gerelateerde producten
Bridges & Watersheds. A narrative analysis of watermanagement in England, Wales and the Netherlands
€ 22,50
What is good water management, if we take scarcity of water, combined with climate change, the rise of sea level and a growing world population into account? Can water management be privatized? Or should the role and the position of the nation state even be strengthened to protect the environment and the citizens? Dicke has conducted a narrative analysis of water management in England, Wales and the Netherlands. Hundred years ago, water used to be a national public good. The nation state was pivotal in water management. Nowadays, water is considered to be part of a global water system. This view transforms water from a national to a global public good. As a result, the nation state is not the only actor, which has a say in the management of this global public good. This transformation places the public private divide once again at the center of attention.
The present debate about privatization, both in England and in the Netherlands, is incomplete. It does not take all dimensions of the public private divide into account. Dicke suggests that both visibility (transparency) and collectivity (water belongs to us all) should be considered. The issue is not whether water management is provided by a nation state or not. The issue should be whether the dimensions of collectivity and visibility are well balanced. This can only be achieved through a restoration of the link between water and society.
Willemijn Dicke is assistant professor at Delft University of Technology at the Department of Public Management Organisation & Management.
Bridges & Watersheds. A narrative analysis of watermanagement in England, Wales and the Netherlands
€ 22,50
What is good water management, if we take scarcity of water, combined with climate change, the rise of sea level and a growing world population into account? Can water management be privatized? Or should the role and the position of the nation state even be strengthened to protect the environment and the citizens? Dicke has conducted a narrative analysis of water management in England, Wales and the Netherlands. Hundred years ago, water used to be a national public good. The nation state was pivotal in water management. Nowadays, water is considered to be part of a global water system. This view transforms water from a national to a global public good. As a result, the nation state is not the only actor, which has a say in the management of this global public good. This transformation places the public private divide once again at the center of attention.
The present debate about privatization, both in England and in the Netherlands, is incomplete. It does not take all dimensions of the public private divide into account. Dicke suggests that both visibility (transparency) and collectivity (water belongs to us all) should be considered. The issue is not whether water management is provided by a nation state or not. The issue should be whether the dimensions of collectivity and visibility are well balanced. This can only be achieved through a restoration of the link between water and society.
Willemijn Dicke is assistant professor at Delft University of Technology at the Department of Public Management Organisation & Management.
Geen voorraad
Europa: ja, nee, geen mening. Europese gezindheid in Nederland
€ 6,20
Waar dit boek over gaat
Op 18 juni van dit jaar publiceerde NRC Handelsblad een aantal resultaten van een enquéte naar wat de Nederlandse bevolking vindt van de Europese integratie. Het ging om een onderzoek dat deze krant samen met de auteurs van dit boek had opgezet en dat enige weken daarvoor door de Stichting Telepanel te Amsterdam was uitgevoerd. Het bericht haalde de voorpagina. De kop luidde 'Europese gezindheid Nederlanders gering'. In dezelfde krant kreeg de enquéte nog meer aandacht. In een begeleidend commentaar plaatste Paul Kapteyn de resultaten in breder verband. Hier was de kop 'Tussen Nederland en Europa gaapt een diep gat'. De boodschap was duidelijk.
De publicaties bleven niet onopgemerkt. Het toeval wilde dat de volgende dag in de Tweede Kamer een debat begon over de Europese integratie. Aanleiding vormde de aanstaande bijeenkomst van regeringsleiders in Florence, maar de inzet was breder. Hoe stevig was de al oude consensus over de Nederlandse Europese politiek? In de discussie van fractieleiders en regering werd herhaaldelijk naar de enquéte verwezen. Was het waar, zoals het krantenbericht beweerde, dat de pro-Europese politiek van Nederland niet steunde op een overeenkomstige gezindheid bij de Nederlandse bevolking, en wat zouden daarvan de consequenties moeten zijn? Minister van Buitenlandse Zaken en eerst verantwoordelijke voor Europese Zaken, Hans van Mierlo, nam de uitslag serieus. Enerzijds had hij zo z'n bedenkingen over de objectiviteit van sommige vragen - voor zover hem die uit de krant bekend waren -, maar anderzijds erkende hij het probleem. De Nederlandse bevolking is niet voldoende geïnformeerd en voelt zich weinig betrokken. Dat hier een taak lag, was de bewindsman duidelijk.
Op 18 juni van dit jaar publiceerde NRC Handelsblad een aantal resultaten van een enquéte naar wat de Nederlandse bevolking vindt van de Europese integratie. Het ging om een onderzoek dat deze krant samen met de auteurs van dit boek had opgezet en dat enige weken daarvoor door de Stichting Telepanel te Amsterdam was uitgevoerd. Het bericht haalde de voorpagina. De kop luidde 'Europese gezindheid Nederlanders gering'. In dezelfde krant kreeg de enquéte nog meer aandacht. In een begeleidend commentaar plaatste Paul Kapteyn de resultaten in breder verband. Hier was de kop 'Tussen Nederland en Europa gaapt een diep gat'. De boodschap was duidelijk.
De publicaties bleven niet onopgemerkt. Het toeval wilde dat de volgende dag in de Tweede Kamer een debat begon over de Europese integratie. Aanleiding vormde de aanstaande bijeenkomst van regeringsleiders in Florence, maar de inzet was breder. Hoe stevig was de al oude consensus over de Nederlandse Europese politiek? In de discussie van fractieleiders en regering werd herhaaldelijk naar de enquéte verwezen. Was het waar, zoals het krantenbericht beweerde, dat de pro-Europese politiek van Nederland niet steunde op een overeenkomstige gezindheid bij de Nederlandse bevolking, en wat zouden daarvan de consequenties moeten zijn? Minister van Buitenlandse Zaken en eerst verantwoordelijke voor Europese Zaken, Hans van Mierlo, nam de uitslag serieus. Enerzijds had hij zo z'n bedenkingen over de objectiviteit van sommige vragen - voor zover hem die uit de krant bekend waren -, maar anderzijds erkende hij het probleem. De Nederlandse bevolking is niet voldoende geïnformeerd en voelt zich weinig betrokken. Dat hier een taak lag, was de bewindsman duidelijk.
Geen voorraad
Europa: ja, nee, geen mening. Europese gezindheid in Nederland
€ 6,20
Waar dit boek over gaat
Op 18 juni van dit jaar publiceerde NRC Handelsblad een aantal resultaten van een enquéte naar wat de Nederlandse bevolking vindt van de Europese integratie. Het ging om een onderzoek dat deze krant samen met de auteurs van dit boek had opgezet en dat enige weken daarvoor door de Stichting Telepanel te Amsterdam was uitgevoerd. Het bericht haalde de voorpagina. De kop luidde 'Europese gezindheid Nederlanders gering'. In dezelfde krant kreeg de enquéte nog meer aandacht. In een begeleidend commentaar plaatste Paul Kapteyn de resultaten in breder verband. Hier was de kop 'Tussen Nederland en Europa gaapt een diep gat'. De boodschap was duidelijk.
De publicaties bleven niet onopgemerkt. Het toeval wilde dat de volgende dag in de Tweede Kamer een debat begon over de Europese integratie. Aanleiding vormde de aanstaande bijeenkomst van regeringsleiders in Florence, maar de inzet was breder. Hoe stevig was de al oude consensus over de Nederlandse Europese politiek? In de discussie van fractieleiders en regering werd herhaaldelijk naar de enquéte verwezen. Was het waar, zoals het krantenbericht beweerde, dat de pro-Europese politiek van Nederland niet steunde op een overeenkomstige gezindheid bij de Nederlandse bevolking, en wat zouden daarvan de consequenties moeten zijn? Minister van Buitenlandse Zaken en eerst verantwoordelijke voor Europese Zaken, Hans van Mierlo, nam de uitslag serieus. Enerzijds had hij zo z'n bedenkingen over de objectiviteit van sommige vragen - voor zover hem die uit de krant bekend waren -, maar anderzijds erkende hij het probleem. De Nederlandse bevolking is niet voldoende geïnformeerd en voelt zich weinig betrokken. Dat hier een taak lag, was de bewindsman duidelijk.
Op 18 juni van dit jaar publiceerde NRC Handelsblad een aantal resultaten van een enquéte naar wat de Nederlandse bevolking vindt van de Europese integratie. Het ging om een onderzoek dat deze krant samen met de auteurs van dit boek had opgezet en dat enige weken daarvoor door de Stichting Telepanel te Amsterdam was uitgevoerd. Het bericht haalde de voorpagina. De kop luidde 'Europese gezindheid Nederlanders gering'. In dezelfde krant kreeg de enquéte nog meer aandacht. In een begeleidend commentaar plaatste Paul Kapteyn de resultaten in breder verband. Hier was de kop 'Tussen Nederland en Europa gaapt een diep gat'. De boodschap was duidelijk.
De publicaties bleven niet onopgemerkt. Het toeval wilde dat de volgende dag in de Tweede Kamer een debat begon over de Europese integratie. Aanleiding vormde de aanstaande bijeenkomst van regeringsleiders in Florence, maar de inzet was breder. Hoe stevig was de al oude consensus over de Nederlandse Europese politiek? In de discussie van fractieleiders en regering werd herhaaldelijk naar de enquéte verwezen. Was het waar, zoals het krantenbericht beweerde, dat de pro-Europese politiek van Nederland niet steunde op een overeenkomstige gezindheid bij de Nederlandse bevolking, en wat zouden daarvan de consequenties moeten zijn? Minister van Buitenlandse Zaken en eerst verantwoordelijke voor Europese Zaken, Hans van Mierlo, nam de uitslag serieus. Enerzijds had hij zo z'n bedenkingen over de objectiviteit van sommige vragen - voor zover hem die uit de krant bekend waren -, maar anderzijds erkende hij het probleem. De Nederlandse bevolking is niet voldoende geïnformeerd en voelt zich weinig betrokken. Dat hier een taak lag, was de bewindsman duidelijk.
Geen voorraad
Facades. Oostenrijkers en het oorlogsverleden
€ 18,50
Ingelijfd bij Duitsland vochten en werkten Oostenrijkers in de Tweede Wereldoorlog samen met de Duitsers op alle fronten, in de vernietigingskampen, in de bezette gebieden, thuis. Samen met de Duitsers verloren ze.Alle betrokkenen moesten na deze collectieve ervaring van geweld, samen verder, aan welke kant ze ook gestaan hadden. Zoals er steeds opnieuw samenlevingen zijn, die na een oorlog, na etnische zuiveringen, na terreur en verlies met elkaar verder moeten.Herinneren is niet alleen een psychisch maar ook sociaal fenomeen. We herinneren wat gedeeld wordt met anderen. De herinnering is steeds opnieuw een constructie en tegelijkertijd een reconstructie: ze gaat terug, reageert en borduurt voort op wat er vroeger gebeurd is. Het verleden krijgt vorm en wordt steeds aangepast, becommentarieerd, verdraaid en bestreden.De herinnering beperkt zich niet tot de taal: ze wordt vastgelegd in allerlei vormen, ze gaat schuil achter allerlei façades, zoals een illustratie, een monument, een foto, een bepaalde melodie, een gebaar, een pijnlijke stilte.Anne Gevers laat in deze studie zien hoe die herinneringen gestalte hebben gekregen in een Oostenrijkse stad. Ze traceert het complexe samenspel tussen dominante, verborgen en contrasterende interpretaties van dit uiterst omstreden maar niet vergeten verleden.Anne Gevers (1951) was ten tijde van het onderzoek als antropologe verbonden aan The Amsterdam School for Social Science Research.
Geen voorraad
Facades. Oostenrijkers en het oorlogsverleden
€ 18,50
Ingelijfd bij Duitsland vochten en werkten Oostenrijkers in de Tweede Wereldoorlog samen met de Duitsers op alle fronten, in de vernietigingskampen, in de bezette gebieden, thuis. Samen met de Duitsers verloren ze.Alle betrokkenen moesten na deze collectieve ervaring van geweld, samen verder, aan welke kant ze ook gestaan hadden. Zoals er steeds opnieuw samenlevingen zijn, die na een oorlog, na etnische zuiveringen, na terreur en verlies met elkaar verder moeten.Herinneren is niet alleen een psychisch maar ook sociaal fenomeen. We herinneren wat gedeeld wordt met anderen. De herinnering is steeds opnieuw een constructie en tegelijkertijd een reconstructie: ze gaat terug, reageert en borduurt voort op wat er vroeger gebeurd is. Het verleden krijgt vorm en wordt steeds aangepast, becommentarieerd, verdraaid en bestreden.De herinnering beperkt zich niet tot de taal: ze wordt vastgelegd in allerlei vormen, ze gaat schuil achter allerlei façades, zoals een illustratie, een monument, een foto, een bepaalde melodie, een gebaar, een pijnlijke stilte.Anne Gevers laat in deze studie zien hoe die herinneringen gestalte hebben gekregen in een Oostenrijkse stad. Ze traceert het complexe samenspel tussen dominante, verborgen en contrasterende interpretaties van dit uiterst omstreden maar niet vergeten verleden.Anne Gevers (1951) was ten tijde van het onderzoek als antropologe verbonden aan The Amsterdam School for Social Science Research.
Geen voorraad
Geen voorraad