Transcendentie in immanentie. Goddelijke hoogtes en laagtes met Heidegger, Deleuze en Derrida

In een tijd en een wereld waarin een vastomlijnde religieuze traditie niet meer
bestaat en waarin de verwoording en de beleving van het christelijk geloof meer
dan ooit onderhevig is aan invloeden van andere spirituele en godsdienstige
tradities, biedt de auteur nieuwe uitdrukkingswijzen aan de zoekende gelovige
die wil nadenken over de goddelijke transcendentie in termen die de christelijke
traditie overstijgen, maar daar tegelijkertijd nauw mee verbonden blijven. Het
overstijgend karakter van Gods liefde maakt immers de mystieke kern van deze
traditie uit.

Goddelijke transcendentie wordt al lang niet meer gedacht als een ‘bovennatuur’,
als een andere, betere wereld die tegenover dit aardse tranendal staat.
Zulke voorstellingen behoren tot het zogenaamde ‘representatiedenken’, een
denken dat haar object probeert te vangen en te beheersen in voorstellingen. En
net met God of het goddelijke lijkt dat niet zo goed te lukken: God transcendeert
ons immers ‘per definitie’. Hoe kunnen we het overstijgende karakter van God
dan denken? Aan de hand van het werk van drie hedendaagse filosofen – Martin
Heidegger, Gilles Deleuze en Jacques Derrida – onderzoekt de auteur de mogelijkheden
om het ongrijpbare karakter van God, de niet-representeerbare kern
van elke religieuze traditie (waarnaar ook de mystiek verwijst), onder woorden
te brengen. Dat dit thema geen louter abstracte denkoefening is, bewijst de politieke
inzet die – naast de mystieke affiniteiten – bij zowel Heidegger als Deleuze
en Derrida op het spel staat.

Kristien Justaert studeerde godsdienstwetenschappen en godgeleerdheid aan de
KU Leuven, waar zij momenteel postdoctoraal onderzoeker is aan de faculteit
theologie. Zij werkt vooral rond wijsgerige theologie, spiritualiteit en politieke
theologie.