The changing religious landscape of Europe
€ 49,95
Eeuwenlang was Europa het strijdterrein van de drie monotheïstische godsdiensten, het christendom, het jodendom en de islam. De opkomst van de moderne natie-staat en het toepassen van het daaraan verbonden principe cuius regio, eius religio bepaalde voor een groot gedeelte de regionale verdeling van de religies. Hierin kwam verandering door de opkomst van het socialisme, de val van het communisme, de komst van de vele migranten en tegelijkertijd de voortschrijdende secularisering.
In dit boek zijn de case-…
Op voorraad
Eeuwenlang was Europa het strijdterrein van de drie monotheïstische godsdiensten, het christendom, het jodendom en de islam. De opkomst van de moderne natie-staat en het toepassen van het daaraan verbonden principe cuius regio, eius religio bepaalde voor een groot gedeelte de regionale verdeling van de religies. Hierin kwam verandering door de opkomst van het socialisme, de val van het communisme, de komst van de vele migranten en tegelijkertijd de voortschrijdende secularisering.
In dit boek zijn de case-studies van tien landen uit verschillende delen van Europa opgenomen. Deze case-studies focussen op drie punten: de veranderende religieuze samenstelling van de bevolking, de geografische verspreiding van de religieuze gemeenschappen en de veranderende staat-kerk of staat-godsdienst relaties.
Op dit moment is er een aantal interessante ontwikkelingen te constateren: de toenemende globalisering, de verminderde nadruk op het eigen territorium en de groeiende secularisering van de autochtone bevolking en tegelijkertijd de uitbreiding van de Europese Unie met een daaruit volgende nadruk op de regio”s en hun sociale, politieke en economische ontwikkeling en de geheel eigen religieuze inbreng van de vele migrantengroepen.
Hans Knippenberg is hoogleraar Politieke en Culturele Geografie aan de Universiteit van Amsterdam.
Boek informatie
Gerelateerde producten
Europa: ja, nee, geen mening. Europese gezindheid in Nederland
Op 18 juni van dit jaar publiceerde NRC Handelsblad een aantal resultaten van een enquéte naar wat de Nederlandse bevolking vindt van de Europese integratie. Het ging om een onderzoek dat deze krant samen met de auteurs van dit boek had opgezet en dat enige weken daarvoor door de Stichting Telepanel te Amsterdam was uitgevoerd. Het bericht haalde de voorpagina. De kop luidde 'Europese gezindheid Nederlanders gering'. In dezelfde krant kreeg de enquéte nog meer aandacht. In een begeleidend commentaar plaatste Paul Kapteyn de resultaten in breder verband. Hier was de kop 'Tussen Nederland en Europa gaapt een diep gat'. De boodschap was duidelijk.
De publicaties bleven niet onopgemerkt. Het toeval wilde dat de volgende dag in de Tweede Kamer een debat begon over de Europese integratie. Aanleiding vormde de aanstaande bijeenkomst van regeringsleiders in Florence, maar de inzet was breder. Hoe stevig was de al oude consensus over de Nederlandse Europese politiek? In de discussie van fractieleiders en regering werd herhaaldelijk naar de enquéte verwezen. Was het waar, zoals het krantenbericht beweerde, dat de pro-Europese politiek van Nederland niet steunde op een overeenkomstige gezindheid bij de Nederlandse bevolking, en wat zouden daarvan de consequenties moeten zijn? Minister van Buitenlandse Zaken en eerst verantwoordelijke voor Europese Zaken, Hans van Mierlo, nam de uitslag serieus. Enerzijds had hij zo z'n bedenkingen over de objectiviteit van sommige vragen - voor zover hem die uit de krant bekend waren -, maar anderzijds erkende hij het probleem. De Nederlandse bevolking is niet voldoende geïnformeerd en voelt zich weinig betrokken. Dat hier een taak lag, was de bewindsman duidelijk.
Europa: ja, nee, geen mening. Europese gezindheid in Nederland
Op 18 juni van dit jaar publiceerde NRC Handelsblad een aantal resultaten van een enquéte naar wat de Nederlandse bevolking vindt van de Europese integratie. Het ging om een onderzoek dat deze krant samen met de auteurs van dit boek had opgezet en dat enige weken daarvoor door de Stichting Telepanel te Amsterdam was uitgevoerd. Het bericht haalde de voorpagina. De kop luidde 'Europese gezindheid Nederlanders gering'. In dezelfde krant kreeg de enquéte nog meer aandacht. In een begeleidend commentaar plaatste Paul Kapteyn de resultaten in breder verband. Hier was de kop 'Tussen Nederland en Europa gaapt een diep gat'. De boodschap was duidelijk.
De publicaties bleven niet onopgemerkt. Het toeval wilde dat de volgende dag in de Tweede Kamer een debat begon over de Europese integratie. Aanleiding vormde de aanstaande bijeenkomst van regeringsleiders in Florence, maar de inzet was breder. Hoe stevig was de al oude consensus over de Nederlandse Europese politiek? In de discussie van fractieleiders en regering werd herhaaldelijk naar de enquéte verwezen. Was het waar, zoals het krantenbericht beweerde, dat de pro-Europese politiek van Nederland niet steunde op een overeenkomstige gezindheid bij de Nederlandse bevolking, en wat zouden daarvan de consequenties moeten zijn? Minister van Buitenlandse Zaken en eerst verantwoordelijke voor Europese Zaken, Hans van Mierlo, nam de uitslag serieus. Enerzijds had hij zo z'n bedenkingen over de objectiviteit van sommige vragen - voor zover hem die uit de krant bekend waren -, maar anderzijds erkende hij het probleem. De Nederlandse bevolking is niet voldoende geïnformeerd en voelt zich weinig betrokken. Dat hier een taak lag, was de bewindsman duidelijk.