Plannen voor mensen. Handboek sociaal-ruimtelijke planning

Sinds het begin van het nieuwe millennium is stadsontwikkeling
steeds vaker synoniem voor stedenbouw. Daarmee stijgen
de verwachtingen van stedenbouw. Van de grote bouwwerven
in onze steden wordt nu ook steevast een belangrijke maatschappelijke
meerwaarde geëist. Deze publicatie gaat in op de
praktische en procedurele uitdagingen die hiermee gepaard
gaan.

Als eerste Nederlandstalige handboek voor ‘sociaal-ruimtelijke
planning’ wil dit boek architecten en stedenbouwkundigen
wapenen voor de nieuwe sociale opdracht die ze krijgen. Tegelijk
richt dit boek zich tot professionals actief in de ‘sociale
sector’: opbouwwerkers, buurtwerkers, jeugdwerkers, buurtregisseurs,
integrale veiligheidscoördinatoren… De auteurs
gaan er vanuit dat de stedenbouw van de toekomst nog sterker
interdisciplinair zal worden. Willen stedenbouwkundige
projecten een maatschappelijke meerwaarde realiseren, dan
zal de samenwerking met sociale professionals moeten worden
versterkt. Met dit boek willen de auteurs beide groepen
helpen om samen te werken, om zo meer te halen uit stedenbouwkundige
projecten: stenen, maar voor mensen.

De tekst biedt een overzicht van de meest actuele wetenschappelijke
kennis over de interactie tussen bebouwde
omgeving en sociale praktijken en processen als ontmoeten,
veiligheid, sociale cohesie. Op basis van een langlopende
samenwerking met de cel sociale planning van de Stad
Antwerpen werd bovendien een methodiek ontwikkeld voor
sociaal-ruimtelijke planning. Aan de hand van concrete
praktijkvoorbeelden wordt uitgelegd hoe op verschillende
momenten van het ruimtelijk planningsproces de samenwerking
tussen sociale en stedenbouwkundige professionals kan
worden verbeterd en hoe de kennis van sociale professionals
gevaloriseerd kan worden in betere, meer sociale stedenbouwkundige
projecten.

Inhoudsopgave

Maarten Loopmans is doctor in de Sociale Geografie en docent aan
de afdeling Geografie van de Katholieke Universiteit Leuven. Hij doceert
tevens bij de master Architectuur aan dezelfde universiteit en bij
STeR*, Afdeling Stedenbouw en Ruimtelijke Planning van de Erasmus
Hogeschool Brussel. Hij doet onderzoek naar stadsontwikkeling,
stadsvernieuwing, stedelijk beleid en de impact van de bebouwde
ruimte op sociale processen.

Els Leclercq is afgestudeerd als architect-stedenbouwkundige aan
de TU Delft. Momenteel doctoreert ze bij onderzoeksgroep Cosmopolis
aan de Vrije Universiteit Brussel en vakgroep Ontwerp en Politiek
aan de TU Delft. Hiernaast werkt ze als freelance stedenbouwkundige
op projecten die variëren van grootschalige herwaardering- en onderzoeksprojecten
tot aan inrichting van het publieke domein.

Caroline Newton is architect-stedenbouwkundige en politicologe en
behaalde haar doctoraat in de sociale geografie aan de K.U. Leuven.
Ze is verbonden aan de Hogeschool W&K, departement Sint-Lucas,
doceert er binnen de opleidingen architectuur en stedenbouw en doet
onderzoek op het raakvlak tussen architectuur, stedenbouw en politiek,
zowel in het Westen als in het Zuiden.