Meten is weten (CPS 2016 – 4, nr. 41)

New Public Management en vooral besparingen bij politie en justitie leiden tot het meten

van allerhande prestatieafspraken en activiteiten van politiewerk. Ook de geregistreerde

criminaliteit wordt jaarlijks gepresenteerd in politiestatistieken, waarbij het aantal

feiten vastgesteld in processen-verbaal, wordt geteld.

In dit Cahier wordt de vraag gesteld naar de betrouwbaarheid van deze cijfers. Wat zeggen

cijfers en wat blijft verborgen? Er wordt immers vaak geregistreerd om aan

prestatieconvenanten tegemoet te komen en processen-verbaal uitgeschreven om bepaalde quota

te halen. Wat leert dat nog over de werkelijk gepleegde criminaliteit? Kan de

Politiemonitor en de integrale veiligheidsmonitor in Nederland en/of de Veiligheidsmonitor

in België een degelijke aanvulling zijn? En wat zijn huidige registratiepraktijken en

valkuilen daarbij? Heeft meten nog een toekomst als het gaat om accountability van

politiewerk? Op deze en andere vragen biedt dit Cahier een antwoord.