Hoe punitief is België? (Reeks Panopticon Libri, nr. 2)

Hoe punitief is België? De gevangenispopulatie stijgt al jaren, de gemeenschapsgerichte
straffen kennen een sterke opmars en er worden gemeentelijke administratieve sancties
ingevoerd. Het lijkt wel alsof we méér en harder straffen. Tegelijk spreekt men over
straffeloosheid: er zou geen eenduidig vervolgingsbeleid zijn, de korte vrijheidsstraffen
worden niet uitgevoerd, voorlopige invrijheidstellingen worden misbruikt om de
overbevolking op te lossen, het softe karakter van elektronisch toezicht wordt aangeklaagd,
enzovoort. De aandacht voor slachtoffers zou dan weer een strenger beleid in de hand
werken.

Hoe moeten we deze paradoxale tendensen begrijpen? Is er sprake van een verharding
van het strafbeleid en waaruit zou dit dan blijken? Hoe verhoudt de bestraffingspraktijk
zich tegenover de evoluerende criminaliteit? Wat is de visie van de burger over het
straffen? Wordt er selectief opgetreden tegen bepaalde groepen in de samenleving? Hoe
moeten we de samenhang zien met bredere maatschappelijke ontwikkelingen? Academici
en bevoorrechte getuigen uit het bestraffingsveld geven in dit boek een eerste aanzet tot
antwoord op deze vragen.

Met bijdragen van Tom Daems, Paul Ponsaers, Eric Maes, Kristof Verfaillie, Ivo Aertsen,
Paul De Hert, Karen Meerschaut, Johan Sabbe, Freddy Troch, Freddy Pieters, Erika Fieuws,
Martin Moerings en Kristel Beyens.