Diplomatie

In dit boek staan de gebeurtenissen die zich tussen 1815 en 1945 op het terrein van de internationale betrekkingen hebben afgespeeld centraal. Het uitgangspunt is het Congres van Wenen, 1815, waar de Grote Mogendheden, die Napoleon hadden overwonnen, de bakens uitzetten voor een “nieuwe orde”. De parallel met dat andere sleuteljaar, 1945, is duidelijk. Ook toen beraadslaagden een aantal machtige staten, die de zogenaamde “Anti-HitIer-coalitie” hadden gesloten, in Yalta over de grenzen en de interne orde van een bevrijd Europa. Telkens was de bestaande orde, de “balance of power” bedreigd geweest door een staat die naar hegemonie streefde en bovendien op ideologisch vlak een ander concept vertegenwoordigde. De Franse bedreiging van het evenwicht in het begin van de 19de eeuw werd nog aangescherpt door het uitdragen van de ideeën van de Franse revolutie. De “restauratie” van 1815 was daarop het antwoord. Het Duitse gevaar in de jaren ”30 van de 2Oe eeuw werd nog versterkt door de radicaliteit die schuilging in de nationaal-socialistische ideologie. Het antwoord van de overwinnaars hierop was de belijdenis van het geloof in de democratie en de vreedzame samenwerking van de naties. In beide gevallen echter zou onenigheid tussen de grootmachten leiden tot respectievelijk een “warme” oorlog, die van 1914-1918, en een “Koude Oorlog” waarvan het einde pas in 1989 met de val van de Muur werd aangekondigd.