De mediator: van procesbegeleider naar inhoudsdeskundige

Door nieuwe Europese richtlijnen en wetgeving in Nederland
specialiseert het mediationvak zich steeds verder. Aan de ene
kant betreft dit een aanscherping van het proces en de vereisten
die aan mediators worden gesteld, aan de andere kant gaat het
om een inhoudelijke verdieping van mediation in de richting van
gespecialiseerde subdisciplines.

Zo wordt binnen het strafrecht mediation steeds meer een
volwaardig alternatief voor een rechterlijke procedure. Maar in
hoeverre leidt dit tot een juridificering van mediation? Of het
ontstaan van een volledige nieuwe groep van strafrechtmediators,
waar ‘gewone’ mediators het nakijken hebben?

Ook bij andere specialisaties bestaat de angst dat de inhoud het
proces van mediation gaat overheersen en dat de faciliterende
en neutrale rol van de mediator het gaat afleggen tegen die van
inhoudelijk adviseur, waarmee deze trend de uitgangspunten van
mediation zou kunnen ondermijnen. Is die angst terecht?

Dit boek gaat in op de voor- en nadelen van dit proces en laat
voor- en tegenstanders aan het woord. Zijn de nadelen reëel?
Wegen die op tegen de voordelen? Wat kan gedaan worden om
de voordelen van specialisatie te behouden, maar de nadelen te
verminderen?

Volledige auteursinformatie