De dove persoon… zijn verenigingsleven. Geschiedenis van de Vlaams-Belgische dovengemeenschap… tot de jaren 1980 (deel 3)

Einde 19de eeuw en begin 20ste eeuw mislukten de verschillende
pogingen om tot een overkoepelende dovenorganisatie
te komen. Pas in 1936 slaagde de oprichting van Navekados –
Nationaal Verbond van Katholieke Doofstommenverenigingen.
Het doel was het verdedigen van de belangen en de rechten
van de dove persoon en zijn gemeenschap. Het bestuur zorgde
voor jaarlijkse actieplannen op de verschillende domeinen van
het dagelijkse leven van de dove persoon. Het boek schetst een
beeld van de problemen van doven en hoe Navekados hierop
een antwoord probeerde te geven.

Dit is het derde boek in de reeks
Geschiedenis van de Vlaams-Belgische Dovengemeenschap…
tot de jaren 1980.

Maurice Buyens fc groeide op als zoon van dove ouders, in de
dovenwereld. Hij was van jongs af aan betrokken bij het verenigingsleven
van doven, onderwees doven later ook en werd
directeur van het Sint-Gregoriusinstituut. Sinds 1968 was en is
hij wekelijks aanwezig op samenkomsten van de Oost-Vlaamse
dovenverenigingen. Hij was de laatste algemene secretaris van
Navekados en medestichter van Fevlado (Federatie van Vlaamse
Dovenverenigingen). Hij was oprichter van de doventolkschool
in Gent, het CAB (Communicatie Assistentie-bureau), Cultuur
voor Doven vzw, Indigo vzw, Nazorgdienst voor doven vzw en
het Dovencentrum Emmaüs in Ledeberg. Hij is eveneens medestichter
van het Dovenmuseum Broeder Leothard en bezieler van
de bezinningsgroep Emmaüs: Kom en Zie.

De dovenwereld was en is zijn leefwereld.