[On]gewenste immigratie? Gezinshereniging in België tot 1980
Dit boek beschrijft het ontstaan van het Belgisch beleid inzake gezinshereniging en de evolutie ervan tot 1980.
Gezinshereniging betekent dat een buitenlander die in België verblijft, zich laat vervoegen door zijn gezin. Meestal wordt die hereniging voorgesteld als een praktijk van na de arbeidsimmigratiestop van 1974. Het is inderdaad in de jaren 1970 dat migratie om familiale redenen de belangrijkste vorm van immigratie in België wordt, maar het fenomeen bestaat al sinds het einde van de jaren 1920. Ook voor de jaren 1970 beïnvloedde gezinshereniging het migratiebeleid en kon ze zelfs voor problemen zorgen, zoals blijkt uit dit boek.
Deze publicatie is de eerste historische monografie over gezinshereniging in België.
Ze besteedt bijzondere aandacht aan de totstandkoming van het beleid, aan
de actoren en factoren die daarop een invloed hadden en aan de problematisering
van de gezinshereniging. Bovendien worden de historische ontwikkelingen
geplaatst tegenover het hedendaagse kader.
Dit werk werd bekroond met de Prijs 2013 van GCIS – Fethullah Gülen Chair for
Intercultural Studies.
[On]gewenste immigratie? Gezinshereniging in België tot 1980
Dit boek beschrijft het ontstaan van het Belgisch beleid inzake gezinshereniging en de evolutie ervan tot 1980.
Gezinshereniging betekent dat een buitenlander die in België verblijft, zich laat vervoegen door zijn gezin. Meestal wordt die hereniging voorgesteld als een praktijk van na de arbeidsimmigratiestop van 1974. Het is inderdaad in de jaren 1970 dat migratie om familiale redenen de belangrijkste vorm van immigratie in België wordt, maar het fenomeen bestaat al sinds het einde van de jaren 1920. Ook voor de jaren 1970 beïnvloedde gezinshereniging het migratiebeleid en kon ze zelfs voor problemen zorgen, zoals blijkt uit dit boek.
Deze publicatie is de eerste historische monografie over gezinshereniging in België.
Ze besteedt bijzondere aandacht aan de totstandkoming van het beleid, aan
de actoren en factoren die daarop een invloed hadden en aan de problematisering
van de gezinshereniging. Bovendien worden de historische ontwikkelingen
geplaatst tegenover het hedendaagse kader.
Dit werk werd bekroond met de Prijs 2013 van GCIS – Fethullah Gülen Chair for
Intercultural Studies.
Internet als methodiek in de jeugdzorg. Een extra taal
Wie met jongeren werkt, heeft uiteraard hun digitale revolutie opgemerkt. Dagelijks online zijn is een must geworden in de huidige jongerencultuur. Ook in de hulpverlening voeren de jongeren de druk op om meer online te zijn, vragen ze om meer en betere computers en vertonen ze allerhande gedrag op de verschillende social networksites. De hulpverlening weet soms niet goed hoe hiermee om te gaan, laat staan dat er bij hulpverleners nog meer vragen bestaan over het inzetten van het internet als instrument binnen de hulpverlening.
Deze uitgave reikt handvatten aan om social media ook te gebruiken om jongeren te begeleiden. Stap voor stap wordt uitgelegd hoe hulpverleners binnen de eigen organisatie op een veilige manier op het digitale spoor kunnen geraken en hoe ze effectief de social media kunnen gebruiken om met jongeren te werken. Een aantal kant-en-klare methoden worden uitgelegd en geïllustreerd om aan de slag te gaan met jongeren in de hulpverlening. Deze methoden zijn ontwikkeld en uitgeprobeerd in verschillende organisaties binnen de jeugdzorg.
Hoofdstuk 1-3: Jo Van Hecke & Davy Nijs
Hoofdstuk 4: Jo Van Hecke & Jan Dekelver
Hoofdstuk 5: Jo Van Hecke
Jo Van Hecke, gezinsbegeleider, is verbonden aan Tonuso, een organisatie die focust op communicatie en veerkracht bij jongeren, gevestigd in Brussel.
Davy Nijs, orthopedagoog, is docent-onderzoeker aan de KHLim – Katholieke Hogeschool Limburg in Hasselt.
Jo Van Hecke en Davy Nijs zijn ook de initiatiefnemers van e-hulp Vlaanderen.
Jan Dekelver is onderzoekscoördinator Mens en Maatschappij aan de KHK – Katholieke Hogeschool Kempen in Geel en onderzoeker aan de KU Leuven, Departement Elektrotechniek – ESAT.
Internet als methodiek in de jeugdzorg. Een extra taal
Wie met jongeren werkt, heeft uiteraard hun digitale revolutie opgemerkt. Dagelijks online zijn is een must geworden in de huidige jongerencultuur. Ook in de hulpverlening voeren de jongeren de druk op om meer online te zijn, vragen ze om meer en betere computers en vertonen ze allerhande gedrag op de verschillende social networksites. De hulpverlening weet soms niet goed hoe hiermee om te gaan, laat staan dat er bij hulpverleners nog meer vragen bestaan over het inzetten van het internet als instrument binnen de hulpverlening.
Deze uitgave reikt handvatten aan om social media ook te gebruiken om jongeren te begeleiden. Stap voor stap wordt uitgelegd hoe hulpverleners binnen de eigen organisatie op een veilige manier op het digitale spoor kunnen geraken en hoe ze effectief de social media kunnen gebruiken om met jongeren te werken. Een aantal kant-en-klare methoden worden uitgelegd en geïllustreerd om aan de slag te gaan met jongeren in de hulpverlening. Deze methoden zijn ontwikkeld en uitgeprobeerd in verschillende organisaties binnen de jeugdzorg.
Hoofdstuk 1-3: Jo Van Hecke & Davy Nijs
Hoofdstuk 4: Jo Van Hecke & Jan Dekelver
Hoofdstuk 5: Jo Van Hecke
Jo Van Hecke, gezinsbegeleider, is verbonden aan Tonuso, een organisatie die focust op communicatie en veerkracht bij jongeren, gevestigd in Brussel.
Davy Nijs, orthopedagoog, is docent-onderzoeker aan de KHLim – Katholieke Hogeschool Limburg in Hasselt.
Jo Van Hecke en Davy Nijs zijn ook de initiatiefnemers van e-hulp Vlaanderen.
Jan Dekelver is onderzoekscoördinator Mens en Maatschappij aan de KHK – Katholieke Hogeschool Kempen in Geel en onderzoeker aan de KU Leuven, Departement Elektrotechniek – ESAT.
Sociaal ondernemerschap in de participatiesamenleving. Van de brave naar de eigenwijze burger
De ontwikkelingen rond sociaal ondernemerschap zijn de laatste jaren heel snel gegaan. Volgens Bornstein en Davis (2010) zijn we inmiddels toe aan sociaal ondernemerschap 3.0. Aanvankelijk ging de aandacht vooral uit naar sociaal ondernemers als vernieuwende denkers en doeners met een grote maatschappelijke impact (1.0). Vervolgens werd de focus verlegd van de oprichters naar het excellent organiseren van sociaal ondernemerschap (2.0). Bij het huidige social entrepeneurship 3.0 gaat het om burgers die zijn toegerust om als changemakers te denken en handelen. Zij werken krachtig samen met anderen om maatschappelijke veranderingen te realiseren.
De manieren waarop ondernemende burgers werken aan maatschappelijke kwesties en maatschappelijke verandering, worden in dit essayistische boek vanuit uiteenlopende invalshoeken belicht. Theorie en praktijk van sociaal ondernemerschap worden in samenhang geanalyseerd. De praktijk is in Rotterdam onderzocht, de thuisbasis van het lectoraat Dynamiek van de Stad dat het onderzoek deed. Uit het onderzoek blijkt dat actieve Rotterdammers in alledaagse praktijken op eigen initiatief en risico de stad beter willen maken. Sommigen zijn daarbij – soms tegen wil en dank – ‘sociaal ondernemer’ geworden.
Deze publicatie doet verslag van een actie- en
literatuuronderzoek naar sociaal ondernemerschap
3.0. Het biedt aanknopingspunten voor een publiek
debat over de rol van sociaal ondernemerschap in
de participatiesamenleving. De bundel is bedoeld
voor professionals in beleid en beroepspraktijk, voor
studenten op hogescholen en universiteiten, en voor
burgers die geïnteresseerd zijn in ondernemerschap
voor de publieke zaak.
Erik Sterk studeerde bestuurskunde aan de Erasmus
Universiteit Rotterdam en is verbonden aan
het lectoraat Dynamiek van de Stad.
Maurice Specht
studeerde filosofie aan de Universiteit van
Amsterdam en is gepromoveerd op een studie
naar burgerparticipatie in drie Europese steden.
Guido Walraven
studeerde geschiedenis en internationale
betrekkingen aan de Rijksuniversiteit
Groningen en is lector Dynamiek van de Stad.
Meer informatie over het lectoraat:
www.inholland.nl/dynamiekvandestad
Sociaal ondernemerschap in de participatiesamenleving. Van de brave naar de eigenwijze burger
De ontwikkelingen rond sociaal ondernemerschap zijn de laatste jaren heel snel gegaan. Volgens Bornstein en Davis (2010) zijn we inmiddels toe aan sociaal ondernemerschap 3.0. Aanvankelijk ging de aandacht vooral uit naar sociaal ondernemers als vernieuwende denkers en doeners met een grote maatschappelijke impact (1.0). Vervolgens werd de focus verlegd van de oprichters naar het excellent organiseren van sociaal ondernemerschap (2.0). Bij het huidige social entrepeneurship 3.0 gaat het om burgers die zijn toegerust om als changemakers te denken en handelen. Zij werken krachtig samen met anderen om maatschappelijke veranderingen te realiseren.
De manieren waarop ondernemende burgers werken aan maatschappelijke kwesties en maatschappelijke verandering, worden in dit essayistische boek vanuit uiteenlopende invalshoeken belicht. Theorie en praktijk van sociaal ondernemerschap worden in samenhang geanalyseerd. De praktijk is in Rotterdam onderzocht, de thuisbasis van het lectoraat Dynamiek van de Stad dat het onderzoek deed. Uit het onderzoek blijkt dat actieve Rotterdammers in alledaagse praktijken op eigen initiatief en risico de stad beter willen maken. Sommigen zijn daarbij – soms tegen wil en dank – ‘sociaal ondernemer’ geworden.
Deze publicatie doet verslag van een actie- en
literatuuronderzoek naar sociaal ondernemerschap
3.0. Het biedt aanknopingspunten voor een publiek
debat over de rol van sociaal ondernemerschap in
de participatiesamenleving. De bundel is bedoeld
voor professionals in beleid en beroepspraktijk, voor
studenten op hogescholen en universiteiten, en voor
burgers die geïnteresseerd zijn in ondernemerschap
voor de publieke zaak.
Erik Sterk studeerde bestuurskunde aan de Erasmus
Universiteit Rotterdam en is verbonden aan
het lectoraat Dynamiek van de Stad.
Maurice Specht
studeerde filosofie aan de Universiteit van
Amsterdam en is gepromoveerd op een studie
naar burgerparticipatie in drie Europese steden.
Guido Walraven
studeerde geschiedenis en internationale
betrekkingen aan de Rijksuniversiteit
Groningen en is lector Dynamiek van de Stad.
Meer informatie over het lectoraat:
www.inholland.nl/dynamiekvandestad
Een goddelijk humanisme. Sartres minachting voor de menselijke werkelijkheid (Reeks Omtrent Filosofie nr 4)
De Franse existentialist Jean-Paul Sartre heeft altijd een problematische verhouding tot het humanisme gehad. In zijn roman ‘Walging’ walgt hoofdpersoon Antoine Roquentin van het humanisme van de autodidact. Jaren later verklaart Sartre dat het existentialisme een humanisme is. Geen christelijk humanisme, zoals bij de filosofen Karl Jaspers en Gabriel Marcel bijvoorbeeld, maar een goddeloos humanisme. De vraag is of het humanisme van Sartre wel echt goddeloos is? Om hierop een antwoord te vinden, leest en herleest de auteur het hoofdwerk van Sartre: ‘Het zijn en het niet’, samen met enkele van zijn andere (literaire) werken.
Dit boek is geen zuiver filosofische analyse van een meesterwerk,
maar is geschreven vanuit een maatschappelijk engagement. Als
Sartre de ‘condition humaine’ ontkent, zo stelt de auteur, geeft hij
elke mogelijkheid tot samen leven op. Voor Sartre is de ander de
hel. Christian Van Kerckhove gaat uiterst verfijnd en rustig te werk.
Zijn analyse is vlijmscherp, snijdt tot op het bot maar getuigt tegelijk
van een liefde voor de meesterfilosoof en zijn existentialisme.
Christian Van Kerckhove is wetenschapper, filosoof en wereldreiziger.
Hij doceert ‘filosofie’ en ‘sociale filosofie en ethiek’ aan de
opleiding Sociaal Werk, Faculteit Mens en Welzijn, Hogeschool
Gent. Tevens is hij voorzitter van de opleidingscommissie Sociaal
Werk en coördinator van ‘Mix!t. Forum voor studie, documentatie
en vorming rond samen-leven’.
Reeks Omtrent Filosofie:
- De ethica van Spinoza
- Afrika en China in dialoog
- Kracht van wet. Het mystieke fundament van het gezag
- Een goddelijk humanisme. Sartres minachting voor de menselijke werkelijkheid
- Hegels godsdienstfilosofie en de monotheïstische religies. Een actuele confrontatie
- Filosofie van het verstaan. Een dialoog
Een goddelijk humanisme. Sartres minachting voor de menselijke werkelijkheid (Reeks Omtrent Filosofie nr 4)
De Franse existentialist Jean-Paul Sartre heeft altijd een problematische verhouding tot het humanisme gehad. In zijn roman ‘Walging’ walgt hoofdpersoon Antoine Roquentin van het humanisme van de autodidact. Jaren later verklaart Sartre dat het existentialisme een humanisme is. Geen christelijk humanisme, zoals bij de filosofen Karl Jaspers en Gabriel Marcel bijvoorbeeld, maar een goddeloos humanisme. De vraag is of het humanisme van Sartre wel echt goddeloos is? Om hierop een antwoord te vinden, leest en herleest de auteur het hoofdwerk van Sartre: ‘Het zijn en het niet’, samen met enkele van zijn andere (literaire) werken.
Dit boek is geen zuiver filosofische analyse van een meesterwerk,
maar is geschreven vanuit een maatschappelijk engagement. Als
Sartre de ‘condition humaine’ ontkent, zo stelt de auteur, geeft hij
elke mogelijkheid tot samen leven op. Voor Sartre is de ander de
hel. Christian Van Kerckhove gaat uiterst verfijnd en rustig te werk.
Zijn analyse is vlijmscherp, snijdt tot op het bot maar getuigt tegelijk
van een liefde voor de meesterfilosoof en zijn existentialisme.
Christian Van Kerckhove is wetenschapper, filosoof en wereldreiziger.
Hij doceert ‘filosofie’ en ‘sociale filosofie en ethiek’ aan de
opleiding Sociaal Werk, Faculteit Mens en Welzijn, Hogeschool
Gent. Tevens is hij voorzitter van de opleidingscommissie Sociaal
Werk en coördinator van ‘Mix!t. Forum voor studie, documentatie
en vorming rond samen-leven’.
Reeks Omtrent Filosofie:
- De ethica van Spinoza
- Afrika en China in dialoog
- Kracht van wet. Het mystieke fundament van het gezag
- Een goddelijk humanisme. Sartres minachting voor de menselijke werkelijkheid
- Hegels godsdienstfilosofie en de monotheïstische religies. Een actuele confrontatie
- Filosofie van het verstaan. Een dialoog
Grenzen aan verandering. Wel (of niet) moeten, kunnen, willen, mogen veranderen
Verandering is van een accidenteel en tijdelijk fenomeen verworden tot een permanent en structureel gegeven. Verandering is voor organisaties zelfs existentieel geworden. Toch blijft verandering voor velen een duister en angstaanjagend fenomeen. Ook managers weten vaak niet wat het fenomeen juist inhoudt en hoe zij er het best mee omgaan opdat het constructief zou zijn.
De auteur gaat na hoe om het even welke organisatie kan omgaan met, zowel gewilde als opgelegde, verandering, ook in een situatie van ingrijpende verandering, zoals bij crisis. Een belangrijke vraag is of er geen grenzen zijn aan verandering en wat verantwoord ondernemen, of bedrijfsethiek, leert over de aanpak en technische middelen bij verandering. Het gaat om een ethische reflectie, die leert dat verandering gekaderd moet worden in een visie van respect voor alle betrokkenen. Het boek loodst de lezer door een spiegelpaleis vol reflecties over wat we menen verantwoord en onverantwoord te zijn bij veranderingen in organisaties. Het einde van de tocht is meer inzicht en meer zelfvertrouwen om verandering met de nodige omzichtigheid en wijsheid tegemoet te treden, zodat ze oplevert wat ervan wordt verhoopt.
Herman Siebens, doctor in de onderwijskunde, is directeur van het Koninklijk Technisch Atheneum in Wemmel. Hij is ook voorzitter van het netwerk van Vlaamse hotelscholen en ondervoorzitter van het Europese netwerk. Daarnaast is hij ook ondervoorzitter van SOK – Schooloverstijgend Kwaliteitsnetwerk. Hij heeft ettelijke publicaties over beroeps- en bedrijfsethiek op zijn naam. De auteur heeft heel wat ervaring met verandermanagement in secundair onderwijs en in social-profitorganisaties.
Grenzen aan verandering. Wel (of niet) moeten, kunnen, willen, mogen veranderen
Verandering is van een accidenteel en tijdelijk fenomeen verworden tot een permanent en structureel gegeven. Verandering is voor organisaties zelfs existentieel geworden. Toch blijft verandering voor velen een duister en angstaanjagend fenomeen. Ook managers weten vaak niet wat het fenomeen juist inhoudt en hoe zij er het best mee omgaan opdat het constructief zou zijn.
De auteur gaat na hoe om het even welke organisatie kan omgaan met, zowel gewilde als opgelegde, verandering, ook in een situatie van ingrijpende verandering, zoals bij crisis. Een belangrijke vraag is of er geen grenzen zijn aan verandering en wat verantwoord ondernemen, of bedrijfsethiek, leert over de aanpak en technische middelen bij verandering. Het gaat om een ethische reflectie, die leert dat verandering gekaderd moet worden in een visie van respect voor alle betrokkenen. Het boek loodst de lezer door een spiegelpaleis vol reflecties over wat we menen verantwoord en onverantwoord te zijn bij veranderingen in organisaties. Het einde van de tocht is meer inzicht en meer zelfvertrouwen om verandering met de nodige omzichtigheid en wijsheid tegemoet te treden, zodat ze oplevert wat ervan wordt verhoopt.
Herman Siebens, doctor in de onderwijskunde, is directeur van het Koninklijk Technisch Atheneum in Wemmel. Hij is ook voorzitter van het netwerk van Vlaamse hotelscholen en ondervoorzitter van het Europese netwerk. Daarnaast is hij ook ondervoorzitter van SOK – Schooloverstijgend Kwaliteitsnetwerk. Hij heeft ettelijke publicaties over beroeps- en bedrijfsethiek op zijn naam. De auteur heeft heel wat ervaring met verandermanagement in secundair onderwijs en in social-profitorganisaties.
Ouder worden in een veranderende samenleving (Reeks: Sociale Wetenschappen – Kruispunten nr. 1)
Vanuit verschillende invalshoeken schetsen de auteurs een kader van wat ouder worden vandaag betekent. Theoretische benaderingen worden gecombineerd met verhalen uit de praktijk. Telkens gaat het om een kritische benadering van de context waarin zij de gevolgen van ouder worden in een diverse samenleving ervaren. Onder meer de behoefte aan een aangepaste kijk op arbeid, gezondheidzorg en implicaties van interculturaliteit op de zorgsector komen aan bod. De bijdragen komen van academici, van mensen die werken in de praktijk van die diversiteit en uit de vakbondswereld. Verder geeft het boek zowel een kijk op interculturele zorg vanuit het Oost-Vlaams Diversiteitscentrum OdiCE als op het concept van Kwaliteit van Leven. Ook fragmenten uit het levensverhaal van een acteur komen aan bod. Daardoor geeft het boek een breed beeld op de betekenis van ouderdom in de samenleving vanuit politiek, cultureel, sociaal en persoonlijk perspectief.
Charlotte De Kock, Eva Vens, Yasmina Beljoudi en Christian Van Kerckhove zijn verbonden aan de Hogeschool Gent. Deze uitgave is de eerste in de reeks Sociale Wetenschappen Kruispunten, een initiatief van Mix!t, Forum voor studie, documentatie en vorming rond samen/leven van de faculteit Mens en Welzijn, Hogeschool Gent.
Ouder worden in een veranderende samenleving (Reeks: Sociale Wetenschappen – Kruispunten nr. 1)
Vanuit verschillende invalshoeken schetsen de auteurs een kader van wat ouder worden vandaag betekent. Theoretische benaderingen worden gecombineerd met verhalen uit de praktijk. Telkens gaat het om een kritische benadering van de context waarin zij de gevolgen van ouder worden in een diverse samenleving ervaren. Onder meer de behoefte aan een aangepaste kijk op arbeid, gezondheidzorg en implicaties van interculturaliteit op de zorgsector komen aan bod. De bijdragen komen van academici, van mensen die werken in de praktijk van die diversiteit en uit de vakbondswereld. Verder geeft het boek zowel een kijk op interculturele zorg vanuit het Oost-Vlaams Diversiteitscentrum OdiCE als op het concept van Kwaliteit van Leven. Ook fragmenten uit het levensverhaal van een acteur komen aan bod. Daardoor geeft het boek een breed beeld op de betekenis van ouderdom in de samenleving vanuit politiek, cultureel, sociaal en persoonlijk perspectief.
Charlotte De Kock, Eva Vens, Yasmina Beljoudi en Christian Van Kerckhove zijn verbonden aan de Hogeschool Gent. Deze uitgave is de eerste in de reeks Sociale Wetenschappen Kruispunten, een initiatief van Mix!t, Forum voor studie, documentatie en vorming rond samen/leven van de faculteit Mens en Welzijn, Hogeschool Gent.
Mensgericht sociaal ondernemen
In hun opdrachtverklaring omschrijven christelijke zorg- en welzijnsorganisaties hun missie, visie en waarden. In het specifieke zorg- en ondersteuningsaanbod kunnen cliënten die identiteit concreet ervaren en waarderen. Met behulp van MVO – Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen – zoeken de auteurs in dit boek naar nieuwe vormen om in de huidige context beleidsmatig en professioneel een mensgerichte invulling te geven aan de organisatie-identiteit.
- Hoe kan de identiteit worden vervat in strategische keuzes?
- Hoe kunnen sociale ondernemingen beleidsmatig een antwoord bieden op actuele maatschappelijke behoeften?
- Hoe treden medewerkers het best in relatie met hun cliënten? Hoe kan daaruit de aandacht blijken voor diegenen die maatschappelijk worden gemarginaliseerd?
- Aan welke leiderschapsstijl wordt de voorkeur gegeven? Waardoor wordt die geïnspireerd?
- Wat verstaan we onder meetbaarheid?
- Op welke manier kan het mensgerichte karakter van de organisatie worden getoetst?
- Welke rol kan zorgethiek spelen in de besluitvorming?
- Hoe kan die in sociale ondernemingen een referentiekader vormen voor de dagelijkse praktijk?
Met bijdragen van:
Donal Dorr (Kiltegan), Bart Hansen (Emmaüs), Thijs Smeyers (Caritas Vlaanderen), Thijs Tromp (Reliëf), Bernadette Van den Heuvel (Zorgnet Vlaanderen).
Dominiek Lootens, filosoof en doctor in de theologie, is vormingsverantwoordelijke bij Caritas Antwerpen, Dienst Navorming voor Gezondheids- en Welzijnsvoorzieningen, en als stafmedewerker bij CCV regio Caritas.
Mensgericht sociaal ondernemen
In hun opdrachtverklaring omschrijven christelijke zorg- en welzijnsorganisaties hun missie, visie en waarden. In het specifieke zorg- en ondersteuningsaanbod kunnen cliënten die identiteit concreet ervaren en waarderen. Met behulp van MVO – Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen – zoeken de auteurs in dit boek naar nieuwe vormen om in de huidige context beleidsmatig en professioneel een mensgerichte invulling te geven aan de organisatie-identiteit.
- Hoe kan de identiteit worden vervat in strategische keuzes?
- Hoe kunnen sociale ondernemingen beleidsmatig een antwoord bieden op actuele maatschappelijke behoeften?
- Hoe treden medewerkers het best in relatie met hun cliënten? Hoe kan daaruit de aandacht blijken voor diegenen die maatschappelijk worden gemarginaliseerd?
- Aan welke leiderschapsstijl wordt de voorkeur gegeven? Waardoor wordt die geïnspireerd?
- Wat verstaan we onder meetbaarheid?
- Op welke manier kan het mensgerichte karakter van de organisatie worden getoetst?
- Welke rol kan zorgethiek spelen in de besluitvorming?
- Hoe kan die in sociale ondernemingen een referentiekader vormen voor de dagelijkse praktijk?
Met bijdragen van:
Donal Dorr (Kiltegan), Bart Hansen (Emmaüs), Thijs Smeyers (Caritas Vlaanderen), Thijs Tromp (Reliëf), Bernadette Van den Heuvel (Zorgnet Vlaanderen).
Dominiek Lootens, filosoof en doctor in de theologie, is vormingsverantwoordelijke bij Caritas Antwerpen, Dienst Navorming voor Gezondheids- en Welzijnsvoorzieningen, en als stafmedewerker bij CCV regio Caritas.
Vis voor elke lijn
We eten te weinig vis. Vlees vervangen door vis verlaagt de slechte cholesterol, vette vis verhoogt de goede cholesterol. Vette vis is zowat de enige natuurlijke bron van de omega 3-vetzuren EPA en DHA. Een tekort aan essentiele vetzuren kan kinderen retardaties doen oplopen ten opzichte van hun genetische mogelijkheden, zoals een mindere ontwikkeling van de hersenen en het netvlies. Vermoedelijk dragen visvetzuren bij tot het verminderen van welvaartsziekten als hart- en vaatstoornissen, diabetes type 2, overgewicht en bepaalde kankers. En vis levert noodzakelijke stoffen als jodium, vitamine B3, vitamine B12, selenium, zink, …
Dit boek brengt visrecepten bij elkaar die gemakkelijk te
bereiden zijn en met een minimum aan vet. Gezond dus.
En je hoeft geen keukenprins(es) te zijn om een heerlijke
vismaaltijd op tafel te toveren.
Chris Kerfs is zelfstandig diëtiste in Turnhout. Zij beheert ook de informatieve website www.dietisteonline.com. Zij publiceerde diverse boeken over gezond eten.
Vis voor elke lijn
We eten te weinig vis. Vlees vervangen door vis verlaagt de slechte cholesterol, vette vis verhoogt de goede cholesterol. Vette vis is zowat de enige natuurlijke bron van de omega 3-vetzuren EPA en DHA. Een tekort aan essentiele vetzuren kan kinderen retardaties doen oplopen ten opzichte van hun genetische mogelijkheden, zoals een mindere ontwikkeling van de hersenen en het netvlies. Vermoedelijk dragen visvetzuren bij tot het verminderen van welvaartsziekten als hart- en vaatstoornissen, diabetes type 2, overgewicht en bepaalde kankers. En vis levert noodzakelijke stoffen als jodium, vitamine B3, vitamine B12, selenium, zink, …
Dit boek brengt visrecepten bij elkaar die gemakkelijk te
bereiden zijn en met een minimum aan vet. Gezond dus.
En je hoeft geen keukenprins(es) te zijn om een heerlijke
vismaaltijd op tafel te toveren.
Chris Kerfs is zelfstandig diëtiste in Turnhout. Zij beheert ook de informatieve website www.dietisteonline.com. Zij publiceerde diverse boeken over gezond eten.
Gezonde soepen
In haar praktijk krijgt de auteur vele vragen naar recepten voor gemakkelijk en snel te bereiden soepen die tegelijk ‘gezond’ zijn. Ze kiest in dit boek voor groentesoepen, omdat ze een belangrijke aanvoer zijn van goede voedingstoffen en weinig calorieën bevatten. Elke groentesoort bevat meer of minder van deze of gene vitaminen en mineralen, zodat wie geregeld soep eet niet vlug tekorten heeft. Bovendien is soep een erg dankbaar product voor wie wil vermageren. Soep eten voor een andere maaltijd geeft meteen een goede vulling. Dat doet je minder eten van de rest. Ook kun je ongestraft een kop soepen nuttigen tussen de maaltijden, wanneer je maar wil. Uiteindelijk zitten er alleen groenten in en wat bouillon. Op voorwaarde natuurlijk dat je geen bindmiddel gebruikt en er geen vlees in doet. Alle recepten in dit boek maken uitsluitend gebruik van verse of diepvriesgroenten, bevatten weinig calorieën en zorgen voor een gezond evenwicht in een heel deel voedingsstoffen. En deze soepen zijn zeer gemakkelijk te bereiden.
Chris Kerfs is zelfstandig diëtiste in Turnhout. Zij beheert ook de informatieve website www.dietisteonline.com. Zij publiceerde diverse boeken over gezond eten.
Gezonde soepen
In haar praktijk krijgt de auteur vele vragen naar recepten voor gemakkelijk en snel te bereiden soepen die tegelijk ‘gezond’ zijn. Ze kiest in dit boek voor groentesoepen, omdat ze een belangrijke aanvoer zijn van goede voedingstoffen en weinig calorieën bevatten. Elke groentesoort bevat meer of minder van deze of gene vitaminen en mineralen, zodat wie geregeld soep eet niet vlug tekorten heeft. Bovendien is soep een erg dankbaar product voor wie wil vermageren. Soep eten voor een andere maaltijd geeft meteen een goede vulling. Dat doet je minder eten van de rest. Ook kun je ongestraft een kop soepen nuttigen tussen de maaltijden, wanneer je maar wil. Uiteindelijk zitten er alleen groenten in en wat bouillon. Op voorwaarde natuurlijk dat je geen bindmiddel gebruikt en er geen vlees in doet. Alle recepten in dit boek maken uitsluitend gebruik van verse of diepvriesgroenten, bevatten weinig calorieën en zorgen voor een gezond evenwicht in een heel deel voedingsstoffen. En deze soepen zijn zeer gemakkelijk te bereiden.
Chris Kerfs is zelfstandig diëtiste in Turnhout. Zij beheert ook de informatieve website www.dietisteonline.com. Zij publiceerde diverse boeken over gezond eten.
Dysfagie. Handboek voor de klinische praktijk (Reeks Omtrent logopedie, nr. 7)
Dysfagie is een stoornis die zowel levenskwaliteit als levensverwachting aanzienlijk
kan beïnvloeden. De zorg voor mensen met dysfagie kende de laatste decennia
een enorme kwantitatieve en kwalitatieve groei. Logopedisten, verpleegkundigen
en andere paramedici worden steeds beter opgeleid en de patiënt met dysfagie krijgt steeds
meer therapie op maat van zijn specifieke problemen.
Dit handboek biedt alles wat de hulpverlener nodig heeft voor adequate dysfagiezorg: relevante
wetenschappelijke achtergrond, klinische instrumenten voor observatie en onderzoek,
therapiemodellen en concrete zorgplanning voor zowel verworven dysfagie als ontwikkelingsdysfagie.
Dit is het resultaat van een intensieve samenwerking tussen collega’s
met uiteenlopende expertise. Het is gebaseerd op recente wetenschappelijke bevindingen
en de eigen klinische expertise van de auteurs.
Op een bijhorende website zijn diverse invulformulieren beschikbaar: signaallijst, anamnese,
verpleegkundige screening, diagnostisch onderzoek, fees-protocol, Dysfagie Handicap
Index, adviezen, sondevoeding, tongkracht, motorische training, adviezen voor omgeving,
voedingsanamnese, klinische evaluatie, …
Bij dit boek hoort hoort een downloadbaar bestand.
Marc De Bodt is logopedist en doctor in de medische wetenschappen. Hij is hoofd van het
Universitair Revalidatiecentrum van het UZ Antwerpen, hoofddocent aan de UA en gastprofessor
aan UGent (Logopedische & Audiologische Wetenschappen).
Cindy Guns is logopedist en audioloog. Zij is verbonden aan het Universitair Revalidatiecentrum
voor Communicatiestoornissen van het UZ Antwerpen. Zij heeft een bijzondere
expertise op het domein van dysfagie en is auteur van talrijke publicaties.
Marleen D’hondt is logopedist, Bobath-therapeut en sr. teacher erkend door de EBTA. Zij is
tevens docent aan de Arteveldehogeschool, lid van de multidisciplinaire slikpolikliniek voor
kinderen (UZ- Gent) en auteur van verschillende publicaties op het domein van slikken.
Jan Vanderwegen is NKO- en revalidatiearts met bijzondere interesse in stem- en slikproblemen.
Hij is actief betrokken bij de Dysphagia Research Society en de Belgian Society for
Swallowing Disorders. Hij consulteert in het UMC Sint-Pieter (Brussel) en doceert Anatomie
en Fysiologie aan de Thomas More hogeschool (Antwerpen).
Gwen Van Nuffelen werkt als logopedist in het Universitair Revalidatiecentrum van het UZ
Antwerpen. Ze is doctor in de medische wetenschappen en als gastprofessor verbonden
aan de Universiteit Antwerpen.
Omtrent Logopedie:
Dysfagie. Handboek voor de klinische praktijk (Reeks Omtrent logopedie, nr. 7)
Dysfagie is een stoornis die zowel levenskwaliteit als levensverwachting aanzienlijk
kan beïnvloeden. De zorg voor mensen met dysfagie kende de laatste decennia
een enorme kwantitatieve en kwalitatieve groei. Logopedisten, verpleegkundigen
en andere paramedici worden steeds beter opgeleid en de patiënt met dysfagie krijgt steeds
meer therapie op maat van zijn specifieke problemen.
Dit handboek biedt alles wat de hulpverlener nodig heeft voor adequate dysfagiezorg: relevante
wetenschappelijke achtergrond, klinische instrumenten voor observatie en onderzoek,
therapiemodellen en concrete zorgplanning voor zowel verworven dysfagie als ontwikkelingsdysfagie.
Dit is het resultaat van een intensieve samenwerking tussen collega’s
met uiteenlopende expertise. Het is gebaseerd op recente wetenschappelijke bevindingen
en de eigen klinische expertise van de auteurs.
Op een bijhorende website zijn diverse invulformulieren beschikbaar: signaallijst, anamnese,
verpleegkundige screening, diagnostisch onderzoek, fees-protocol, Dysfagie Handicap
Index, adviezen, sondevoeding, tongkracht, motorische training, adviezen voor omgeving,
voedingsanamnese, klinische evaluatie, …
Bij dit boek hoort hoort een downloadbaar bestand.
Marc De Bodt is logopedist en doctor in de medische wetenschappen. Hij is hoofd van het
Universitair Revalidatiecentrum van het UZ Antwerpen, hoofddocent aan de UA en gastprofessor
aan UGent (Logopedische & Audiologische Wetenschappen).
Cindy Guns is logopedist en audioloog. Zij is verbonden aan het Universitair Revalidatiecentrum
voor Communicatiestoornissen van het UZ Antwerpen. Zij heeft een bijzondere
expertise op het domein van dysfagie en is auteur van talrijke publicaties.
Marleen D’hondt is logopedist, Bobath-therapeut en sr. teacher erkend door de EBTA. Zij is
tevens docent aan de Arteveldehogeschool, lid van de multidisciplinaire slikpolikliniek voor
kinderen (UZ- Gent) en auteur van verschillende publicaties op het domein van slikken.
Jan Vanderwegen is NKO- en revalidatiearts met bijzondere interesse in stem- en slikproblemen.
Hij is actief betrokken bij de Dysphagia Research Society en de Belgian Society for
Swallowing Disorders. Hij consulteert in het UMC Sint-Pieter (Brussel) en doceert Anatomie
en Fysiologie aan de Thomas More hogeschool (Antwerpen).
Gwen Van Nuffelen werkt als logopedist in het Universitair Revalidatiecentrum van het UZ
Antwerpen. Ze is doctor in de medische wetenschappen en als gastprofessor verbonden
aan de Universiteit Antwerpen.
Omtrent Logopedie:
Leraar wie ben je? (NIVOZ-Serie, nr. 1)
Van leraren wordt veel verwacht. Enerzijds zorgen voor onderwijs, anderzijds staan ze in voor de algemene opvoeding tot jongvolwassen burgers en heeft hun eigen persoonlijkheid een grote impact op leerlingen. Wie zijn leraren?
Wie zouden ze moeten zijn?
Een team van Nederlandse en Belgische specialisten brengt deze problematiek in beeld, na discussies met een zeer gevarieerde groep leraren, begeleiders en schoolleiders. Verschillende aspecten komen aan bod. Wat betekent het leraar te ‘zijn’: Is er wel een onderscheid tussen persoon en professie? Vanuit welke kennisbasis handelen leraren? Blijkbaar gaat het hier niet om wetenschappelijke of algemeen geldige kennis, maar zou men veeleer van kennis als bekwaamheid moeten spreken. Deze kennis kan men alleen tijdens het handelen zelf verwerven.
Typisch voor deze kennis, of liever bekwaamheid, zijn existentiële en morele leerprocessen.
Kennis in de zin van bekwaamheid is persoonsgebonden en daardoor uniek.
Luc Stevens is emeritus-hoogleraar aan de Universiteit Utrecht en directeur van het NIVOZ – Nederlands Instituut voor Onderwijs en Opvoedingszaken in Driebergen.
Leraar wie ben je? (NIVOZ-Serie, nr. 1)
Van leraren wordt veel verwacht. Enerzijds zorgen voor onderwijs, anderzijds staan ze in voor de algemene opvoeding tot jongvolwassen burgers en heeft hun eigen persoonlijkheid een grote impact op leerlingen. Wie zijn leraren?
Wie zouden ze moeten zijn?
Een team van Nederlandse en Belgische specialisten brengt deze problematiek in beeld, na discussies met een zeer gevarieerde groep leraren, begeleiders en schoolleiders. Verschillende aspecten komen aan bod. Wat betekent het leraar te ‘zijn’: Is er wel een onderscheid tussen persoon en professie? Vanuit welke kennisbasis handelen leraren? Blijkbaar gaat het hier niet om wetenschappelijke of algemeen geldige kennis, maar zou men veeleer van kennis als bekwaamheid moeten spreken. Deze kennis kan men alleen tijdens het handelen zelf verwerven.
Typisch voor deze kennis, of liever bekwaamheid, zijn existentiële en morele leerprocessen.
Kennis in de zin van bekwaamheid is persoonsgebonden en daardoor uniek.
Luc Stevens is emeritus-hoogleraar aan de Universiteit Utrecht en directeur van het NIVOZ – Nederlands Instituut voor Onderwijs en Opvoedingszaken in Driebergen.
Teamleiderschap als ambacht. Gids voor het samenwerken met de verschillen
Hoe als leidinggevende het potentieel van je team optimaal benutten? Hoe de verschillen bestaansrecht geven en wat te doen als het verschil tot spanningen leidt? Deze gids biedt de leidinggevende diverse kaders en perspectieven om naar het eigen team te kijken als een groep-in-ontwikkeling, als een cocreatief en levend systeem, als een ijsberg en een strijdtoneel. Vooral de onderstroom in groepen staat centraal: hoe betekenis geven aan de dynamieken die mensen van het werk houden? Hoe woorden geven aan processen die ongrijpbaar lijken? Hoe het emotionele leven van de groep beter begrijpen? Kennis over groepsdynamieken en beschermingsmechanismen helpt leidinggevenden om hier constructief mee te werken.
In zijn rol als teamcoach is de leider zijn eigen ‘instrument’. Dit betekent dat de ontwikkeling, basishouding en persoonlijke kwaliteiten van de leidinggevende cruciaal zijn. Een team kan zich niet verder ontwikkelen dan het ontwikkelingsniveau van de leidinggevende zelf. Teamleiderschap is dan ook een ambacht, dat bestaat uit een grondige kennis van de stiel, een rugzak vol methodieken en interventies en tot slot uit persoonlijk meesterschap of de capaciteit om geïnformeerde intuïtie te benutten.
Silvia Prins heeft een werk van grote klasse gemaakt. (...) De grondtoon is gevormd door een gedegen weergave van theorieën die met grote regelmaat van voorbeelden worden voorzien. Dat leidt tot een dynamisch verhaal.
Tijdschrift voor Coaching mei 2014
Silvia Prins is klinisch en organisatiepsycholoog. Ze werkt als teamcoach, groepsbemiddelaar, trainer. Ze is zaakvoerder van Circles for Connection, gevestigd in Leuven, en docent Groepsdynamica aan de Katholieke Hogeschool Leuven.
Teamleiderschap als ambacht. Gids voor het samenwerken met de verschillen
Hoe als leidinggevende het potentieel van je team optimaal benutten? Hoe de verschillen bestaansrecht geven en wat te doen als het verschil tot spanningen leidt? Deze gids biedt de leidinggevende diverse kaders en perspectieven om naar het eigen team te kijken als een groep-in-ontwikkeling, als een cocreatief en levend systeem, als een ijsberg en een strijdtoneel. Vooral de onderstroom in groepen staat centraal: hoe betekenis geven aan de dynamieken die mensen van het werk houden? Hoe woorden geven aan processen die ongrijpbaar lijken? Hoe het emotionele leven van de groep beter begrijpen? Kennis over groepsdynamieken en beschermingsmechanismen helpt leidinggevenden om hier constructief mee te werken.
In zijn rol als teamcoach is de leider zijn eigen ‘instrument’. Dit betekent dat de ontwikkeling, basishouding en persoonlijke kwaliteiten van de leidinggevende cruciaal zijn. Een team kan zich niet verder ontwikkelen dan het ontwikkelingsniveau van de leidinggevende zelf. Teamleiderschap is dan ook een ambacht, dat bestaat uit een grondige kennis van de stiel, een rugzak vol methodieken en interventies en tot slot uit persoonlijk meesterschap of de capaciteit om geïnformeerde intuïtie te benutten.
Silvia Prins heeft een werk van grote klasse gemaakt. (...) De grondtoon is gevormd door een gedegen weergave van theorieën die met grote regelmaat van voorbeelden worden voorzien. Dat leidt tot een dynamisch verhaal.
Tijdschrift voor Coaching mei 2014
Silvia Prins is klinisch en organisatiepsycholoog. Ze werkt als teamcoach, groepsbemiddelaar, trainer. Ze is zaakvoerder van Circles for Connection, gevestigd in Leuven, en docent Groepsdynamica aan de Katholieke Hogeschool Leuven.
