Kinderen die hun ouders mishandelen is een fenomeen dat meer voorkomt dan men zou denken. Veel literatuur en onderzoek bestaat er nog niet over. Dit hoeft niet te verwonderen. Het is een onderwerp dat we niet graag onder ogen zien, gewoon omdat het niet hoort dat kinderen hun ouders op een of andere manier terroriseren en zeker niet dat ze slaan.

De auteur beschrijft deze situaties op een zeer bevattelijke en concrete wijze. Alle aspecten komen aan bod. De rode draad in het boek is Christof, een vader van 45 jaar, die door zijn zoon Dieter, 17 jaar, zowel fysiek, psychologisch, verbaal als financieel wordt mishandeld. Het boek is bestemd voor iedereen die te maken heeft met deze problematiek of er meer over wil weten.

Met voorwoorden van prof. dr. Wim Van den Broeck en prof. em. dr. Ingrid Ponjaert-Kristoffersen, beiden Universiteit Brussel, en prof. dr. Annemie Desoete, Universiteit Gent.

KARL BAERT is master in de pedagogische wetenschappen en in het onderwijsmanagement. Hij is (mede)auteur van diverse uitgaven over leer-, ontwikkelings- en gedragsstoornissen bij kinderen en jongeren.

Na een lange stilte voelen christenen zich vanaf de negentiende eeuw, met name de laatste decennia, geroepen om zich weer te verdedigen tegen aanvallen op hun religie. Dat heeft enerzijds te maken met de opkomst van diverse wetenschappelijke bevindingen, anderzijds met een interne crisis, zoals recente uitkomsten van diverse rapporten laten zien. Terwijl traditionele apologeten kritiek op het christendom door ‘tegenspraak’ probeerden te weerleggen, kan men ook een literaire lijn vaststellen, waarin het religieuze individu zich veeleer op een poëtische wijze ‘uitspreekt’. In deze literaire apologie zoekt men niet zozeer de dialoog, maar presenteert men een autonome stem die zich op een eigenzinnige wijze over het fenomeen ‘religie’ buigt.

"In het boek De literaire apologie, een alternatieve verdediging van het christendom benadert Hans van Stralen het fenomeen ‘apologie’ vanuit een verrassende invalshoek: de literatuur. Van Stralen – literatuurwetenschapper en theoloog – maakt een onderscheid tussen de traditionele apologieën van veelal vroegchristelijke denkers en de meer literaire teneur die hij ontwaart in latere verweerschriften."
Lees meer (Nederlands Dagblad, p.19, 28/10/2016)

Hans van Stralen studeerde theologie, filosofie, Nederlands en algemene literatuurwetenschap in Nijmegen, Amsterdam en Utrecht. Hij is als literatuurwetenschapper verbonden aan de Vrije Universiteit Amsterdam en de Universiteit Utrecht.

Als een kind na de echtscheiding geen contact meer wil met een van zijn ouders… Het PAS - Parental Alienation Syndrome of Ouderverstotingssyndroom is een begrip dat ingeburgerd is bij onder meer hulpverleners en juristen die zich met echtscheiding bezighouden. Niettemin wordt het begrip ook bekritiseerd. Het ouderverstotingssyndroom is niet alleen moeilijk te definiëren, het is nog veel moeilijker vast te stellen en te behandelen. Het komt voor bij heel wat vechtscheidingen en mag beschouwd worden als een van de ergste loyaliteitsconflicten en zelfs als een vorm van kindermishandeling.
Hoe kan het ouderverstotingssyndroom worden vastgesteld? Zijn er juridische of psychologische oplossingen? En omdat de ouders, de ex-partners, veruit het grootste aandeel hebben in het ouderverstotingssyndroom, rijst de vraag of we niet beter spreken van het ex- partnerverstotingssyndroom … Dit boek is geschreven voor hulpverleners, juristen, ouders en allen die te maken hebben met echtscheiding, vechtscheiding en ouderverstoting, en ook voor de grootste slachtoffers, de kinderen.

Ludo Driesen, klinisch kinder- en jeugdpsycholoog en gedragstherapeut, is verbonden aan het Centrum Geestelijke Gezondheidszorg Limburgs Instituut voor Therapie en Integrale Personenzorg, Campus Noord-Limburg in Overpelt. Hij heeft diverse boeken over geestelijke gezondheidszorg en opvoeding op zijn naam.

De moderne mens is niet erg tuk op rituelen. Heel wat tijdgenoten kijken er sceptisch, argwanend, geërgerd of met misprijzen tegenaan. Men heeft de hedendaagse westerse samenleving kunnen beschrijven als ‘virtueel gederitualiseerd’. Zelfs in de katholieke Kerk, het rituele reservoir bij uitstek van de westerse wereld, zijn rituelen zwaar in diskrediet geraakt. Rituelen worden geacht altijd een bijklank te hebben van gekunsteldheid, valsheid, onoprechtheid, hypocrisie.

In dit boek wordt de relatie tussen ritueel en hypocrisie, wellicht voor het eerst, aan een diepgaande antropologische analyse onderworpen. Ze brengt een aantal verrassende conclusies aan het licht, die een fundamentele herdenking van de betekenis en functie van traditionele rituelen mogelijk maakt en meteen hun permanente actualiteit in het licht stelt.

Valeer Neckebrouck, doctor in de sociale en culturele antropologie en doctor in de theologie, is emeritus hoogleraar aan de KU Leuven. Hij doceerde ook aan de Universiteit van Tilburg en was gastprofessor aan de Universidad Intercontinental van Mexico-stad. Hij deed jarenlang etnografisch onderzoek in verschillende landen van Afrika en Latijns-Amerika. Hij is auteur van een dertigtal boeken, etnografische monografieën en theologische essays.

Tussen de Vlaamse steden bevinden zich nog wel rurale gebieden, maar die worden almaar kleiner. De problematiek van de stedelijke ruimte vinden we niet langer enkel in steden, maar ook in de kernen van grotere dorpen. Architecten en urbanisten inspireren zich aan wat elders in de wereld door vedetten en grote bureaus in hun branche wordt gerealiseerd. Stadsmarketing is een vast gegeven geworden, maar ook dat leidt vaak tot kopieergedrag van andere steden. Recent raken ook heel wat ‘gewone burgers’ actief betrokken bij allerlei stedenbouwkundige projecten, van protestacties tot juridische discussies die soms jarenlang aanslepen.

Dit boek reikt ethische handvatten aan die helpen te bepalen of de overheid (vanuit haar politieke overwegingen), de experts (vanuit hun specialistische kennis en met hun rapporten die vaak vol niet te controleren data staan) of de betrokken burgers (vanuit hun eigen ervaringskennis) in een concreet dossier het gelijk aan hun kant hebben. Ze kunnen helpen voorliggende projecten en voorstellen te evalueren en bij te sturen. In die zin kunnen alle betrokkenen inspiratie opdoen. Daartoe kijkt de auteur van buiten de discipline naar het fenomeen ‘stedelijke ruimte’. En dit vanuit zijn eigen specialisme: de ethische reflectie. Op zoek naar een antwoord op de vraag wat en hoe de inrichting van onze stedelijke ruimte (ethisch) verantwoord maakt.

Herman Siebens, doctor in de onderwijswetenschappen, advanced master in business ethics en master godsdienstwetenschappen. Hij heeft verscheidene publicaties over beroeps- en bedrijfsethiek op zijn naam. Hij gidste rondleidingen in Brussel, Antwerpen, Brugge, Gent en Parijs. Hij is medestichter en actief lid van ALB – Architectuur-Liefhebbers Boom.

Verzet tegen uitbuiting, onderdrukking en kolonialisme begon in Zuid-Amerika. Theologen sloten zich erbij aan en schetsten omtrekken van een theologie van bevrijding. Bevrijdingstheologie blijft van cruciaal belang maar haar rol is zo ingrijpend veranderd dat je van een paradigmashift kunt spreken. Andere teams, in het begin aangevoerd door Dorothee Sölle, staan in het veld, wereldwijd. Dikwijls gaan vrouwen voorop. Zij bekommeren zich om het (over)leven van mens en milieu. Ecofeministische spiritualiteit voert bij hen de boventoon en garandeert nieuw elan. L’chaim, op het leven, op toekomstig zijn, is het motto.

Dit boek wil de gelederen van de bevrijdingstheologie een hart onder de riem steken door andere verhalen te vertellen, een andere chokma (wijsheid) te verspreiden en andere gesprekspartners aan het woord te laten, zoals Isaiah Berlin, Joachim Gauck, Nelson Mandela en Amartya Sen. Onbevangen confrontatie met de wereld is het machtsmiddel van bevrijdingstheologie. Haar macht komt niet uit de loop van een geweer, maar van de rondetafel waar zij aanschuift om te dialogiseren, dwars te liggen, vooruit te kijken en te werken aan de transformatie van verkeerde, meestal neokapitalische verhoudingen. Wie zich in deze zin engageert, is vervuld van toekomstverwachting.

Jurjen Wiersma is emeritus hoogleraar aan de Protestantse Faculteit in Brussel, waar hij ethiek, hermeneutiek en filosofie doceerde. Hij is betrokken bij het Nederlandstalige en het Internationale Bonhoeffer Werkgezelschap. Verder werkt hij mee aan de Etty Hillesum Studies, een project van het EHOC – het Etty Hillesum Onderzoeks Centrum in Middelburg.