Scholen dienen oog te hebben voor veranderingen in de samenleving en moeten in staat zijn deze te vertalen naar hun onderwijs. Dit boek ondersteunt scholen bij het aangaan van deze uitdaging en gaat in op de vraag hoe ze dit in hun taalonderwijs kunnen vormgeven. Vele voorbeelden illustreren hoe scholen en docenten een brug kunnen slaan tussen theorie en praktijk.
In de eerste hoofdstukken worden de achtergronden van taalbeleid belicht. Vervolgens worden handvatten aangereikt waarmee schoolteams, taalwerkgroepen, schoolbegeleiders en taalcoördinatoren direct aan de slag kunnen op de eigen school. Er wordt aandacht besteed aan het schrijven van een taalbeleidsplan en het uitwerken van verbetertrajecten. Uitgangspunt is dat duurzame verbeteringen alleen tot stand kunnen komen als het hele team zich betrokken voelt bij het veranderproces. Daarnaast wordt er ingegaan op de mogelijkheden die het taalonderwijs biedt om leerlingen te ondersteunen bij het ontwikkelen van de vaardigheden voor de 21ste eeuw.
Dit boek is de uitkomst van een denkproces over taalonderwijs en een zoektocht naar handvatten om kwaliteitsverhoging in de praktijk vorm te geven.

Paula Eversdijk heeft een brede ervaring binnen het onderwijs. Ze ontwerpt en verzorgt nascholingscursussen op het gebied van taal en zorgverbreding en begeleidt schoolteams bij het uitvoeren van verbetertrajecten. Daarbij maakt ze gebruik van de ervaring die ze heeft opgedaan als docent in het primair onderwijs.

Bewegen is belangrijk voor de algemene conditie, de bloeddruk, tegen diabetes en overgewicht ook voor de gewrichten. Artrose, reuma, fibromyalgie en osteoporose maar ook peesletsels zijn aandoeningen die voornamelijk in en rond de gewrichten voorkomen. Wat te doen bij gewrichtspijn: rusten of bewegen? Het antwoord is duidelijk: beweeg zoveel als mogelijk, binnen de eigen grenzen. Na burn-out veroorzaken gewrichtsklachten, nek- en rugpijn de meeste arbeidsongeschiktheid. Bewegen heeft een preventief effect.
Dit boek, met heel veel tips en oefeningen, is een handleiding hoe men moet leren omgaan met die klachten.

Philippe Van der Wee is kine/fysiotherapeut en tevens manuele therapeut en acupuncturist. Reeds lang houdt hij lezingen met als onderwerp “Gewrichtsklachten, doe er wat aan”. Hij heeft een praktijk in Kontich en Antwerpen.

Spiritualiteit is in. Managers volgen spiritualiteitssessies om zo beter gewapend te zijn tegen de stress die het werk meebrengt. Er is niets tegen een uurtje yoga of een mindfulness-sessie, maar ware spiritualiteit is van een andere orde. Spiritualiteit wordt niet beoefend om er voordeel uit te trekken, maar om als mens te groeien.
In dit boek staat de auteur stil bij wie een mens echt kan zijn en hoe een mens de weg naar God kan vinden. Hij kijkt naar leermeesters uit het Oude Testament en naar de wijze waarop God in hun leven aanwezig was. De leermeester bij uitstek is Jezus Christus, die zichzelf noemde: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven” (Joh. 14, 6).
Iedere Godsontmoeting zal uitmonden in een vernieuwd op weg gaan om in de wereld God aanwezig te brengen, om van zijn liefde te getuigen, om zijn liefde te stralen, om zijn boodschap uit te dragen. En dat steeds met mijn hand in Zijn hand.
De auteur denkt na over hoe een spiritueel leven heel vruchtbaar kan worden in de wereld. Spiritualiteit is immers geen wegtrekken uit de wereld, maar zal steeds de mens opnieuw op weg zetten om in de wereld iets van Gods droom te realiseren.

Er wordt weleens gezegd dat we in een dwingende tijd leven, waar autoriteit zoek is. Na de dood van God en het einde van de Grote Verhalen zijn we meer dan ooit tot vrijheid veroordeeld. We kunnen ons dan bijvoorbeeld overgeleverd voelen aan allerlei tot consumptieartikel gereduceerde objecten die ons een vermeend genot zouden moeten verschaffen. Van de weeromstuit ontstaat hier en daar een roep naar meer law and order. Niet helemaal onterecht wordt er dan van uitgegaan dat alleen de/meer wet ons vrijheid kan geven. Sommigen permitteren zich zelfs de vrijheid om harder dan ooit de wet te stellen: of het nu de wet van het Proletariaat of van het Volk is (zoals communisme en fascisme dat een paar decennia geleden deden), of die van de Sharia (zoals het islamfundamentalisme dat vandaag maar al te driest denkt te moeten doen). Freud en zijn psychoanalyse zijn ondertussen in de prullenmand van de intellectuele goegemeente beland. Toch bevat zijn theorie heel wat elementen die klaarheid brengen in deze schijnbare paradox: waarom vrijheid dwingend kan zijn; waarom vrijheid, zeker waar ze zich van elke norm en wet bevrijd weet, deze vaak met nog hardere hand installeert. Tegen de heersende tijdsgeest in biedt deze bundel een forum aan stemmen die de eigengereide band tussen vrijheid en wet/dwang proberen te denken.

Mark Kinet en Trees Traversier zijn bestuursleden en Sjef Houppermans is voorzitter van de Belgisch-Nederlandse Stichting Psychoanalyse en Cultuur. www.stichtingpsychoanalyseencultuur.eu

Met bijdragen van Marc De Kesel, Sjef Houppermans, Mark Kinet, Yves Petry, Daan Rutten, David Schrans, Jo Smet, Katrien Steenhoudt, Trees Traversier en Frank Vande Veire.

In de 21ste eeuw moeten beroepsbeoefenaars in staat zijn om hun hele leven lang na te denken over zichzelf en kritisch en zelfsturend te zijn in hun eigen leerproces. Door te reflecteren op het eigen leren tijdens de opleiding zouden studenten tevens meer gemotiveerd worden voor hun eigen leerproces en persoonlijke ontwikkeling. En door te reflecteren op de eigen persoonlijkheid en kwaliteiten zouden studenten hun eigen motieven en ambities beter begrijpen en daardoor betere studiekeuzes maken met minder studie-uitval als gevolg. In de praktijk worden deze doelen echter (nog) niet behaald. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat studenten een hekel hebben aan reflecteren. Onderwijsactiviteiten die geassocieerd worden met reflecteren, worden door de meeste studenten (en docenten) niet serieus genomen, maar ervaren als een verplicht nummer. Er lijkt sprake van ‘reflectiemoeheid’ en van tegenvallende opbrengsten. Veel docenten worstelen met de vraag wanneer er sprake is van kwalitatief goede reflectie en wat de kwaliteit van reflectie bepaalt. Wanneer kan men zeggen dat een student beter heeft gereflecteerd dan een ander? Studenten, op hun beurt, weten niet goed wat reflecteren precies inhoudt, terwijl hun docenten er als vanzelfsprekend vanuit gaan dat ze al kunnen reflecteren of het wel zullen leren door het gewoon (zelfstandig) te doen.
In dit boek behandelen de auteurs, allen docenten en/of onderzoekers, de weerbarstige problematiek van (zelf)reflectie in het onderwijs. Er zijn theoretische hoofdstukken rond de vraag ‘Wat is reflectie?’, hoofdstukken waarin verslag wordt gedaan van onderzoek naar reflectie en hoofdstukken waarin creatieve alternatieven worden aangedragen voor de gangbare reflectiepraktijken. Ten slotte zijn er hoofdstukken waarin wordt gereflecteerd over reflectie. Kunnen docenten het? Is reflectie gevaarlijk? En zijn de nog onvolgroeide hersenen van studenten in staat tot reflectie?

Frans Meijers was lector Pedagogiek van de Beroepsvorming aan de Haagse Hogeschool. Hij is directeur van Meijers Onderzoek & Advies, symposium coeditor van de British Journal of Guidance and Counselling en voorzitter van de Dialogical Self Academy. Hij is gespecialiseerd in onderzoek, ontwikkeling en training op het gebied van loopbaanleren en identiteitsontwikkeling.
Kariene Mittendorff is associate lector Studieloopbaanbegeleiding bij hogeschool Saxion. Ze is gepromoveerd op de kwaliteit van loopbaanbegeleiding en in het bijzonder loopbaangesprekken. Ze is projectleider van verschillende onderzoeken op het gebied van studieloopbaanbegeleiding, studiesucces, de studiekeuzecheck en de kwaliteit van reflectie.

Dit boek vertelt de hele geschiedenis van de diabetis type 1. In 2017 bestaan de twee Belgische Diabetesverenigingen 75 jaar. Zij ontstonden in het midden van de tweede wereldoorlog. Enkele artsen en ouders van kinderen met type 1 diabetes wilden de aanvoer van de levensnoodzakelijke insuline en voldoende voeding garanderen. Na de oorlog verplaatste de activiteit zich naar het optimaal behandelen van diabetes als de beste preventie voor complicaties en het oplossen van medico-sociale problemen. Nu steunen zij alle initiatieven om potentiële diabetici op te sporen en de ziekte te voorkomen. Voor erkende patiënten wordt het gebruik van de mini artificiële pancreas aangeraden en de transplantatie van nieuwe ßcellen gestimuleerd.