Samenwerking binnen de cijferberoepen – reeks BBB nr.29
Cijferberoepers staan vandaag voor nieuwe uitdagingen. Het zakenleven wordt steeds complexer en de noden van het cliënteel specifieker. Derhalve zullen cijferberoepers vaker genoodzaakt zijn een samenwerkingsverband aan te gaan.
Dit boek biedt een overzicht van de verschillende samenwerkingsvormen. Zowel de verticale als de horizontale samenwerking komt aan bod. Tevens wordt nader ingegaan op de geïntegreerde samenwerking, waarbij bijzondere aandacht geschonken wordt aan de overdracht van aandelen, de overdracht van een handelszaak en het opstellen van aandeelhoudersovereenkomsten. De samenwerkingsstructuren worden telkenmale vanuit een juridisch oogpunt bekeken, waarbij de nadruk wordt gelegd op contractuele afspraken en clausules. Aan de hand van voorbeeldclausules, maakt het boek de cijferberoeper attent op diverse contractuele mogelijkheden zodat een samenwerkingsvorm op maat gecreëerd kan worden. Dit boek biedt derhalve een antwoord op praktische juridische vragen omtrent samenwerking tussen én met cijferberoepers.
Deze uitgave, onder redactie van Everest Advocaten, een advocatenkantoor met een 50-tal advocaten dat in alle belangrijke domeinen van het ondernemingsrecht garant staat voor een efficiënte en no-nonsense aanpak, bevat bijdragen van Stijn De Meulenaer, Frédéric Delbar, Frank Burssens, Laura De Smijter, Bert Bekaert en Kim Van Quekelberghe.
Samenwerking binnen de cijferberoepen – reeks BBB nr.29
Cijferberoepers staan vandaag voor nieuwe uitdagingen. Het zakenleven wordt steeds complexer en de noden van het cliënteel specifieker. Derhalve zullen cijferberoepers vaker genoodzaakt zijn een samenwerkingsverband aan te gaan.
Dit boek biedt een overzicht van de verschillende samenwerkingsvormen. Zowel de verticale als de horizontale samenwerking komt aan bod. Tevens wordt nader ingegaan op de geïntegreerde samenwerking, waarbij bijzondere aandacht geschonken wordt aan de overdracht van aandelen, de overdracht van een handelszaak en het opstellen van aandeelhoudersovereenkomsten. De samenwerkingsstructuren worden telkenmale vanuit een juridisch oogpunt bekeken, waarbij de nadruk wordt gelegd op contractuele afspraken en clausules. Aan de hand van voorbeeldclausules, maakt het boek de cijferberoeper attent op diverse contractuele mogelijkheden zodat een samenwerkingsvorm op maat gecreëerd kan worden. Dit boek biedt derhalve een antwoord op praktische juridische vragen omtrent samenwerking tussen én met cijferberoepers.
Deze uitgave, onder redactie van Everest Advocaten, een advocatenkantoor met een 50-tal advocaten dat in alle belangrijke domeinen van het ondernemingsrecht garant staat voor een efficiënte en no-nonsense aanpak, bevat bijdragen van Stijn De Meulenaer, Frédéric Delbar, Frank Burssens, Laura De Smijter, Bert Bekaert en Kim Van Quekelberghe.
European Journal of Policing Studies – Jaargang 4/2 (2016/2017) (ISSN 2034-760x)
Contents:
Aims and scope
Antoinette Verhage, Dominique Boels,
Lieselot Bisschop & Wim Hardyns
Articles
Theory or practice? Perspectives on police
education and police work
Geir Aas
Nonadversial peer reviews of policing operations.
Fostering organizational learning
Otto Adang
Learning to be a Police Supervisor.
The Swedish Case
Bengt Bergman
Acceptance Denied. Intelligence-led Immigration
Checks in Dutch Border Areas
Tim Dekkers & Maartje van der Woude
European Journal of Policing Studies – Jaargang 4/2 (2016/2017) (ISSN 2034-760x)
Contents:
Aims and scope
Antoinette Verhage, Dominique Boels,
Lieselot Bisschop & Wim Hardyns
Articles
Theory or practice? Perspectives on police
education and police work
Geir Aas
Nonadversial peer reviews of policing operations.
Fostering organizational learning
Otto Adang
Learning to be a Police Supervisor.
The Swedish Case
Bengt Bergman
Acceptance Denied. Intelligence-led Immigration
Checks in Dutch Border Areas
Tim Dekkers & Maartje van der Woude
Macht en mediation
De rol van macht bij mediation is een gevoelig en controversieel onderwerp. Aan de ene kant heeft mediation te maken met conflicten waarbij macht en machtsverschillen bijna inherent een rol spelen, aan de andere kant heerst er de pretentie dat de mediator op geen enkele manier macht of zelfs maar enige vorm van beïnvloeding hanteert bij de uitoefening van zijn of haar vak, omdat dit niet bij de puur onafhankelijke rol zou passen. Vaak ligt alles in de praktijk iets subtieler, en speelt macht bewust of onbewust, direct of indirect, een wezenlijke rol bij mediation. Sommige waarnemers menen zelfs dat de mediator de ‘mythe’ van neutraliteit en onpartijdigheid moet loslaten en zich bewust moet richten op de verschillen in macht tussen de conflictpartijen.
In dit boek gaan diverse auteurs op deze problematiek in, en wordt deze vanuit zowel een meer theoretische invalshoek als vanuit de mediationpraktijk belicht. Hoe zorgt de mediator voor een zeker evenwicht tussen de partijen, zonder ‘partij’ te kiezen? Hoe zorgt deze dat de underdog in de machtsrelatie ook aan zijn -of vaker nog haar- trekken komt? En hoe machtig is mediation zelf geworden, nu deze in vele geschillen een eerste verplicht station is geworden bij de juridische procedure en volgens sommigen ook complexer en moeilijker te begrijpen? En wat betekent de ‘regisserende’ rol van de mediator in het hele mediation-proces in termen van macht en invloed, en hoe ziet of ervaart een conflictpartij dat? Omgekeerd kan bij mediation soms ook sprake zijn van onmacht, bijvoorbeeld wanneer de mediation vastloopt of onvoldoende soelaas kan bieden, of de mediator de partijen niet weet te ‘bereiken’. Ook in zo’n geval moet de mediator in staat zijn het proces in termen van macht en machtsverschillen te duiden en bij te sturen.
Naast het centrale thema ‘macht en mediation’ wordt in dit boek een hoofdstuk gewijd aan de actuele ontwikkelingen op het terrein van de Nederlandse mediationwetgeving, i.c. het ontwerp van de Wet bevordering mediation.
Werkten mee aan deze publicatie: Katalien Bollen, Arno Diederen, Quirine Eijkman, Barney Jordaan, Georg Frerks, Ton Jongbloed, Marion Uitslag, Tobia Westra.
Macht en mediation
De rol van macht bij mediation is een gevoelig en controversieel onderwerp. Aan de ene kant heeft mediation te maken met conflicten waarbij macht en machtsverschillen bijna inherent een rol spelen, aan de andere kant heerst er de pretentie dat de mediator op geen enkele manier macht of zelfs maar enige vorm van beïnvloeding hanteert bij de uitoefening van zijn of haar vak, omdat dit niet bij de puur onafhankelijke rol zou passen. Vaak ligt alles in de praktijk iets subtieler, en speelt macht bewust of onbewust, direct of indirect, een wezenlijke rol bij mediation. Sommige waarnemers menen zelfs dat de mediator de ‘mythe’ van neutraliteit en onpartijdigheid moet loslaten en zich bewust moet richten op de verschillen in macht tussen de conflictpartijen.
In dit boek gaan diverse auteurs op deze problematiek in, en wordt deze vanuit zowel een meer theoretische invalshoek als vanuit de mediationpraktijk belicht. Hoe zorgt de mediator voor een zeker evenwicht tussen de partijen, zonder ‘partij’ te kiezen? Hoe zorgt deze dat de underdog in de machtsrelatie ook aan zijn -of vaker nog haar- trekken komt? En hoe machtig is mediation zelf geworden, nu deze in vele geschillen een eerste verplicht station is geworden bij de juridische procedure en volgens sommigen ook complexer en moeilijker te begrijpen? En wat betekent de ‘regisserende’ rol van de mediator in het hele mediation-proces in termen van macht en invloed, en hoe ziet of ervaart een conflictpartij dat? Omgekeerd kan bij mediation soms ook sprake zijn van onmacht, bijvoorbeeld wanneer de mediation vastloopt of onvoldoende soelaas kan bieden, of de mediator de partijen niet weet te ‘bereiken’. Ook in zo’n geval moet de mediator in staat zijn het proces in termen van macht en machtsverschillen te duiden en bij te sturen.
Naast het centrale thema ‘macht en mediation’ wordt in dit boek een hoofdstuk gewijd aan de actuele ontwikkelingen op het terrein van de Nederlandse mediationwetgeving, i.c. het ontwerp van de Wet bevordering mediation.
Werkten mee aan deze publicatie: Katalien Bollen, Arno Diederen, Quirine Eijkman, Barney Jordaan, Georg Frerks, Ton Jongbloed, Marion Uitslag, Tobia Westra.
Recht en duurzame ontwikkeling
Duurzame ontwikkeling is een thema dat vandaag de dag veel in de schijnwerpers staat. Vanuit de wetenschap worden dan ook veel initiatieven ontplooid om duurzame ontwikkeling te bevorderen. Ook juristen laten zich hierbij niet onbetuigd. In dit boek staat de vraag centraal hoe het recht kan bijdragen aan het ideaal van duurzame ontwikkeling. Daarbij komen verschillende thema’s aan bod, onder meer op het terrein van het internationaal publiekrecht, de mensenrechten, het Europees recht, het bestuursrecht en zelfregulering door de financiële sector.
Dit boek is verschenen naar aanleiding van het congres ‘Recht & Duurzame ontwikkeling’, dat op 27 november 2015 werd gehouden. Naast bijdragen van de hand van congressprekers, zijn ook artikelen van leden van Mordenate College opgenomen.
Deze uitgave bevat bijdragen van N.J. Schrijver, F. Baetens, T.D.A. Kluwen & J.J.M van de Beeten, O. Spijkers, C. Smit, P.L.F. Ribbers, A.G. Castermans & S. Goldstein, S.A. Gawronski, M.J.W. Timmer & N. van Triet, W.J.L. Calkoen, F.Q. van de Pol & M. Wistuba en een voorwoord van H.J. Snijders.
Recht en duurzame ontwikkeling
Duurzame ontwikkeling is een thema dat vandaag de dag veel in de schijnwerpers staat. Vanuit de wetenschap worden dan ook veel initiatieven ontplooid om duurzame ontwikkeling te bevorderen. Ook juristen laten zich hierbij niet onbetuigd. In dit boek staat de vraag centraal hoe het recht kan bijdragen aan het ideaal van duurzame ontwikkeling. Daarbij komen verschillende thema’s aan bod, onder meer op het terrein van het internationaal publiekrecht, de mensenrechten, het Europees recht, het bestuursrecht en zelfregulering door de financiële sector.
Dit boek is verschenen naar aanleiding van het congres ‘Recht & Duurzame ontwikkeling’, dat op 27 november 2015 werd gehouden. Naast bijdragen van de hand van congressprekers, zijn ook artikelen van leden van Mordenate College opgenomen.
Deze uitgave bevat bijdragen van N.J. Schrijver, F. Baetens, T.D.A. Kluwen & J.J.M van de Beeten, O. Spijkers, C. Smit, P.L.F. Ribbers, A.G. Castermans & S. Goldstein, S.A. Gawronski, M.J.W. Timmer & N. van Triet, W.J.L. Calkoen, F.Q. van de Pol & M. Wistuba en een voorwoord van H.J. Snijders.
Betekenisvolle kennis voor en over Basisonderwijs
Er wordt veel beweerd over basisonderwijs en veel verwacht van scholen en leerkrachten. Hiermee omgaan vraagt om kennis. Die kennis is volop beschikbaar, maar heel verspreid en divers, en wordt in deze publicatie samengebracht, kritisch besproken en geordend. Dit boek biedt daarmee een stevig overzicht van relevante ontwikkelingen en betekenisvolle kennis.
Het eerste deel behandelt wat leerlingen in het basisonderwijs moeten leren, hoe zij dit kunnen leren, hoe leerkrachten dit leren kunnen bevorderen, en hoe leerkrachten zelf kunnen worden opgeleid. Deel twee zoekt naar richtlijnen en ijkpunten voor wat leerkrachten moeten onderwijzen, op welke manier en met welk resultaat. Dit betreft de drie kernbestanddelen van basisonderwijs: de basisvaardigheden, de kennis over de wereld waarop leerlingen zich moeten leren oriënteren, en hun persoonlijke ontwikkeling. Deel drie beschrijft hoe onderzoek op scholen kan bijdragen aan meer kennis, wat bekend is over gericht werken aan leerresultaten en over onderwijsverbetering, professionele ontwikkeling en schoolontwikkeling, en gaat nader in op de waarde van onderwijsconcepten. Dit boek is primair geschreven voor docenten en studenten van de lerarenopleidingen voor basisonderwijs (zowel universitaire of academische als overige). Het heeft echter ook veel te bieden aan andere betrokkenen bij basisonderwijs: schoolbestuurders en schoolleiders, beleidsmedewerkers en woordvoerders onderwijs, inspecteurs en adviseurs, onderwijsbegeleiders, onderwijskundigen en publicisten over onderwijs. En zeker ook aan de leerkrachten, die op de scholen voor de leerlingen de centrale rol vervullen.
Karel Stokking studeerde Pedagogiek en specialiseerde zich in onderzoek in en voor het onderwijs. Hij werkte als onderwijzer, onderzoeker, docent, promotor en lerarenopleider, en is emeritus hoogleraar aan de Universiteit Utrecht.
Betekenisvolle kennis voor en over Basisonderwijs
Er wordt veel beweerd over basisonderwijs en veel verwacht van scholen en leerkrachten. Hiermee omgaan vraagt om kennis. Die kennis is volop beschikbaar, maar heel verspreid en divers, en wordt in deze publicatie samengebracht, kritisch besproken en geordend. Dit boek biedt daarmee een stevig overzicht van relevante ontwikkelingen en betekenisvolle kennis.
Het eerste deel behandelt wat leerlingen in het basisonderwijs moeten leren, hoe zij dit kunnen leren, hoe leerkrachten dit leren kunnen bevorderen, en hoe leerkrachten zelf kunnen worden opgeleid. Deel twee zoekt naar richtlijnen en ijkpunten voor wat leerkrachten moeten onderwijzen, op welke manier en met welk resultaat. Dit betreft de drie kernbestanddelen van basisonderwijs: de basisvaardigheden, de kennis over de wereld waarop leerlingen zich moeten leren oriënteren, en hun persoonlijke ontwikkeling. Deel drie beschrijft hoe onderzoek op scholen kan bijdragen aan meer kennis, wat bekend is over gericht werken aan leerresultaten en over onderwijsverbetering, professionele ontwikkeling en schoolontwikkeling, en gaat nader in op de waarde van onderwijsconcepten. Dit boek is primair geschreven voor docenten en studenten van de lerarenopleidingen voor basisonderwijs (zowel universitaire of academische als overige). Het heeft echter ook veel te bieden aan andere betrokkenen bij basisonderwijs: schoolbestuurders en schoolleiders, beleidsmedewerkers en woordvoerders onderwijs, inspecteurs en adviseurs, onderwijsbegeleiders, onderwijskundigen en publicisten over onderwijs. En zeker ook aan de leerkrachten, die op de scholen voor de leerlingen de centrale rol vervullen.
Karel Stokking studeerde Pedagogiek en specialiseerde zich in onderzoek in en voor het onderwijs. Hij werkte als onderwijzer, onderzoeker, docent, promotor en lerarenopleider, en is emeritus hoogleraar aan de Universiteit Utrecht.
Handboek Neurologische communicatiestoornissen
Dit handboek is bedoeld voor iedereen die interesse heeft voor neurogene communicatiestoornissen in de ruime zin van het woord. Naast de primaire neurologische spraak- en taalstoornissen (afasie, dysartrie en apraxie), gaat het boek ook in op communicatiestoornissen die samengaan met andere, meer algemene neurologische dysfuncties en condities (dementie, craniocerebrale traumata en rechterhemisfeerletsels).
De beschreven aandoeningen worden zoveel mogelijk gekaderd in het ICF- model – International Classification of Functioning, Disability and Health, dat ontwikkeld werd door de Wereldgezondheidsorganisatie. Neurologische spraak-, taal- en communicatiestoornissen leiden immers niet enkel tot gestoorde lichaamsstructuren en -functies, maar ook tot beperkingen op het vlak van het uitvoeren van activiteiten en tot restricties bij het participeren aan het sociaal en maatschappelijk leven. Elke ernstige neurologische aandoening geeft bovendien aanleiding tot een sterk verminderde levenskwaliteit, zeker wanneer de communicatie is aangetast. Ten slotte mag ook de invloed van contextuele factoren niet worden onderschat, zoals de belangrijke rol die personen uit de omgeving spelen.
Ook taalveranderingen die samengaan met de normale oude dag, komen aan bod. Hierbij gaat het weliswaar niet om taalstoornissen, zoals die voorkomen bij bijvoorbeeld afasie, of om taalproblemen die secundair zijn aan diffuse hersenschade, zoals bij dementering of een niet-aangeboren hersenletsel. Maar om een adequate differentiële diagnose te stellen, is het belangrijk om enige notie te hebben van de fenomenen die zich bij het normale verouderingsproces voordoen.
Eric Manders doceerde tot voor kort aan de Afdeling Logopedische en Audiologische Wetenschappen van de KU Leuven, waar hij het opleidingsonderdeel Neurologische Spraak- en Taalstoornissen verzorgde. Hij doceerde ook lange tijd aan het Departement Logopedie en Audiologie van Thomas More in Antwerpen en was werkzaam in het UZ Leuven, waar hij onder meer betrokken was bij de diagnostiek en de behandeling van mensen met neurogene communicatiestoornissen en de groepstherapie voor mensen met afasie begeleidde.
Handboek Neurologische communicatiestoornissen
Dit handboek is bedoeld voor iedereen die interesse heeft voor neurogene communicatiestoornissen in de ruime zin van het woord. Naast de primaire neurologische spraak- en taalstoornissen (afasie, dysartrie en apraxie), gaat het boek ook in op communicatiestoornissen die samengaan met andere, meer algemene neurologische dysfuncties en condities (dementie, craniocerebrale traumata en rechterhemisfeerletsels).
De beschreven aandoeningen worden zoveel mogelijk gekaderd in het ICF- model – International Classification of Functioning, Disability and Health, dat ontwikkeld werd door de Wereldgezondheidsorganisatie. Neurologische spraak-, taal- en communicatiestoornissen leiden immers niet enkel tot gestoorde lichaamsstructuren en -functies, maar ook tot beperkingen op het vlak van het uitvoeren van activiteiten en tot restricties bij het participeren aan het sociaal en maatschappelijk leven. Elke ernstige neurologische aandoening geeft bovendien aanleiding tot een sterk verminderde levenskwaliteit, zeker wanneer de communicatie is aangetast. Ten slotte mag ook de invloed van contextuele factoren niet worden onderschat, zoals de belangrijke rol die personen uit de omgeving spelen.
Ook taalveranderingen die samengaan met de normale oude dag, komen aan bod. Hierbij gaat het weliswaar niet om taalstoornissen, zoals die voorkomen bij bijvoorbeeld afasie, of om taalproblemen die secundair zijn aan diffuse hersenschade, zoals bij dementering of een niet-aangeboren hersenletsel. Maar om een adequate differentiële diagnose te stellen, is het belangrijk om enige notie te hebben van de fenomenen die zich bij het normale verouderingsproces voordoen.
Eric Manders doceerde tot voor kort aan de Afdeling Logopedische en Audiologische Wetenschappen van de KU Leuven, waar hij het opleidingsonderdeel Neurologische Spraak- en Taalstoornissen verzorgde. Hij doceerde ook lange tijd aan het Departement Logopedie en Audiologie van Thomas More in Antwerpen en was werkzaam in het UZ Leuven, waar hij onder meer betrokken was bij de diagnostiek en de behandeling van mensen met neurogene communicatiestoornissen en de groepstherapie voor mensen met afasie begeleidde.