Zuiver en ontroerend beweegloos. Prerafaëlitische sporen in de Belgische kunst en literatuur.
Met Zuiver en ontroerend beweegloos. Prerafaëlitische sporen in de Belgische kunsten literatuur gaat de auteur op zoek naar restanten van de beroemde Engelsekunststroming uit het midden en de tweede helft van de negentiende eeuw inde Belgische kunst (schilderkunst) en literatuur van het fin de siècle. Cruciaaldaarin zijn van prerafaëlitische zijde figuren als Dante Gabriel Rossetti, Ford MadoxBrown en John Ruskin. Maar er waren een aantal continentale katalysatorennodig die het prerafaëlitisme kenden en filterden in functie van een cultuurhistorischetransfer naar onze contreien. Figuren als Pol de Mont, Jozef Muls, degebroeders Khnopff, Charles van Lerberghe of Maurice Maeterlinck zijn daarbijvan groot belang. Op die manier vertoont zich een specifiek beeld van onze kunsten literatuur van de laatste decennia van de negentiende en het eerste decenniumvan de twintigste eeuw, geschreven vanuit een nauwkeurig samengestelde prerafaëlitischetypologie. Daaruit resulteert dan weer een specifiek paradigma metlaatromantische en symbolistische trekken. Het is overigens voor het grootstedeel via het symbolisme dat prerafaëlitische impulsen in onze kunsten kondengedijen. De implementering ervan levert echter, enkele uitzonderingen en aangenameverrassingen niet te na gesproken, niet meteen het artistieke gehalte van deEngelse voorbeelden en prototypes.
Zuiver en ontroerend beweegloos. Prerafaëlitische sporen in de Belgische kunst en literatuur.
Met Zuiver en ontroerend beweegloos. Prerafaëlitische sporen in de Belgische kunsten literatuur gaat de auteur op zoek naar restanten van de beroemde Engelsekunststroming uit het midden en de tweede helft van de negentiende eeuw inde Belgische kunst (schilderkunst) en literatuur van het fin de siècle. Cruciaaldaarin zijn van prerafaëlitische zijde figuren als Dante Gabriel Rossetti, Ford MadoxBrown en John Ruskin. Maar er waren een aantal continentale katalysatorennodig die het prerafaëlitisme kenden en filterden in functie van een cultuurhistorischetransfer naar onze contreien. Figuren als Pol de Mont, Jozef Muls, degebroeders Khnopff, Charles van Lerberghe of Maurice Maeterlinck zijn daarbijvan groot belang. Op die manier vertoont zich een specifiek beeld van onze kunsten literatuur van de laatste decennia van de negentiende en het eerste decenniumvan de twintigste eeuw, geschreven vanuit een nauwkeurig samengestelde prerafaëlitischetypologie. Daaruit resulteert dan weer een specifiek paradigma metlaatromantische en symbolistische trekken. Het is overigens voor het grootstedeel via het symbolisme dat prerafaëlitische impulsen in onze kunsten kondengedijen. De implementering ervan levert echter, enkele uitzonderingen en aangenameverrassingen niet te na gesproken, niet meteen het artistieke gehalte van deEngelse voorbeelden en prototypes.