Survival Kit for Teachers. Solution-Focused Practice at School
€ 19,90
This book is cramped with familiar school and classroom situations,but despite the title it doesn’t offer the teacher or therapistready-made solutions. And neither does the teacher ortherapist in his solution-focused work at school. They let thepupils discover their own solutions. Solution-focused interventionsinvite you to look at problems differently and can elicitsolution-focused reactions.The Korzybski-institute in Bruges has developed the procedureof solution-focused work described in this book since 1984. Andduring the presentation in ‘Therapeutic Conversations II (Denver,Colorado) the American therapists called it ‘The BrugesModel’, hence the name of this model.
Survival Kit for Teachers. Solution-Focused Practice at School
€ 19,90
This book is cramped with familiar school and classroom situations,but despite the title it doesn’t offer the teacher or therapistready-made solutions. And neither does the teacher ortherapist in his solution-focused work at school. They let thepupils discover their own solutions. Solution-focused interventionsinvite you to look at problems differently and can elicitsolution-focused reactions.The Korzybski-institute in Bruges has developed the procedureof solution-focused work described in this book since 1984. Andduring the presentation in ‘Therapeutic Conversations II (Denver,Colorado) the American therapists called it ‘The BrugesModel’, hence the name of this model.
Brief Therapy
€ 16,90
The idea ‘Brief Therapy’ was introduced by the Palo Alto-school: John Weakland and Don Jackson and later on Paul watzlawick, Dick Fisch and Carlos Sluski.In this book, the Bruges Model of Brief Therapy is described. It was developed by the Korzybski-institute in Bruges (Belgium) with Luc Isebaert, Marie-Christine Cabié, Louis Cauffman and Myriam Le Fevere de Ten Hove. The participants of the ‘Therapeutic Conversations 3’-congres in Denver (Colorado- USA) in 1996 gave it the name ‘Bruges Model’. ‘Brief’ is not the purpose in itself, but the natural consequence of a respectful approach of the client, by which he again discovers the possibility of making a choice in his thinking and doing, in having his life under control, and so escaping the straitjacket of symptoms.Having the conviction that the client has the most know how in this matter, but often not realizes he has, as therapists we don’t give ourselves the task of accompanying the client until the problem is completely solved. We stop when the client has found sufficiently his way to continue. This cooperative approach between the client and the therapist avoids creating resistance. The guideline of this model of Brief Therapy is applied to children and youngsters. Children are in a continuous evolution: this implicates varying opportunities and limitations. Youngsters are not very keen on therapy, especially not when their parents are asking for it. This book shows how to cope with these situations.
Brief Therapy
€ 16,90
The idea ‘Brief Therapy’ was introduced by the Palo Alto-school: John Weakland and Don Jackson and later on Paul watzlawick, Dick Fisch and Carlos Sluski.In this book, the Bruges Model of Brief Therapy is described. It was developed by the Korzybski-institute in Bruges (Belgium) with Luc Isebaert, Marie-Christine Cabié, Louis Cauffman and Myriam Le Fevere de Ten Hove. The participants of the ‘Therapeutic Conversations 3’-congres in Denver (Colorado- USA) in 1996 gave it the name ‘Bruges Model’. ‘Brief’ is not the purpose in itself, but the natural consequence of a respectful approach of the client, by which he again discovers the possibility of making a choice in his thinking and doing, in having his life under control, and so escaping the straitjacket of symptoms.Having the conviction that the client has the most know how in this matter, but often not realizes he has, as therapists we don’t give ourselves the task of accompanying the client until the problem is completely solved. We stop when the client has found sufficiently his way to continue. This cooperative approach between the client and the therapist avoids creating resistance. The guideline of this model of Brief Therapy is applied to children and youngsters. Children are in a continuous evolution: this implicates varying opportunities and limitations. Youngsters are not very keen on therapy, especially not when their parents are asking for it. This book shows how to cope with these situations.
Korte therapie. Handleiding bij het Brugse model voor psychotherapie met een toepassing op kinderen en jongeren
€ 16,90
Het idee ‘Korte therapie’ werd geïntroduceerd door de stichters van de Palo Alto school: John Weakland en Don Jackson en later Paul Watzlawick, Dick Fisch en Carlos Sluski.
In dit boek wordt het ‘Brugse model’ van korte therapie voorgesteld. Dit model is ontstaan aan het Korzybski Instituut in Brugge, met Luc Isebaert, Marie-Christine Cabié, Louis Cauffman en Myriam Le Fevere de Ten Hove. Het werd door de Amerikaanse deelnemers op het ‘Therapeutic Conversation 3’-congres in Denver (Colorado – USA) omgedoopt tot ‘The Bruges Model’. Hierin is ‘kort’ geen doel op zich, maar het vanzelfsprekende gevolg van de respectvolle benadering van de cliënt, waarbij hij opnieuw de mogelijkheid ontdekt om zelf te kiezen in zijn doen en denken, om zijn leven zelf terug in handen te nemen, en zo te ontsnappen aan het keurslijf van de symptomen.
Vanuit de overtuiging dat de patiënt de meeste knowhow in huis heeft – maar vaak niet het besef of de strategie om deze te gebruiken – geven wij, als therapeut, onszelf niet de opdracht hem te vergezellen tot het probleem volledig is opgelost, maar stoppen we wanneer de patiënt voldoende op de goede weg is gezet. Deze coöperatieve werkwijze tussen cliënt en therapeut vermijdt ook het creëren van weerstand.
De leidraad voor het gebruiken van dit model van korte therapie wordt dan specifiek toegepast op kinderen en jongeren. Kinderen zijn voortdurend in evolutie: dit impliceert wisselende mogelijkheden en beperkingen. Pubers en adolescenten zijn niet happig op psychotherapie, zeker niet wanneer de ouders vragende partij zijn. Het boek toont aan hoe er kan mee omgegaan worden.
In dit boek wordt het ‘Brugse model’ van korte therapie voorgesteld. Dit model is ontstaan aan het Korzybski Instituut in Brugge, met Luc Isebaert, Marie-Christine Cabié, Louis Cauffman en Myriam Le Fevere de Ten Hove. Het werd door de Amerikaanse deelnemers op het ‘Therapeutic Conversation 3’-congres in Denver (Colorado – USA) omgedoopt tot ‘The Bruges Model’. Hierin is ‘kort’ geen doel op zich, maar het vanzelfsprekende gevolg van de respectvolle benadering van de cliënt, waarbij hij opnieuw de mogelijkheid ontdekt om zelf te kiezen in zijn doen en denken, om zijn leven zelf terug in handen te nemen, en zo te ontsnappen aan het keurslijf van de symptomen.
Vanuit de overtuiging dat de patiënt de meeste knowhow in huis heeft – maar vaak niet het besef of de strategie om deze te gebruiken – geven wij, als therapeut, onszelf niet de opdracht hem te vergezellen tot het probleem volledig is opgelost, maar stoppen we wanneer de patiënt voldoende op de goede weg is gezet. Deze coöperatieve werkwijze tussen cliënt en therapeut vermijdt ook het creëren van weerstand.
De leidraad voor het gebruiken van dit model van korte therapie wordt dan specifiek toegepast op kinderen en jongeren. Kinderen zijn voortdurend in evolutie: dit impliceert wisselende mogelijkheden en beperkingen. Pubers en adolescenten zijn niet happig op psychotherapie, zeker niet wanneer de ouders vragende partij zijn. Het boek toont aan hoe er kan mee omgegaan worden.
Korte therapie. Handleiding bij het Brugse model voor psychotherapie met een toepassing op kinderen en jongeren
€ 16,90
Het idee ‘Korte therapie’ werd geïntroduceerd door de stichters van de Palo Alto school: John Weakland en Don Jackson en later Paul Watzlawick, Dick Fisch en Carlos Sluski.
In dit boek wordt het ‘Brugse model’ van korte therapie voorgesteld. Dit model is ontstaan aan het Korzybski Instituut in Brugge, met Luc Isebaert, Marie-Christine Cabié, Louis Cauffman en Myriam Le Fevere de Ten Hove. Het werd door de Amerikaanse deelnemers op het ‘Therapeutic Conversation 3’-congres in Denver (Colorado – USA) omgedoopt tot ‘The Bruges Model’. Hierin is ‘kort’ geen doel op zich, maar het vanzelfsprekende gevolg van de respectvolle benadering van de cliënt, waarbij hij opnieuw de mogelijkheid ontdekt om zelf te kiezen in zijn doen en denken, om zijn leven zelf terug in handen te nemen, en zo te ontsnappen aan het keurslijf van de symptomen.
Vanuit de overtuiging dat de patiënt de meeste knowhow in huis heeft – maar vaak niet het besef of de strategie om deze te gebruiken – geven wij, als therapeut, onszelf niet de opdracht hem te vergezellen tot het probleem volledig is opgelost, maar stoppen we wanneer de patiënt voldoende op de goede weg is gezet. Deze coöperatieve werkwijze tussen cliënt en therapeut vermijdt ook het creëren van weerstand.
De leidraad voor het gebruiken van dit model van korte therapie wordt dan specifiek toegepast op kinderen en jongeren. Kinderen zijn voortdurend in evolutie: dit impliceert wisselende mogelijkheden en beperkingen. Pubers en adolescenten zijn niet happig op psychotherapie, zeker niet wanneer de ouders vragende partij zijn. Het boek toont aan hoe er kan mee omgegaan worden.
In dit boek wordt het ‘Brugse model’ van korte therapie voorgesteld. Dit model is ontstaan aan het Korzybski Instituut in Brugge, met Luc Isebaert, Marie-Christine Cabié, Louis Cauffman en Myriam Le Fevere de Ten Hove. Het werd door de Amerikaanse deelnemers op het ‘Therapeutic Conversation 3’-congres in Denver (Colorado – USA) omgedoopt tot ‘The Bruges Model’. Hierin is ‘kort’ geen doel op zich, maar het vanzelfsprekende gevolg van de respectvolle benadering van de cliënt, waarbij hij opnieuw de mogelijkheid ontdekt om zelf te kiezen in zijn doen en denken, om zijn leven zelf terug in handen te nemen, en zo te ontsnappen aan het keurslijf van de symptomen.
Vanuit de overtuiging dat de patiënt de meeste knowhow in huis heeft – maar vaak niet het besef of de strategie om deze te gebruiken – geven wij, als therapeut, onszelf niet de opdracht hem te vergezellen tot het probleem volledig is opgelost, maar stoppen we wanneer de patiënt voldoende op de goede weg is gezet. Deze coöperatieve werkwijze tussen cliënt en therapeut vermijdt ook het creëren van weerstand.
De leidraad voor het gebruiken van dit model van korte therapie wordt dan specifiek toegepast op kinderen en jongeren. Kinderen zijn voortdurend in evolutie: dit impliceert wisselende mogelijkheden en beperkingen. Pubers en adolescenten zijn niet happig op psychotherapie, zeker niet wanneer de ouders vragende partij zijn. Het boek toont aan hoe er kan mee omgegaan worden.
Survivalkit voor leerkrachten. Oplossingsgericht werken op school (Fontys-OSO-Reeks, nr. 26)
€ 19,60
Dit is een boek boordevol bespiegelingen bij herkenbare situaties binnen een school en in de klas.
Hoewel de titel het doet vermoeden is het geen werk vol kant-en-klare oplossingen. Het beoogt een
boek te zijn dat bijdraagt aan het professioneel handelen van leerkrachten bij grote en kleine problemen
in het hedendaagse onderwijs. Er wordt niet gefocust op problemen, maar het is een voortdurende
zoektocht naar iets bruikbaars voor deze jongere in deze situatie. Het is het verschil tussen probleemgericht
en oplossingsgericht werken. De eerste heeft als thema: Hoe werk je jezelf in de problemen? De
andere: Hoe werk je jezelf uit de problemen?
Oplossingsgericht werken geeft een andere kijk op problemen en dat brengt de oplossing al meteen een stuk dichterbij.
Bij Oplossingsgericht Werken wordt er een beroep gedaan op krachten en sterktes van mensen. De psychotherapeut Milton Erickson sprak in het begin van de vorige eeuw al over de oplossingscapaciteiten van de mens. Hij leerde hen ook deze zelfgenezende capaciteiten te gebruiken.
Bij Oplossingsgericht Werken draagt de therapeut of de leerkracht geen recepten aan om uit de problemen te komen. Wel probeert deze de leerling te helpen om eigen oplossingen te ontdekken. De leerkracht gaat mee op zoek naar stukjes oplossingen die er al zijn voor het probleem. Oplossingsgerichte interventies lokken oplossingsgerichte reacties uit.
Het zet aan om op een opbouwende manier te leren omgaan met problemen, een andere manier van kijken met als gevolg een andere manier van doen. De wijze van Oplossingsgericht Werken zoals in dit boek beschreven, werd ontwikkeld binnen het Brugse model. Dit model ontstond in 1984 kort na de oprichting van het Korzybski-instituut.
Myriam Le Fevere de Ten Hove is kinder- en jeugdpsychiater en staflid van het Korzybski-Instituut in Brugge. Nadine Callens, maatschappelijk werker, is verbonden aan het Vrij Centrum voor Leerlingbegeleiding in Oostende. Tine Gheysen, psycholoog, werkt bij het Vrij Centrum voor Leerlingbegeleiding in Menen. Wouter Maene is leerkracht aan het Medisch-Pedagogisch Instituut van het Gemeenschapsonderwijs 'De Oase' in Gent.
Oplossingsgericht werken geeft een andere kijk op problemen en dat brengt de oplossing al meteen een stuk dichterbij.
Bij Oplossingsgericht Werken wordt er een beroep gedaan op krachten en sterktes van mensen. De psychotherapeut Milton Erickson sprak in het begin van de vorige eeuw al over de oplossingscapaciteiten van de mens. Hij leerde hen ook deze zelfgenezende capaciteiten te gebruiken.
Bij Oplossingsgericht Werken draagt de therapeut of de leerkracht geen recepten aan om uit de problemen te komen. Wel probeert deze de leerling te helpen om eigen oplossingen te ontdekken. De leerkracht gaat mee op zoek naar stukjes oplossingen die er al zijn voor het probleem. Oplossingsgerichte interventies lokken oplossingsgerichte reacties uit.
Het zet aan om op een opbouwende manier te leren omgaan met problemen, een andere manier van kijken met als gevolg een andere manier van doen. De wijze van Oplossingsgericht Werken zoals in dit boek beschreven, werd ontwikkeld binnen het Brugse model. Dit model ontstond in 1984 kort na de oprichting van het Korzybski-instituut.
Myriam Le Fevere de Ten Hove is kinder- en jeugdpsychiater en staflid van het Korzybski-Instituut in Brugge. Nadine Callens, maatschappelijk werker, is verbonden aan het Vrij Centrum voor Leerlingbegeleiding in Oostende. Tine Gheysen, psycholoog, werkt bij het Vrij Centrum voor Leerlingbegeleiding in Menen. Wouter Maene is leerkracht aan het Medisch-Pedagogisch Instituut van het Gemeenschapsonderwijs 'De Oase' in Gent.
Survivalkit voor leerkrachten. Oplossingsgericht werken op school (Fontys-OSO-Reeks, nr. 26)
€ 19,60
Dit is een boek boordevol bespiegelingen bij herkenbare situaties binnen een school en in de klas.
Hoewel de titel het doet vermoeden is het geen werk vol kant-en-klare oplossingen. Het beoogt een
boek te zijn dat bijdraagt aan het professioneel handelen van leerkrachten bij grote en kleine problemen
in het hedendaagse onderwijs. Er wordt niet gefocust op problemen, maar het is een voortdurende
zoektocht naar iets bruikbaars voor deze jongere in deze situatie. Het is het verschil tussen probleemgericht
en oplossingsgericht werken. De eerste heeft als thema: Hoe werk je jezelf in de problemen? De
andere: Hoe werk je jezelf uit de problemen?
Oplossingsgericht werken geeft een andere kijk op problemen en dat brengt de oplossing al meteen een stuk dichterbij.
Bij Oplossingsgericht Werken wordt er een beroep gedaan op krachten en sterktes van mensen. De psychotherapeut Milton Erickson sprak in het begin van de vorige eeuw al over de oplossingscapaciteiten van de mens. Hij leerde hen ook deze zelfgenezende capaciteiten te gebruiken.
Bij Oplossingsgericht Werken draagt de therapeut of de leerkracht geen recepten aan om uit de problemen te komen. Wel probeert deze de leerling te helpen om eigen oplossingen te ontdekken. De leerkracht gaat mee op zoek naar stukjes oplossingen die er al zijn voor het probleem. Oplossingsgerichte interventies lokken oplossingsgerichte reacties uit.
Het zet aan om op een opbouwende manier te leren omgaan met problemen, een andere manier van kijken met als gevolg een andere manier van doen. De wijze van Oplossingsgericht Werken zoals in dit boek beschreven, werd ontwikkeld binnen het Brugse model. Dit model ontstond in 1984 kort na de oprichting van het Korzybski-instituut.
Myriam Le Fevere de Ten Hove is kinder- en jeugdpsychiater en staflid van het Korzybski-Instituut in Brugge. Nadine Callens, maatschappelijk werker, is verbonden aan het Vrij Centrum voor Leerlingbegeleiding in Oostende. Tine Gheysen, psycholoog, werkt bij het Vrij Centrum voor Leerlingbegeleiding in Menen. Wouter Maene is leerkracht aan het Medisch-Pedagogisch Instituut van het Gemeenschapsonderwijs 'De Oase' in Gent.
Oplossingsgericht werken geeft een andere kijk op problemen en dat brengt de oplossing al meteen een stuk dichterbij.
Bij Oplossingsgericht Werken wordt er een beroep gedaan op krachten en sterktes van mensen. De psychotherapeut Milton Erickson sprak in het begin van de vorige eeuw al over de oplossingscapaciteiten van de mens. Hij leerde hen ook deze zelfgenezende capaciteiten te gebruiken.
Bij Oplossingsgericht Werken draagt de therapeut of de leerkracht geen recepten aan om uit de problemen te komen. Wel probeert deze de leerling te helpen om eigen oplossingen te ontdekken. De leerkracht gaat mee op zoek naar stukjes oplossingen die er al zijn voor het probleem. Oplossingsgerichte interventies lokken oplossingsgerichte reacties uit.
Het zet aan om op een opbouwende manier te leren omgaan met problemen, een andere manier van kijken met als gevolg een andere manier van doen. De wijze van Oplossingsgericht Werken zoals in dit boek beschreven, werd ontwikkeld binnen het Brugse model. Dit model ontstond in 1984 kort na de oprichting van het Korzybski-instituut.
Myriam Le Fevere de Ten Hove is kinder- en jeugdpsychiater en staflid van het Korzybski-Instituut in Brugge. Nadine Callens, maatschappelijk werker, is verbonden aan het Vrij Centrum voor Leerlingbegeleiding in Oostende. Tine Gheysen, psycholoog, werkt bij het Vrij Centrum voor Leerlingbegeleiding in Menen. Wouter Maene is leerkracht aan het Medisch-Pedagogisch Instituut van het Gemeenschapsonderwijs 'De Oase' in Gent.