Leidinggevende, wie ben je? Postmoderne visie op leidinggeven in het onderwijs
In “Leidinggevende, wie ben je?” ontvouwen de auteurs een postmodern perspectiefop leidinggeven. Het postmodernisme beziet de werkelijkheid als principieelchaotisch, waardoor planmatige en rationele oplossingen alleen niet langer toereikendzijn. De overmacht van logisch-rationele controlerende systemen is een probleemvoor het onderwijs. Postmodernisten vragen aandacht voor het gegeven dat hetindividu tegenwoordig meer en meer op zichzelf is aangewezen. Zelfbevestigingen ontwikkeling van gevoelens van eigenwaarde houden verband met persoonlijkegroei en welbevinden, in relatie tot de ander. Dit maakt ‘herschepping’ van het procesvan leidinggeven hoogst noodzakelijk. Hiertoe worden in “Leidinggevende, wie benje?” nieuwe basisprincipes ontwikkeld, resulterend in elf dimensies van excellentleiderschap. Aan de hand van onderzoeksdata, ontleend aan de Nederlandse enVlaamse onderwijspraktijk, worden deze dimensies nader ingevuld.
Hoe kun je je innerlijke kompas gebruiken? Hoe kun je de dingen doen die bij jepassen? Hoe richt je je professionele leven in op een manier waar je blij van wordt?De huidige dominante politieke beheersstructuur in het onderwijs biedt nauwelijksruimte voor het stellen van dergelijke dieperliggende, existentiële en morele vragenvan deze tijd. Toch is het van groot belang er in onze scholen aandacht aan tebesteden. Iedere leidinggevende, van teamleider tot en met bestuurder, zal vooraleen bemiddelaar moeten zijn van de ontwikkeling van anderen, niet door wegenvrij te maken, maar door anderen in staat te stellen hun wegen vrij te maken. Deleidinggevende speelt met de kern van zijn persoon-zijn een belangrijke rol. Hij iszijn eigen instrument.
“Leidinggevende, wie ben je?” volgt op “Denk aan je mensen” (Van den Berg, 2007)en “Onderwijsinnovatie: geen verzegelde lippen meer” (Van den Berg, 2009). Rodedraad in deze studies is de zoektocht naar onderwijs dat meer in overeenstemmingis met de kenmerken van menselijke ontwikkeling. Samen vormen de studies eentrilogie over onderwijs en innovatie ervan.
Leidinggevende, wie ben je? Postmoderne visie op leidinggeven in het onderwijs
In “Leidinggevende, wie ben je?” ontvouwen de auteurs een postmodern perspectiefop leidinggeven. Het postmodernisme beziet de werkelijkheid als principieelchaotisch, waardoor planmatige en rationele oplossingen alleen niet langer toereikendzijn. De overmacht van logisch-rationele controlerende systemen is een probleemvoor het onderwijs. Postmodernisten vragen aandacht voor het gegeven dat hetindividu tegenwoordig meer en meer op zichzelf is aangewezen. Zelfbevestigingen ontwikkeling van gevoelens van eigenwaarde houden verband met persoonlijkegroei en welbevinden, in relatie tot de ander. Dit maakt ‘herschepping’ van het procesvan leidinggeven hoogst noodzakelijk. Hiertoe worden in “Leidinggevende, wie benje?” nieuwe basisprincipes ontwikkeld, resulterend in elf dimensies van excellentleiderschap. Aan de hand van onderzoeksdata, ontleend aan de Nederlandse enVlaamse onderwijspraktijk, worden deze dimensies nader ingevuld.
Hoe kun je je innerlijke kompas gebruiken? Hoe kun je de dingen doen die bij jepassen? Hoe richt je je professionele leven in op een manier waar je blij van wordt?De huidige dominante politieke beheersstructuur in het onderwijs biedt nauwelijksruimte voor het stellen van dergelijke dieperliggende, existentiële en morele vragenvan deze tijd. Toch is het van groot belang er in onze scholen aandacht aan tebesteden. Iedere leidinggevende, van teamleider tot en met bestuurder, zal vooraleen bemiddelaar moeten zijn van de ontwikkeling van anderen, niet door wegenvrij te maken, maar door anderen in staat te stellen hun wegen vrij te maken. Deleidinggevende speelt met de kern van zijn persoon-zijn een belangrijke rol. Hij iszijn eigen instrument.
“Leidinggevende, wie ben je?” volgt op “Denk aan je mensen” (Van den Berg, 2007)en “Onderwijsinnovatie: geen verzegelde lippen meer” (Van den Berg, 2009). Rodedraad in deze studies is de zoektocht naar onderwijs dat meer in overeenstemmingis met de kenmerken van menselijke ontwikkeling. Samen vormen de studies eentrilogie over onderwijs en innovatie ervan.