Spirituele en grootstedelijke zachte trance
Zachte grootstedelijke religieuze trance. Op precieze plaatsen en
momenten, vaak tijdens de weekends, gaan mensen in Brussel op
zoek naar een vorm van zachte religieuze trance, of noem het zelfoverstijging,
geestesverruiming.
Het gaat onder meer om islamitische broederschapsbijeenkomsten
buiten de moskeeën. Het gaat ook om christelijk pentecostaalse en
evangelicaalse erediensten bij Roemeense Roma, Rwandees-Burundese
voormalige vluchtelingen, Braziliaanse migranten, Brusselse
Iraniërs. Het gaat ten slotte eveneens om enkele boeddhistische bijeenkomsten.
Alleen al bij deze publicatie zijn in totaal vele honderden mensen
betrokken, volwassenen, met de meest uiteenlopende achtergronden
en heel verschillende profielen. Wat hier ter sprake komt, is geen
marginaal fenomeen. Het lijkt er veeleer op dat grootstedelijkheid en
multiculturalisme, door een nostalgisch verlangen heen, een hunkering
naar persoonlijke groei en een authentieke zoektocht naar spiritualiteit,
tot dit soort bijeenkomsten leiden. De auteurs beschrijven
die gemeenschappen en hun bijeenkomsten. Ze zoeken er een verklaring
voor en illustreren hun verhalen met foto’s.
Deze publicatie kadert binnen een projectsubsidie van de Erfgoedcel
van de Vlaamse Gemeenschapscommissie in Brussel.
Johan Leman, antropoloog, is emeritus hoogleraar aan de KU Leuven en voorzitter van Foyer vzw – Multi-etnisch werk in Brussel. Ann Trappers, antropoloog, is stafmedewerker bij Foyer vzw. Foyer vzw, zie www.foyer.be .
Spirituele en grootstedelijke zachte trance
Zachte grootstedelijke religieuze trance. Op precieze plaatsen en
momenten, vaak tijdens de weekends, gaan mensen in Brussel op
zoek naar een vorm van zachte religieuze trance, of noem het zelfoverstijging,
geestesverruiming.
Het gaat onder meer om islamitische broederschapsbijeenkomsten
buiten de moskeeën. Het gaat ook om christelijk pentecostaalse en
evangelicaalse erediensten bij Roemeense Roma, Rwandees-Burundese
voormalige vluchtelingen, Braziliaanse migranten, Brusselse
Iraniërs. Het gaat ten slotte eveneens om enkele boeddhistische bijeenkomsten.
Alleen al bij deze publicatie zijn in totaal vele honderden mensen
betrokken, volwassenen, met de meest uiteenlopende achtergronden
en heel verschillende profielen. Wat hier ter sprake komt, is geen
marginaal fenomeen. Het lijkt er veeleer op dat grootstedelijkheid en
multiculturalisme, door een nostalgisch verlangen heen, een hunkering
naar persoonlijke groei en een authentieke zoektocht naar spiritualiteit,
tot dit soort bijeenkomsten leiden. De auteurs beschrijven
die gemeenschappen en hun bijeenkomsten. Ze zoeken er een verklaring
voor en illustreren hun verhalen met foto’s.
Deze publicatie kadert binnen een projectsubsidie van de Erfgoedcel
van de Vlaamse Gemeenschapscommissie in Brussel.
Johan Leman, antropoloog, is emeritus hoogleraar aan de KU Leuven en voorzitter van Foyer vzw – Multi-etnisch werk in Brussel. Ann Trappers, antropoloog, is stafmedewerker bij Foyer vzw. Foyer vzw, zie www.foyer.be .
Migraties en interculturele toekomst. Essay.
In dit essay bespreekt de auteur waarom Europa tot in 2050-2060een in-migratiecontinent zal zijn. Van dan af zal de werelddemografiestagneren. Bij normale groeibewegingen zal Europa binnen40 jaar 700 miljoen inwoners tellen, onder wie ruim 8% 80-plussers,Afrika 2 miljard 800 miljoen inwoners en Azië 5 miljard 200 miljoen.In de tussenliggende decennia zullen de migraties een mengelingzijn van asiel-, globaliserings-, (laaggeschoolde) verstedelijkings- enontwikkelingsmigraties die vooral uit Afrika en het Nabije Oostenverstandig gekanaliseerd zullen moeten worden, zodat win-winsituatiesworden gerealiseerd.
Voor de integratie zullen overheden moeten uitgaan van inclusie enmaatwerk. Onderwijs, veiligheidsbeleid – ook via sociale cohesie – enpromotie van ondernemerschap zullen essentieel zijn om te slagen.Het essay sluit af met concrete aanbevelingen voor toekomstig beleid.
Migraties en interculturele toekomst. Essay.
In dit essay bespreekt de auteur waarom Europa tot in 2050-2060een in-migratiecontinent zal zijn. Van dan af zal de werelddemografiestagneren. Bij normale groeibewegingen zal Europa binnen40 jaar 700 miljoen inwoners tellen, onder wie ruim 8% 80-plussers,Afrika 2 miljard 800 miljoen inwoners en Azië 5 miljard 200 miljoen.In de tussenliggende decennia zullen de migraties een mengelingzijn van asiel-, globaliserings-, (laaggeschoolde) verstedelijkings- enontwikkelingsmigraties die vooral uit Afrika en het Nabije Oostenverstandig gekanaliseerd zullen moeten worden, zodat win-winsituatiesworden gerealiseerd.
Voor de integratie zullen overheden moeten uitgaan van inclusie enmaatwerk. Onderwijs, veiligheidsbeleid – ook via sociale cohesie – enpromotie van ondernemerschap zullen essentieel zijn om te slagen.Het essay sluit af met concrete aanbevelingen voor toekomstig beleid.