Beginselen van samenleven. Handboek ethiek en rechtsfilosofie.
Iedereen heeft het wel eens over vrijheid, gelijkheid, waardigheid
of legitimiteit. Zeker in discussies over politiek, ethiek en recht
zijn dit terugkomende begrippen. Maar wat betekenen ze precies?
En welk gewicht hebben ze in een debat? Aan de hand van actuele
controverses onderscheiden de auteurs de voornaamste inhouden die
deze beginselen krijgen, en lichten ze deze kritisch door.
De lezer maakt kennis met ‘bronnengelijkheid’ in de discussie rond
herverdeling van welvaart, met ‘nationaal medeburgerschap’ in het
dispuut rond multiculturele problemen en met ‘het recht op een open
toekomst’ in het debat over hoe ver ouders hun eigen kinderen mogen
kneden naar hun eigen denkbeelden.
Bovendien reiken de auteurs een techniek aan die toelaat om
zorgvuldig te redeneren met deze beginselen. Ten slotte worden
toepassingen gegeven op rechtsfilosofische vraagstukken. Waar haalt
een overheid bijvoorbeeld het recht om te straffen of om van een
minderheid gehoorzaamheid te vragen?
Dit boek is ideaal voor wie zoekt naar een grondige kennis van allerlei
beginselen die ons politiek, ethisch en juridisch denken beïnvloeden,
maar zelden worden uiteengezet.
Jan Verplaetse (1969) is moraalfilosoof en hoofddocent aan de
Faculteit Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Gent. Hij is de
auteur van For the sake of argument (2006), Het morele brein (2006),
Het morele instinct (2008) en Zonder vrije wil (2011).
Charles Delmotte (1985) studeerde filosofie en rechten aan
Universiteit Gent. Hij is assistent en doctoraal onderzoeker aan de
Faculteit Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Gent, en daarnaast
advocaat aan de balie van Kortrijk.
Beginselen van samenleven. Handboek ethiek en rechtsfilosofie.
Iedereen heeft het wel eens over vrijheid, gelijkheid, waardigheid
of legitimiteit. Zeker in discussies over politiek, ethiek en recht
zijn dit terugkomende begrippen. Maar wat betekenen ze precies?
En welk gewicht hebben ze in een debat? Aan de hand van actuele
controverses onderscheiden de auteurs de voornaamste inhouden die
deze beginselen krijgen, en lichten ze deze kritisch door.
De lezer maakt kennis met ‘bronnengelijkheid’ in de discussie rond
herverdeling van welvaart, met ‘nationaal medeburgerschap’ in het
dispuut rond multiculturele problemen en met ‘het recht op een open
toekomst’ in het debat over hoe ver ouders hun eigen kinderen mogen
kneden naar hun eigen denkbeelden.
Bovendien reiken de auteurs een techniek aan die toelaat om
zorgvuldig te redeneren met deze beginselen. Ten slotte worden
toepassingen gegeven op rechtsfilosofische vraagstukken. Waar haalt
een overheid bijvoorbeeld het recht om te straffen of om van een
minderheid gehoorzaamheid te vragen?
Dit boek is ideaal voor wie zoekt naar een grondige kennis van allerlei
beginselen die ons politiek, ethisch en juridisch denken beïnvloeden,
maar zelden worden uiteengezet.
Jan Verplaetse (1969) is moraalfilosoof en hoofddocent aan de
Faculteit Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Gent. Hij is de
auteur van For the sake of argument (2006), Het morele brein (2006),
Het morele instinct (2008) en Zonder vrije wil (2011).
Charles Delmotte (1985) studeerde filosofie en rechten aan
Universiteit Gent. Hij is assistent en doctoraal onderzoeker aan de
Faculteit Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Gent, en daarnaast
advocaat aan de balie van Kortrijk.
For the sake of argument. Argumentatieleer voor juristen en ethici – 2de herziene uitgave
Argumenteren is de hoofdbezigheid van elke jurist. Advocaten stellen
conclusies op en houden pleidooien om hun cliënten te verdedigen,
rechters motiveren hun beslissingen in vonnissen en arresten en
juristen adviseren beleidsmakers bij het opstellen van wetgevende
teksten. Overtuigen is de professionele hoofdopdracht van elke jurist.
Ten onrechte wordt gedacht dat wie veel weet ook overtuigingskracht
heeft. Briljante geesten schrijven slaapverwekkende of structuurloze
teksten. Omgekeerd, houden middelmatige studenten opwindende
betogen vol scherpe argumenten. Dit hoeft niet te verwonderen.
Argumentaties en betogen vormen aparte tekstconstructies met
eigen structuren en regels die je moet respecteren. Precies dit is
het doel van dit handboek. De lezers in contact brengen met die
regels en structuren die professionele argumentaties en betogen
kenmerken met als ultieme opgave: het verbeteren van de kwaliteit
van ons argumenteren. Speciale aandacht gaat uit naar de opbouw
van argumentaties en betogen in de ethiek. Naast juristen vormen
ethici of moraalfi losofen het meer specifi eke doelpubliek van dit
boek.
Komen aan bod:
• structuur van een argumentatie/tegenargumentatie
• ondeugdelijke argumentatie: denkfouten en drogredenen
• structuur, stijl en overtuigingskracht van een betoog
• juridische argumentaties en betogen in het recht
• het ethisch betoog
Jan Verplaetse is doctor in de Wijsbegeerte en als docent verbonden aan de vakgroep Grondslagen en Geschiedenis van het Recht (Universiteit Gent). Aan deze universiteit doceert hij verschillende vakken over argumentatie, recht en ethiek.
For the sake of argument. Argumentatieleer voor juristen en ethici – 2de herziene uitgave
Argumenteren is de hoofdbezigheid van elke jurist. Advocaten stellen
conclusies op en houden pleidooien om hun cliënten te verdedigen,
rechters motiveren hun beslissingen in vonnissen en arresten en
juristen adviseren beleidsmakers bij het opstellen van wetgevende
teksten. Overtuigen is de professionele hoofdopdracht van elke jurist.
Ten onrechte wordt gedacht dat wie veel weet ook overtuigingskracht
heeft. Briljante geesten schrijven slaapverwekkende of structuurloze
teksten. Omgekeerd, houden middelmatige studenten opwindende
betogen vol scherpe argumenten. Dit hoeft niet te verwonderen.
Argumentaties en betogen vormen aparte tekstconstructies met
eigen structuren en regels die je moet respecteren. Precies dit is
het doel van dit handboek. De lezers in contact brengen met die
regels en structuren die professionele argumentaties en betogen
kenmerken met als ultieme opgave: het verbeteren van de kwaliteit
van ons argumenteren. Speciale aandacht gaat uit naar de opbouw
van argumentaties en betogen in de ethiek. Naast juristen vormen
ethici of moraalfi losofen het meer specifi eke doelpubliek van dit
boek.
Komen aan bod:
• structuur van een argumentatie/tegenargumentatie
• ondeugdelijke argumentatie: denkfouten en drogredenen
• structuur, stijl en overtuigingskracht van een betoog
• juridische argumentaties en betogen in het recht
• het ethisch betoog
Jan Verplaetse is doctor in de Wijsbegeerte en als docent verbonden aan de vakgroep Grondslagen en Geschiedenis van het Recht (Universiteit Gent). Aan deze universiteit doceert hij verschillende vakken over argumentatie, recht en ethiek.
Het morele brein. Een geschiedenis over de plaats van de moraal in onze hersenen
Vandaag is het onderzoek naar het morele brein terug. Op dit ogenblik brengen specialisten wereldwijd met behulp van nieuwe beeldtechnieken hersenprocessen in kaart die ze verantwoordelijk achten voor het opwekken van morele gevoelens, het verwerven van sociale kennis of het totstandkomen van antisociaal gedrag. Momenteel weet niemand welke richting dit onderzoek uitgaat. Volgt er opnieuw een ontgoocheling of volgt er een echte doorbraak waardoor menselijke moraliteit in de toekomst een medisch manipuleerbaar verschijnsel wordt?
Dit boek brengt de geschiedenis van de zoektocht naar de plaats van de moraal tussen 1800 en 1930. Deze studie vertelt over hoe het oude geweten een moreel zintuig werd en plaatst de vaak verrassende lokalisaties van onze moraal in hun historische context. Dit boek handelt over de soms nauwe grens tussen wetenschap en sciencefiction in een project dat lang vergeten onderzoekers deed en eigentijdse nog steeds doet dromen.
Jan Verplaetse, moraalfilosoof en doctor-assistent bij de vakgroep Grondslagen en Geschiedenis van het Recht (Universiteit Gent). Hij leidt er de onderzoeksgroep The Moral Brain.
Het morele brein. Een geschiedenis over de plaats van de moraal in onze hersenen
Vandaag is het onderzoek naar het morele brein terug. Op dit ogenblik brengen specialisten wereldwijd met behulp van nieuwe beeldtechnieken hersenprocessen in kaart die ze verantwoordelijk achten voor het opwekken van morele gevoelens, het verwerven van sociale kennis of het totstandkomen van antisociaal gedrag. Momenteel weet niemand welke richting dit onderzoek uitgaat. Volgt er opnieuw een ontgoocheling of volgt er een echte doorbraak waardoor menselijke moraliteit in de toekomst een medisch manipuleerbaar verschijnsel wordt?
Dit boek brengt de geschiedenis van de zoektocht naar de plaats van de moraal tussen 1800 en 1930. Deze studie vertelt over hoe het oude geweten een moreel zintuig werd en plaatst de vaak verrassende lokalisaties van onze moraal in hun historische context. Dit boek handelt over de soms nauwe grens tussen wetenschap en sciencefiction in een project dat lang vergeten onderzoekers deed en eigentijdse nog steeds doet dromen.
Jan Verplaetse, moraalfilosoof en doctor-assistent bij de vakgroep Grondslagen en Geschiedenis van het Recht (Universiteit Gent). Hij leidt er de onderzoeksgroep The Moral Brain.