Woonnood in Vlaanderen. Feiten / mythen / voorstellen
De Vlaamse Wooncode stipuleert dat het woonbeleid bijzondere aandacht moet schenken aande meest behoeftige gezinnen en alleenstaanden. Dit boek toont aan dat het recht op wonenlang niet voor iedereen in Vlaanderen gerealiseerd is en zeker niet voor de meest kwetsbaren.De toestand is er de voorbije tien jaar ook niet op verbeterd. Integendeel. De situatie is ernstig.In België/Vlaanderen is de beleidsmix inzake wonen altijd al gedomineerd door marktwerkingen eigendomspromotie. Dit heeft ertoe geleid dat almaar meer huishoudens eigenaar werdenvan een steeds grotere en betere woning en dit tot hun grote tevredenheid.
Dit boek laat een ander beeld zien. Na een lange periode van gestage vooruitgang is de trendgekeerd. Voor het eerst is het aandeel eigenaars gedaald. Om en bij één miljoen woningenbehoeft een flinke opknapbeurt en meer mensen dan tien jaar geleden kunnen na het betalenvan hun woonkosten geen fatsoenlijk leven meer leiden. De problemen uiten zich onder meervia lange wachtlijsten voor woonalternatieven. Ook is de zoektocht naar een woning voor eengrote groep mensen geen sinecure. Mensen die de gevangenis, een psychiatrische inrichtingof een instelling van de bijzondere jeugdzorg verlaten, wacht vaak een weinig vruchtbare helletocht.
Dat het realiseren van een stabiele woonsituatie geen evidentie is maar een langzaam proceswaarbij verschillende persoonlijke en omgevingsfactoren van belang zijn, komt expliciet aanhet licht bij dak- en thuisloosheid. Bovendien is discriminatie terug van nooit weggeweest.Om een verdere achteruitgang te vermijden én de woonnood te lenigen, moeten de fundamentenvan het beleid veranderen. Daarom presenteert dit boek niet alleen analyses maar ookkrijtlijnen voor een doortastend woonbeleid dat aangepast is aan de sociale, economische enecologische uitdagingen van de 21e eeuw.
Woonnood in Vlaanderen. Feiten / mythen / voorstellen
De Vlaamse Wooncode stipuleert dat het woonbeleid bijzondere aandacht moet schenken aande meest behoeftige gezinnen en alleenstaanden. Dit boek toont aan dat het recht op wonenlang niet voor iedereen in Vlaanderen gerealiseerd is en zeker niet voor de meest kwetsbaren.De toestand is er de voorbije tien jaar ook niet op verbeterd. Integendeel. De situatie is ernstig.In België/Vlaanderen is de beleidsmix inzake wonen altijd al gedomineerd door marktwerkingen eigendomspromotie. Dit heeft ertoe geleid dat almaar meer huishoudens eigenaar werdenvan een steeds grotere en betere woning en dit tot hun grote tevredenheid.
Dit boek laat een ander beeld zien. Na een lange periode van gestage vooruitgang is de trendgekeerd. Voor het eerst is het aandeel eigenaars gedaald. Om en bij één miljoen woningenbehoeft een flinke opknapbeurt en meer mensen dan tien jaar geleden kunnen na het betalenvan hun woonkosten geen fatsoenlijk leven meer leiden. De problemen uiten zich onder meervia lange wachtlijsten voor woonalternatieven. Ook is de zoektocht naar een woning voor eengrote groep mensen geen sinecure. Mensen die de gevangenis, een psychiatrische inrichtingof een instelling van de bijzondere jeugdzorg verlaten, wacht vaak een weinig vruchtbare helletocht.
Dat het realiseren van een stabiele woonsituatie geen evidentie is maar een langzaam proceswaarbij verschillende persoonlijke en omgevingsfactoren van belang zijn, komt expliciet aanhet licht bij dak- en thuisloosheid. Bovendien is discriminatie terug van nooit weggeweest.Om een verdere achteruitgang te vermijden én de woonnood te lenigen, moeten de fundamentenvan het beleid veranderen. Daarom presenteert dit boek niet alleen analyses maar ookkrijtlijnen voor een doortastend woonbeleid dat aangepast is aan de sociale, economische enecologische uitdagingen van de 21e eeuw.
Wonen aan de onderkant (OASeS Doc 4)
Onheilstijdingen zijn niet uit de lucht. Helaas zijn ze vaak gebaseerd op fragmentaire gegevens, soms op niet meer dan wat indrukken.
Niettegenstaande wonen een basisbehoefte is en alle gezinnen er gedurende een korte of langere periode het grootste deel van hun inkomen aan besteden, is gestructureerd en diepgaand wetenschappelijk onder-zoek naar de evolutie op de woningmarkt vrijwel afwezig. Beschikbare gegevens en kennis komen voort uit middelen ad hoc door de overheden toegekend. Soms werden ze verzameld in opdracht van een organisatie die het water aan de lippen voelt staan. En al even vaak spruiten ze voort uit de allerindividueelste interesse van een individuele onderzoeker.
De afwezigheid van een consequent publicatiebeleid van de overheid heeft tot gevolg dat de bestaande informatie zeer versnipperd is. Het eerste doel van voorliggende publicatie is dan ook om deels tegemoet te komen aan de noodzaak van gebundeld materiaal. Een tweede doelstelling betreft het in beeld brengen van relevante ontwikkelingen. De lange termijnontwikkelingen komen aan bod, net zoals sectorale tendensen en beschouwingen over marginaal huren. Een derde oogmerk ten slotte betreft – na het analyseren – het formuleren van constructieve beleidsvoorstellen.
Pascal De Decker is deeltijds verbonden aan de Hogeschool Gent, Departement Industriële Wetenschappen (Vakgroep Bouwkunde) en deeltijds aan OASeS (Onderzoeksgroep Armoede, Sociale uitsluiting en de Stad), Universiteit Antwerpen. Luc Goossens en Isabelle Pannecoucke zijn vol-tijds verbonden aan OASeS.
Pascal De Decker is deeltijds verbonden aan de Hogeschool Gent, Departement Industriële Wetenschappen (Vakgroep Bouwkunde) en deeltijds aan OASeS (Onderzoeksgroep Armoede, Sociale uitsluiting en de Stad), Universiteit Antwerpen.
Luc Goossens en Isabelle Pannecoucke zijn voltijds verbonden aan OASeS.
Wonen aan de onderkant (OASeS Doc 4)
Onheilstijdingen zijn niet uit de lucht. Helaas zijn ze vaak gebaseerd op fragmentaire gegevens, soms op niet meer dan wat indrukken.
Niettegenstaande wonen een basisbehoefte is en alle gezinnen er gedurende een korte of langere periode het grootste deel van hun inkomen aan besteden, is gestructureerd en diepgaand wetenschappelijk onder-zoek naar de evolutie op de woningmarkt vrijwel afwezig. Beschikbare gegevens en kennis komen voort uit middelen ad hoc door de overheden toegekend. Soms werden ze verzameld in opdracht van een organisatie die het water aan de lippen voelt staan. En al even vaak spruiten ze voort uit de allerindividueelste interesse van een individuele onderzoeker.
De afwezigheid van een consequent publicatiebeleid van de overheid heeft tot gevolg dat de bestaande informatie zeer versnipperd is. Het eerste doel van voorliggende publicatie is dan ook om deels tegemoet te komen aan de noodzaak van gebundeld materiaal. Een tweede doelstelling betreft het in beeld brengen van relevante ontwikkelingen. De lange termijnontwikkelingen komen aan bod, net zoals sectorale tendensen en beschouwingen over marginaal huren. Een derde oogmerk ten slotte betreft – na het analyseren – het formuleren van constructieve beleidsvoorstellen.
Pascal De Decker is deeltijds verbonden aan de Hogeschool Gent, Departement Industriële Wetenschappen (Vakgroep Bouwkunde) en deeltijds aan OASeS (Onderzoeksgroep Armoede, Sociale uitsluiting en de Stad), Universiteit Antwerpen. Luc Goossens en Isabelle Pannecoucke zijn vol-tijds verbonden aan OASeS.
Pascal De Decker is deeltijds verbonden aan de Hogeschool Gent, Departement Industriële Wetenschappen (Vakgroep Bouwkunde) en deeltijds aan OASeS (Onderzoeksgroep Armoede, Sociale uitsluiting en de Stad), Universiteit Antwerpen.
Luc Goossens en Isabelle Pannecoucke zijn voltijds verbonden aan OASeS.