A van Abyssaal. De vrouw als kunst – De kunst als vrouw
€ 27,90
Van de prehistorie tot nu is de vrouw het bevoorrechte onderwerp van de kunst geweest. De vrouwals kunst, of de samenhorigheid van het vrouwelijke en de kunst, kan geen louter toeval zijn. De actuele kunst is de eerste om de traditionele mythe van de vrouw af te wijzen. Ze keert de traditie van de kunst om: niet meer de vrouwals kunst, maar de kunst als vrouw. Dit komt neer op een conflict tussen twee metaforen van de vrouw dat vele vragen oproept. In dit boek komen grote denkers aan het woord, zoals Plato, Bataille en Levinas, maar ook Freud en Lacan, en Derrida. Meer nog luistert de auteur naar vrouwen, o.a. Lou Andreas Salome, Julia Kristeva, Luce Irigaray, Hildegard von Bingen. Hij heeft aandacht voor dichters, zowel voor de Egyptische liefdespoëzie als voor Homeros, San Juan de la Cruz en NovalisMaar vooral is dit boek een tocht door de hele kunstgeschiedenis: van de Venus van Willendorf en Lascaux, over de Egyptische grafschilderkunst, de 16e eeuw met Giorgione en Baldung Grien, de 1ge eeuw metFiissli, Munch, Moreau en Wiertz, tot de 2Oe eeuw met de late Monet, Matisse en Magritte. De nadruk ligt evenwel op actuele kunstenaars, mannen en vrouwen, zoals Marius Kruk, Bill Viola, Amish Kapoor, Cindy Sherman, Louise Bourgeois, Anne Mendieta.
Francis Smets doceert cultuurgeschiedenis en cultuurfilosotie aan de KHLim -Katholieke Hogeschool Limburg.
Francis Smets doceert cultuurgeschiedenis en cultuurfilosotie aan de KHLim -Katholieke Hogeschool Limburg.
A van Abyssaal. De vrouw als kunst – De kunst als vrouw
€ 27,90
Van de prehistorie tot nu is de vrouw het bevoorrechte onderwerp van de kunst geweest. De vrouwals kunst, of de samenhorigheid van het vrouwelijke en de kunst, kan geen louter toeval zijn. De actuele kunst is de eerste om de traditionele mythe van de vrouw af te wijzen. Ze keert de traditie van de kunst om: niet meer de vrouwals kunst, maar de kunst als vrouw. Dit komt neer op een conflict tussen twee metaforen van de vrouw dat vele vragen oproept. In dit boek komen grote denkers aan het woord, zoals Plato, Bataille en Levinas, maar ook Freud en Lacan, en Derrida. Meer nog luistert de auteur naar vrouwen, o.a. Lou Andreas Salome, Julia Kristeva, Luce Irigaray, Hildegard von Bingen. Hij heeft aandacht voor dichters, zowel voor de Egyptische liefdespoëzie als voor Homeros, San Juan de la Cruz en NovalisMaar vooral is dit boek een tocht door de hele kunstgeschiedenis: van de Venus van Willendorf en Lascaux, over de Egyptische grafschilderkunst, de 16e eeuw met Giorgione en Baldung Grien, de 1ge eeuw metFiissli, Munch, Moreau en Wiertz, tot de 2Oe eeuw met de late Monet, Matisse en Magritte. De nadruk ligt evenwel op actuele kunstenaars, mannen en vrouwen, zoals Marius Kruk, Bill Viola, Amish Kapoor, Cindy Sherman, Louise Bourgeois, Anne Mendieta.
Francis Smets doceert cultuurgeschiedenis en cultuurfilosotie aan de KHLim -Katholieke Hogeschool Limburg.
Francis Smets doceert cultuurgeschiedenis en cultuurfilosotie aan de KHLim -Katholieke Hogeschool Limburg.
Rozen in de knop. Over de kunst in het postmetafysische tijdperk
€ 19,90
Tegenover de eigentijdse kunst heersen overwegend reacties van onwennigheid tot vijandigheid. Toch is het fenomeen er en blijft het de opdracht zich er over te bezinnen.
Rozen in de knop reflectereert over de kunst van 1970 tot heden. Aan de hand van een aantal concrete werken dialogeert de auteur met deze kunst.
Het “metafysische” is de grote leidraad door het boek. Ons tijdperk heeft zichzelf uitgeroepen tot postmetafysisch. Een eerste vraag is: wat betekent dat? Het blijkt dat de kunst met al haar vezels verbonden is met dit einde van de metafysica. Zij werpt derhalve een verhelderend licht op wie wij thans zijn. En niet alleen dat. De hedendaagse kunst draagt zelf actief bij tot de bevrijding van eenduidige denkwijzen en waarheden. Maar is een postmetafysische mens wel mogelijk of wenselijk? Een kunst die zich blijvend wil handhaven in het ametafysische, is wellicht tenslotte uitzichtloos. Net zoals een a-metafysiche cultuur onleefbaar zou kunnen zijn. Mogelijk ligt de toekomst erin dat het metafysische, na de dood van de metafysica, opnieuw voorzichtig een weg kan zoeken. Ook daarvan zijn zekere sporen te ontdekken in de actuele kunst. Geven we die een kans of blijven we liever volharden in de “metafysische paranoia” die het Westen kenmerkt?
Rozen in de knop reflectereert over de kunst van 1970 tot heden. Aan de hand van een aantal concrete werken dialogeert de auteur met deze kunst.
Het “metafysische” is de grote leidraad door het boek. Ons tijdperk heeft zichzelf uitgeroepen tot postmetafysisch. Een eerste vraag is: wat betekent dat? Het blijkt dat de kunst met al haar vezels verbonden is met dit einde van de metafysica. Zij werpt derhalve een verhelderend licht op wie wij thans zijn. En niet alleen dat. De hedendaagse kunst draagt zelf actief bij tot de bevrijding van eenduidige denkwijzen en waarheden. Maar is een postmetafysische mens wel mogelijk of wenselijk? Een kunst die zich blijvend wil handhaven in het ametafysische, is wellicht tenslotte uitzichtloos. Net zoals een a-metafysiche cultuur onleefbaar zou kunnen zijn. Mogelijk ligt de toekomst erin dat het metafysische, na de dood van de metafysica, opnieuw voorzichtig een weg kan zoeken. Ook daarvan zijn zekere sporen te ontdekken in de actuele kunst. Geven we die een kans of blijven we liever volharden in de “metafysische paranoia” die het Westen kenmerkt?
Rozen in de knop. Over de kunst in het postmetafysische tijdperk
€ 19,90
Tegenover de eigentijdse kunst heersen overwegend reacties van onwennigheid tot vijandigheid. Toch is het fenomeen er en blijft het de opdracht zich er over te bezinnen.
Rozen in de knop reflectereert over de kunst van 1970 tot heden. Aan de hand van een aantal concrete werken dialogeert de auteur met deze kunst.
Het “metafysische” is de grote leidraad door het boek. Ons tijdperk heeft zichzelf uitgeroepen tot postmetafysisch. Een eerste vraag is: wat betekent dat? Het blijkt dat de kunst met al haar vezels verbonden is met dit einde van de metafysica. Zij werpt derhalve een verhelderend licht op wie wij thans zijn. En niet alleen dat. De hedendaagse kunst draagt zelf actief bij tot de bevrijding van eenduidige denkwijzen en waarheden. Maar is een postmetafysische mens wel mogelijk of wenselijk? Een kunst die zich blijvend wil handhaven in het ametafysische, is wellicht tenslotte uitzichtloos. Net zoals een a-metafysiche cultuur onleefbaar zou kunnen zijn. Mogelijk ligt de toekomst erin dat het metafysische, na de dood van de metafysica, opnieuw voorzichtig een weg kan zoeken. Ook daarvan zijn zekere sporen te ontdekken in de actuele kunst. Geven we die een kans of blijven we liever volharden in de “metafysische paranoia” die het Westen kenmerkt?
Rozen in de knop reflectereert over de kunst van 1970 tot heden. Aan de hand van een aantal concrete werken dialogeert de auteur met deze kunst.
Het “metafysische” is de grote leidraad door het boek. Ons tijdperk heeft zichzelf uitgeroepen tot postmetafysisch. Een eerste vraag is: wat betekent dat? Het blijkt dat de kunst met al haar vezels verbonden is met dit einde van de metafysica. Zij werpt derhalve een verhelderend licht op wie wij thans zijn. En niet alleen dat. De hedendaagse kunst draagt zelf actief bij tot de bevrijding van eenduidige denkwijzen en waarheden. Maar is een postmetafysische mens wel mogelijk of wenselijk? Een kunst die zich blijvend wil handhaven in het ametafysische, is wellicht tenslotte uitzichtloos. Net zoals een a-metafysiche cultuur onleefbaar zou kunnen zijn. Mogelijk ligt de toekomst erin dat het metafysische, na de dood van de metafysica, opnieuw voorzichtig een weg kan zoeken. Ook daarvan zijn zekere sporen te ontdekken in de actuele kunst. Geven we die een kans of blijven we liever volharden in de “metafysische paranoia” die het Westen kenmerkt?