A Swelling Culture of Control. De genese en toepassing van de wet op de gemeentelijke administratieve sancties in België. (Reeks Politiestudies, nr. 2)
€ 90,00
Het overlastthema blijft zeer actueel, de polemiek errond groot. De toepassing van de gemeentelijke administratieve sancties in de steden wordt door sommigen een noodzakelijk instrument in een lik-op-stuk-beleid genoemd en door anderen een overdreven vorm van controle op de burger.
De voorliggende publicatie maakt in eerste instantie een reconstructie van 27 jaar veiligheidsbeleid (1985-2007) die de context vormt voor de totstandkoming van de Belgische GAS-wet. Politieke, maar ook sociale en maatschappelijke kenmerken die aanleiding waren voor een vernieuwd veiligheidsbeleid krijgen hier een plaats.
Een tweede empirisch luik zoomt in op de overlastaanpak in de steden Antwerpen en Luik. Een grondige analyse op basis van diepte-interviews met sleutelfiguren en documentanalyse toont aan dat beide steden eerder een inclusief beleid voeren dan een exclusief. De GAS-wet kan m.a.w. geen nieuw instrument van controle worden genoemd.
In dit boek, het resultaat van doorgedreven en uitgebreid doctoraal onderzoek, wordt de overlastaanpak zowel theoretisch als empirisch diepgaand bestudeerd. Een schets van de probleemstelling, het nieuwe veiligheidsdiscours en de overlastaanpak in Groot Brittannië en Nederland leiden dit werk in. Het centrale thema ‘moet de GAS-wet als een nieuw instrument van controle worden beschouwd?’ vindt een antwoord in het empirisch onderzoek. Hiervoor werden niet minder dan 71 bevoorrechte getuigen in België geïnterviewd, waaronder alle ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie uit de onderzoeksperiode. Ook werd een doorgedreven documentanalyse verricht. Het werk van D. Garland de ‘Culture of Control’ (2001) vormde de theoretische leidraad en de inspiratiebron voor zes onderzoeksvragen die peilen naar een eventuele ‘Swelling Culture of Control’.
De voorliggende publicatie maakt in eerste instantie een reconstructie van 27 jaar veiligheidsbeleid (1985-2007) die de context vormt voor de totstandkoming van de Belgische GAS-wet. Politieke, maar ook sociale en maatschappelijke kenmerken die aanleiding waren voor een vernieuwd veiligheidsbeleid krijgen hier een plaats.
Een tweede empirisch luik zoomt in op de overlastaanpak in de steden Antwerpen en Luik. Een grondige analyse op basis van diepte-interviews met sleutelfiguren en documentanalyse toont aan dat beide steden eerder een inclusief beleid voeren dan een exclusief. De GAS-wet kan m.a.w. geen nieuw instrument van controle worden genoemd.
In dit boek, het resultaat van doorgedreven en uitgebreid doctoraal onderzoek, wordt de overlastaanpak zowel theoretisch als empirisch diepgaand bestudeerd. Een schets van de probleemstelling, het nieuwe veiligheidsdiscours en de overlastaanpak in Groot Brittannië en Nederland leiden dit werk in. Het centrale thema ‘moet de GAS-wet als een nieuw instrument van controle worden beschouwd?’ vindt een antwoord in het empirisch onderzoek. Hiervoor werden niet minder dan 71 bevoorrechte getuigen in België geïnterviewd, waaronder alle ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie uit de onderzoeksperiode. Ook werd een doorgedreven documentanalyse verricht. Het werk van D. Garland de ‘Culture of Control’ (2001) vormde de theoretische leidraad en de inspiratiebron voor zes onderzoeksvragen die peilen naar een eventuele ‘Swelling Culture of Control’.
A Swelling Culture of Control. De genese en toepassing van de wet op de gemeentelijke administratieve sancties in België. (Reeks Politiestudies, nr. 2)
€ 90,00
Het overlastthema blijft zeer actueel, de polemiek errond groot. De toepassing van de gemeentelijke administratieve sancties in de steden wordt door sommigen een noodzakelijk instrument in een lik-op-stuk-beleid genoemd en door anderen een overdreven vorm van controle op de burger.
De voorliggende publicatie maakt in eerste instantie een reconstructie van 27 jaar veiligheidsbeleid (1985-2007) die de context vormt voor de totstandkoming van de Belgische GAS-wet. Politieke, maar ook sociale en maatschappelijke kenmerken die aanleiding waren voor een vernieuwd veiligheidsbeleid krijgen hier een plaats.
Een tweede empirisch luik zoomt in op de overlastaanpak in de steden Antwerpen en Luik. Een grondige analyse op basis van diepte-interviews met sleutelfiguren en documentanalyse toont aan dat beide steden eerder een inclusief beleid voeren dan een exclusief. De GAS-wet kan m.a.w. geen nieuw instrument van controle worden genoemd.
In dit boek, het resultaat van doorgedreven en uitgebreid doctoraal onderzoek, wordt de overlastaanpak zowel theoretisch als empirisch diepgaand bestudeerd. Een schets van de probleemstelling, het nieuwe veiligheidsdiscours en de overlastaanpak in Groot Brittannië en Nederland leiden dit werk in. Het centrale thema ‘moet de GAS-wet als een nieuw instrument van controle worden beschouwd?’ vindt een antwoord in het empirisch onderzoek. Hiervoor werden niet minder dan 71 bevoorrechte getuigen in België geïnterviewd, waaronder alle ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie uit de onderzoeksperiode. Ook werd een doorgedreven documentanalyse verricht. Het werk van D. Garland de ‘Culture of Control’ (2001) vormde de theoretische leidraad en de inspiratiebron voor zes onderzoeksvragen die peilen naar een eventuele ‘Swelling Culture of Control’.
De voorliggende publicatie maakt in eerste instantie een reconstructie van 27 jaar veiligheidsbeleid (1985-2007) die de context vormt voor de totstandkoming van de Belgische GAS-wet. Politieke, maar ook sociale en maatschappelijke kenmerken die aanleiding waren voor een vernieuwd veiligheidsbeleid krijgen hier een plaats.
Een tweede empirisch luik zoomt in op de overlastaanpak in de steden Antwerpen en Luik. Een grondige analyse op basis van diepte-interviews met sleutelfiguren en documentanalyse toont aan dat beide steden eerder een inclusief beleid voeren dan een exclusief. De GAS-wet kan m.a.w. geen nieuw instrument van controle worden genoemd.
In dit boek, het resultaat van doorgedreven en uitgebreid doctoraal onderzoek, wordt de overlastaanpak zowel theoretisch als empirisch diepgaand bestudeerd. Een schets van de probleemstelling, het nieuwe veiligheidsdiscours en de overlastaanpak in Groot Brittannië en Nederland leiden dit werk in. Het centrale thema ‘moet de GAS-wet als een nieuw instrument van controle worden beschouwd?’ vindt een antwoord in het empirisch onderzoek. Hiervoor werden niet minder dan 71 bevoorrechte getuigen in België geïnterviewd, waaronder alle ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie uit de onderzoeksperiode. Ook werd een doorgedreven documentanalyse verricht. Het werk van D. Garland de ‘Culture of Control’ (2001) vormde de theoretische leidraad en de inspiratiebron voor zes onderzoeksvragen die peilen naar een eventuele ‘Swelling Culture of Control’.
Eigenrichting (CPS 2017 – 2, nr. 43)
€ 37,10
Rechtshandhaving is de verantwoordelijkheid van de overheid. Het ‘sociaal contract’ biedt overheidsbescherming aan burgers in ruil voor coöperatie aan de democratische samenleving. Dit monopolie leidt tot een verbod op eigenrichting: burgers mogen het heft niet in eigen handen nemen. In de democratische samenleving is dit immers niet gewenst en streng gereglementeerd.
Sinds enkele decennia wordt er in het kader van zelfredzaamheid echter een gedeelte terug gelegd bij de burger, en is het omgaan met eigenrichting aan herijking toe is. Een tweede evolutie betreft de culturele eigenrichting. Het gaat hier om migrantengroepen die er concurrerende waarden- en normensystemen op na houden en wensen dat de rechtshandhaving plaatsvindt volgens geheel andere normen dan deze in het gastland. In welke mate kan afwijkende rechtshandhaving een plaats vinden in de democratische samenleving? Op deze vragen biedt dit Cahier antwoorden.
Eigenrichting (CPS 2017 – 2, nr. 43)
€ 37,10
Rechtshandhaving is de verantwoordelijkheid van de overheid. Het ‘sociaal contract’ biedt overheidsbescherming aan burgers in ruil voor coöperatie aan de democratische samenleving. Dit monopolie leidt tot een verbod op eigenrichting: burgers mogen het heft niet in eigen handen nemen. In de democratische samenleving is dit immers niet gewenst en streng gereglementeerd.
Sinds enkele decennia wordt er in het kader van zelfredzaamheid echter een gedeelte terug gelegd bij de burger, en is het omgaan met eigenrichting aan herijking toe is. Een tweede evolutie betreft de culturele eigenrichting. Het gaat hier om migrantengroepen die er concurrerende waarden- en normensystemen op na houden en wensen dat de rechtshandhaving plaatsvindt volgens geheel andere normen dan deze in het gastland. In welke mate kan afwijkende rechtshandhaving een plaats vinden in de democratische samenleving? Op deze vragen biedt dit Cahier antwoorden.
Evaluatie van 10 jaar politiehervorming.(Reeks Panopticon Libri, i.s.m. CPS) (Reeks Panopticon Libri, nr. 4)
€ 39,50
De politiehervorming bestaat 10 jaar, en werd in een rapport dat door de federale politie
werd opgesteld, geëvalueerd. Deze evaluatie gaf aanleiding tot een reflectie over de
relatie tussen beleid, politie en wetenschap. Het beleid stelt zich de vraag of deze grootse
hervorming van de politie tot resultaten heeft geleid en effectief geweest is. De politie
bekijkt in hoeverre het mogelijk is tegemoet te komen aan de filosofie en de vereisten
inherent aan het hervormingsproces in relatie tot haar takenpakket. Academici vragen
zich af in hoeverre de veranderingsprocessen geïnspireerd werden door resultaten van
wetenschappelijk onderzoek. Het rapport gaf aanleiding tot kritieken, controverses en
inzichten. Deze publicatie bundelt verschillende aspecten van het debat over de dynamiek
tussen beleid, politie en wetenschap. Er wordt gereflecteerd over verleden en toekomst,
en dit vanuit een academische, politiële en politieke hoek. Ervaringen vanuit Nederland
vinden tevens een plaats.
Deze publicatie is een onmisbaar instrument voor de groep professionelen die met het politievraagstuk bezig zijn. Experten, politici, practici, academici, studenten en ook de burger vinden hierin handvatten die de uiteindelijke doelstelling van de politie concretiseren, namelijk bijdragen tot een meer democratische politie voor alle burgers in onze Belgische rechtsstaat.
Deze publicatie is een onmisbaar instrument voor de groep professionelen die met het politievraagstuk bezig zijn. Experten, politici, practici, academici, studenten en ook de burger vinden hierin handvatten die de uiteindelijke doelstelling van de politie concretiseren, namelijk bijdragen tot een meer democratische politie voor alle burgers in onze Belgische rechtsstaat.
Evaluatie van 10 jaar politiehervorming.(Reeks Panopticon Libri, i.s.m. CPS) (Reeks Panopticon Libri, nr. 4)
€ 39,50
De politiehervorming bestaat 10 jaar, en werd in een rapport dat door de federale politie
werd opgesteld, geëvalueerd. Deze evaluatie gaf aanleiding tot een reflectie over de
relatie tussen beleid, politie en wetenschap. Het beleid stelt zich de vraag of deze grootse
hervorming van de politie tot resultaten heeft geleid en effectief geweest is. De politie
bekijkt in hoeverre het mogelijk is tegemoet te komen aan de filosofie en de vereisten
inherent aan het hervormingsproces in relatie tot haar takenpakket. Academici vragen
zich af in hoeverre de veranderingsprocessen geïnspireerd werden door resultaten van
wetenschappelijk onderzoek. Het rapport gaf aanleiding tot kritieken, controverses en
inzichten. Deze publicatie bundelt verschillende aspecten van het debat over de dynamiek
tussen beleid, politie en wetenschap. Er wordt gereflecteerd over verleden en toekomst,
en dit vanuit een academische, politiële en politieke hoek. Ervaringen vanuit Nederland
vinden tevens een plaats.
Deze publicatie is een onmisbaar instrument voor de groep professionelen die met het politievraagstuk bezig zijn. Experten, politici, practici, academici, studenten en ook de burger vinden hierin handvatten die de uiteindelijke doelstelling van de politie concretiseren, namelijk bijdragen tot een meer democratische politie voor alle burgers in onze Belgische rechtsstaat.
Deze publicatie is een onmisbaar instrument voor de groep professionelen die met het politievraagstuk bezig zijn. Experten, politici, practici, academici, studenten en ook de burger vinden hierin handvatten die de uiteindelijke doelstelling van de politie concretiseren, namelijk bijdragen tot een meer democratische politie voor alle burgers in onze Belgische rechtsstaat.
Evidence based policing (CPS 2010 – 4 nr. 17)
€ 53,00
Afgelopen jaren is de tendens waarneembaar dat het politie- en justitiedomein meer
aandacht krijgt voor ‘evidence based’ beleid. Programma’s en beleidsmaatregelen moeten
eerst ‘bewezen werkzaam’ zijn vooraleer ze verdere financiering kennen en de aandacht
voor evaluatie groeit. Enerzijds speelt de rationalisering van de schaarse middelen daarin
een grote rol en anderzijds het leggen van prioriteiten in allerhande politiële en justitiële
beleidsplannen. Dit Cahier geeft een inzicht in wat ‘evidence based policing’ juist inhoudt,
en wat de uitdagingen, de voordelen, de kritieken en de valkuilen zijn. De voorwaarden
waaraan experimenteel criminologisch onderzoek moet voldoen worden geschetst. In
tweede instantie wordt, o.m. aan de hand van cases, ingegaan op het nut van ‘evidence’
voor praktijk en beleid en wordt kennis aangereikt over het vinden van een praktische
‘vertaling’ naar het werkveld. Dit Cahier bundelt zowel bijdragen uit beleid en praktijk als
uit het academische milieu. De auteurs zijn afkomstig uit drie landen waarin de mate van
implementatie van evidence based policing verschilt. Dit geeft de nodige schakeringen in
het ‘evidence based’ debat.
Dit Cahier vormt een belangrijk naslagwerk voor politie, justitie en andere veiligheidsactoren. Weten ‘wat werkt’ en ‘wat niet werkt’ is immers van groot belang voor het vormgeven van veiligheidsbeleid.
Dit Cahier vormt een belangrijk naslagwerk voor politie, justitie en andere veiligheidsactoren. Weten ‘wat werkt’ en ‘wat niet werkt’ is immers van groot belang voor het vormgeven van veiligheidsbeleid.
Evidence based policing (CPS 2010 – 4 nr. 17)
€ 53,00
Afgelopen jaren is de tendens waarneembaar dat het politie- en justitiedomein meer
aandacht krijgt voor ‘evidence based’ beleid. Programma’s en beleidsmaatregelen moeten
eerst ‘bewezen werkzaam’ zijn vooraleer ze verdere financiering kennen en de aandacht
voor evaluatie groeit. Enerzijds speelt de rationalisering van de schaarse middelen daarin
een grote rol en anderzijds het leggen van prioriteiten in allerhande politiële en justitiële
beleidsplannen. Dit Cahier geeft een inzicht in wat ‘evidence based policing’ juist inhoudt,
en wat de uitdagingen, de voordelen, de kritieken en de valkuilen zijn. De voorwaarden
waaraan experimenteel criminologisch onderzoek moet voldoen worden geschetst. In
tweede instantie wordt, o.m. aan de hand van cases, ingegaan op het nut van ‘evidence’
voor praktijk en beleid en wordt kennis aangereikt over het vinden van een praktische
‘vertaling’ naar het werkveld. Dit Cahier bundelt zowel bijdragen uit beleid en praktijk als
uit het academische milieu. De auteurs zijn afkomstig uit drie landen waarin de mate van
implementatie van evidence based policing verschilt. Dit geeft de nodige schakeringen in
het ‘evidence based’ debat.
Dit Cahier vormt een belangrijk naslagwerk voor politie, justitie en andere veiligheidsactoren. Weten ‘wat werkt’ en ‘wat niet werkt’ is immers van groot belang voor het vormgeven van veiligheidsbeleid.
Dit Cahier vormt een belangrijk naslagwerk voor politie, justitie en andere veiligheidsactoren. Weten ‘wat werkt’ en ‘wat niet werkt’ is immers van groot belang voor het vormgeven van veiligheidsbeleid.