Kinderen van de zorg. Zes eeuwen stedelijke jeugdzorg in Antwerpen
Dit boek brengt een vergeten en deels verdrongen sociale geschiedenis opnieuw tot leven: de opvang van vondelingen, verlatelingen, wezen en andere kinderen in precaire situaties. In Antwerpen was dat eeuwenlang een stedelijke aangelegenheid. De evolutie van de stad bepaalde mee de opvang in instellingen en uitbestedingen bij kostgezinnen op het platteland.
Opvattingen van vroegere elites over de opvang versteenden eerst in grote godshuizen als het Vondelingenhuis, het Maagdenhuis en het Knechtjeshuis. Later verschenen Gestichten voor verlaten kinderen, grootschalige weeshuizen en tehuizen voor zwakke kinderen. Meer recent gingen de instellingen aansluiten bij het normale leven en kwam het ondersteunen van de gezinscontext centraal te staan.
Zes eeuwen stedelijke jeugdzorg is meer dan regels, cijfers en centen. Het is tegelijk een verhaal van sociale ongelijkheid en bittere armoede en van barmhartigheid en idealisme. Het staat vol van persoonlijke geschiedenissen.
Het relaas leert dat de opvang van kinderen in precaire situaties van alle tijden is en elke samenleving steeds opnieuw voor uitdagingen stelt.
Naast vele illustraties bevat het boek veertien monologen. Deze monologen zijn literaire fictie geplaatst in een historisch kader. Erik Vlaminck en Ellen Van Pelt slepen de lezer mee in de wereld van vondelingen, arme wezen, kwekelingen en opvoeders.
Kinderen van de zorg. Zes eeuwen stedelijke jeugdzorg in Antwerpen
Dit boek brengt een vergeten en deels verdrongen sociale geschiedenis opnieuw tot leven: de opvang van vondelingen, verlatelingen, wezen en andere kinderen in precaire situaties. In Antwerpen was dat eeuwenlang een stedelijke aangelegenheid. De evolutie van de stad bepaalde mee de opvang in instellingen en uitbestedingen bij kostgezinnen op het platteland.
Opvattingen van vroegere elites over de opvang versteenden eerst in grote godshuizen als het Vondelingenhuis, het Maagdenhuis en het Knechtjeshuis. Later verschenen Gestichten voor verlaten kinderen, grootschalige weeshuizen en tehuizen voor zwakke kinderen. Meer recent gingen de instellingen aansluiten bij het normale leven en kwam het ondersteunen van de gezinscontext centraal te staan.
Zes eeuwen stedelijke jeugdzorg is meer dan regels, cijfers en centen. Het is tegelijk een verhaal van sociale ongelijkheid en bittere armoede en van barmhartigheid en idealisme. Het staat vol van persoonlijke geschiedenissen.
Het relaas leert dat de opvang van kinderen in precaire situaties van alle tijden is en elke samenleving steeds opnieuw voor uitdagingen stelt.
Naast vele illustraties bevat het boek veertien monologen. Deze monologen zijn literaire fictie geplaatst in een historisch kader. Erik Vlaminck en Ellen Van Pelt slepen de lezer mee in de wereld van vondelingen, arme wezen, kwekelingen en opvoeders.
Het gezin in Vlaanderen 2.0. Over het eigene van gezinnen en gezinsbeleid. (Reeks: Gezinnen, Relaties en Opvoeding, nr. 3)
Het gezin in Vlaanderen 2.0 onderzoekt hoe gezinnen de laatste vijftig jaar evolueerden,en wat dit betekent voor het gezinsbeleid in Vlaanderen. Wat is eengezin? Vijftig jaar geleden was die vraag vrij eenvoudig te beantwoorden. Ondertussenmaakte onze maatschappij een enorme evolutie door. Mannen en vrouwenvolgen niet meer de voorgeschreven paden en ook gezinnen zijn diverserdan ooit. Nieuw samengestelde gezinnen, eenoudergezinnen, feitelijke gezinnen,gezinnen met een migratieachtergrond, … het concept ‘gezin’ is volop in beweging.Hoe kan het gezinsbeleid inspelen op die voortdurende evolutie? Is er noodaan een nieuwe definitie van gezin?
Het kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen van de OdiseeHogeschool legde de vragen voor aan academici, hulpverleners en middenveldorganisaties.Het resultaat is een veelkleurig portret vol uitdagingen. En kansen,want in al hun diversiteit zijn gezinnen in deze rusteloze tijden meer danooit haarden van verbondenheid. Verschillende auteurs pleiten ervoor om gezinsvriendelijkemaatregelen los te koppelen van een bepaalde gezinsvorm. Misschienzijn mensen- en kinderrechten een beter uitgangspunt voor de beschermingvan alle gezinnen van vandaag?
Het gezin in Vlaanderen 2.0. Over het eigene van gezinnen en gezinsbeleid. (Reeks: Gezinnen, Relaties en Opvoeding, nr. 3)
Het gezin in Vlaanderen 2.0 onderzoekt hoe gezinnen de laatste vijftig jaar evolueerden,en wat dit betekent voor het gezinsbeleid in Vlaanderen. Wat is eengezin? Vijftig jaar geleden was die vraag vrij eenvoudig te beantwoorden. Ondertussenmaakte onze maatschappij een enorme evolutie door. Mannen en vrouwenvolgen niet meer de voorgeschreven paden en ook gezinnen zijn diverserdan ooit. Nieuw samengestelde gezinnen, eenoudergezinnen, feitelijke gezinnen,gezinnen met een migratieachtergrond, … het concept ‘gezin’ is volop in beweging.Hoe kan het gezinsbeleid inspelen op die voortdurende evolutie? Is er noodaan een nieuwe definitie van gezin?
Het kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen van de OdiseeHogeschool legde de vragen voor aan academici, hulpverleners en middenveldorganisaties.Het resultaat is een veelkleurig portret vol uitdagingen. En kansen,want in al hun diversiteit zijn gezinnen in deze rusteloze tijden meer danooit haarden van verbondenheid. Verschillende auteurs pleiten ervoor om gezinsvriendelijkemaatregelen los te koppelen van een bepaalde gezinsvorm. Misschienzijn mensen- en kinderrechten een beter uitgangspunt voor de beschermingvan alle gezinnen van vandaag?
Bemoeien met gezinnen. Inleiding tot het gezinsbeleid in Vlaanderen. (Reeks: Gezinnen, Relaties en Opvoeding, nr. 2)
Bemoeien met gezinnen is een inleiding tot het gezinsbeleid in Vlaanderen. Dit boek behandelt het gezinsbeleid zoals overheden dat vandaag voeren. Maar het is meer dan een loutere beschrijving van beleidsmaatregelen. Het geeft een perspectief mee van hoe naar beleid kijken, hoe beleid en beleidsprogramma’s analyseren en hoe aan beleid participeren. Daarnaast bestudeert het de belangrijkste thema’s uit het gezinsbeleid.
Het boek is ontstaan uit de colleges in de bacheloropleiding Gezinswetenschappen van de Odisee Hogeschool in Schaarbeek, maar ieder die begaan is met het gezinsbeleid kan er informatie en inspiratie uit putten.
Dirk Luyten is doctor in de sociale wetenschappen en master in de stedenbouw en ruimtelijke planning. Hij is lector gezinsbeleid aan de opleiding Gezinswetenschappen van de Odisee Hogeschool in Brussel en onderzoeker bij het kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen. Hij is eveneens zelfstandig beleidsadviseur woonbeleid (studio beleid).
Bemoeien met gezinnen. Inleiding tot het gezinsbeleid in Vlaanderen. (Reeks: Gezinnen, Relaties en Opvoeding, nr. 2)
Bemoeien met gezinnen is een inleiding tot het gezinsbeleid in Vlaanderen. Dit boek behandelt het gezinsbeleid zoals overheden dat vandaag voeren. Maar het is meer dan een loutere beschrijving van beleidsmaatregelen. Het geeft een perspectief mee van hoe naar beleid kijken, hoe beleid en beleidsprogramma’s analyseren en hoe aan beleid participeren. Daarnaast bestudeert het de belangrijkste thema’s uit het gezinsbeleid.
Het boek is ontstaan uit de colleges in de bacheloropleiding Gezinswetenschappen van de Odisee Hogeschool in Schaarbeek, maar ieder die begaan is met het gezinsbeleid kan er informatie en inspiratie uit putten.
Dirk Luyten is doctor in de sociale wetenschappen en master in de stedenbouw en ruimtelijke planning. Hij is lector gezinsbeleid aan de opleiding Gezinswetenschappen van de Odisee Hogeschool in Brussel en onderzoeker bij het kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen. Hij is eveneens zelfstandig beleidsadviseur woonbeleid (studio beleid).
Zoals het klokje thuis tikt. Samenhuizen van volwassen kinderen met hun ouders. (Reeks: Gezinnen, Relaties en Opvoeding, nr. 1)
Samenhuizen met volwassen kinderen: voor veel gezinnen is dit – al dan niet tijdelijk – een realiteit. Sommige kinderen blijven in Hotel Mama wonen, anderen komen als boemerangkinderen tijdelijk inwonen na een scheiding. Mensen van middelbare leeftijd kiezen er soms voor om te gaan samenwonen met hun bejaarde ouders of hun volwassen kinderen die een beperking hebben, om voor hen te zorgen.
Onderzoekers van het kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen (Odisee) maakten samen met partners een analyse van verschillende vormen van ‘samenhuizen’ van ouders met volwassen kinderen. De auteurs gaan in op de uitdagingen en doen concrete aanbevelingen om dit te ondersteunen en te optimaliseren. Sommige vormen van samenhuizen met volwassen kinderen en ouders zijn vandaag al wijdverspreid. Andere kunnen in de toekomst misschien een antwoord bieden op vragen die een vergrijzende en zorgzame samenleving ons stelt. Dit boek is een inspiratiebron
voor iedereen die professioneel, beleidsmatig of persoonlijk te maken heeft met samenhuizen van volwassen kinderen en hun ouders.
Dirk Luyten is doctor in de sociale wetenschappen en master in de stedenbouw en
ruimtelijke planning, is lector gezinsbeleid aan de opleiding gezinswetenschappen
(Odisee) en onderzoeker bij het kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen
(Odisee). Hij is zelfstandig beleidsadviseur woonbeleid (Studio Beleid).
Kathleen Emmery is master in de criminologie en coördinator van het kenniscentrum
Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen (Odisee). Ze doceert recht aan de opleiding
gezinswetenschappen (Odisee) en doet onderzoek naar gezinsbeleid in Vlaanderen.
Eline Mechels is master in de sociologie en stafmedewerker aan het kenniscentrum
Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen (Odisee).
Zoals het klokje thuis tikt. Samenhuizen van volwassen kinderen met hun ouders. (Reeks: Gezinnen, Relaties en Opvoeding, nr. 1)
Samenhuizen met volwassen kinderen: voor veel gezinnen is dit – al dan niet tijdelijk – een realiteit. Sommige kinderen blijven in Hotel Mama wonen, anderen komen als boemerangkinderen tijdelijk inwonen na een scheiding. Mensen van middelbare leeftijd kiezen er soms voor om te gaan samenwonen met hun bejaarde ouders of hun volwassen kinderen die een beperking hebben, om voor hen te zorgen.
Onderzoekers van het kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen (Odisee) maakten samen met partners een analyse van verschillende vormen van ‘samenhuizen’ van ouders met volwassen kinderen. De auteurs gaan in op de uitdagingen en doen concrete aanbevelingen om dit te ondersteunen en te optimaliseren. Sommige vormen van samenhuizen met volwassen kinderen en ouders zijn vandaag al wijdverspreid. Andere kunnen in de toekomst misschien een antwoord bieden op vragen die een vergrijzende en zorgzame samenleving ons stelt. Dit boek is een inspiratiebron
voor iedereen die professioneel, beleidsmatig of persoonlijk te maken heeft met samenhuizen van volwassen kinderen en hun ouders.
Dirk Luyten is doctor in de sociale wetenschappen en master in de stedenbouw en
ruimtelijke planning, is lector gezinsbeleid aan de opleiding gezinswetenschappen
(Odisee) en onderzoeker bij het kenniscentrum Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen
(Odisee). Hij is zelfstandig beleidsadviseur woonbeleid (Studio Beleid).
Kathleen Emmery is master in de criminologie en coördinator van het kenniscentrum
Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen (Odisee). Ze doceert recht aan de opleiding
gezinswetenschappen (Odisee) en doet onderzoek naar gezinsbeleid in Vlaanderen.
Eline Mechels is master in de sociologie en stafmedewerker aan het kenniscentrum
Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen (Odisee).
De sleutel past niet meer op elke deur. Dynamische gezinnen en flexibel wonen
Gezinnen zijn vandaag dynamisch, flexibel en divers, en dus stellen ze nieuweeisen op het vlak van wonen. Jongvolwassenen nestelen zich in Hotel Mama.Boemerangkinderen keren na een scheiding terug naar het ouderlijke huis. Heelwat kinderen maar ook volwassenen in een LAT-relatie zijn woonnomaden diependelen tussen twee huizen. Nieuw samengestelde gezinnen zijn de ene weekmet twee en de volgende met zes. De woonmarkt evolueert minder snel, de nieuwegezinnen wonen vaak in traditionele woningen. Nieuwe trends zoals cohousingen kangoeroewonen zijn creatieve oplossingen die nog maar voor een minderheidhaalbaar of aantrekkelijk zijn. Ook het woonbeleid hinkt achterop. Vele regels blijkenhet samenwonen of samenhuizen meer te bemoeilijken dan te bevorderen. Desleutel past niet meer op elke deur.
De auteurs geven analyses, visies en suggesties voor een actueler woon- en gezinsbeleid.Want het is tijd om ook in te spelen op de woonbehoeften van hedendaagsegezinnen, niet alleen op die van het traditionele gezin van de vorige eeuw.
De sleutel past niet meer op elke deur. Dynamische gezinnen en flexibel wonen
Gezinnen zijn vandaag dynamisch, flexibel en divers, en dus stellen ze nieuweeisen op het vlak van wonen. Jongvolwassenen nestelen zich in Hotel Mama.Boemerangkinderen keren na een scheiding terug naar het ouderlijke huis. Heelwat kinderen maar ook volwassenen in een LAT-relatie zijn woonnomaden diependelen tussen twee huizen. Nieuw samengestelde gezinnen zijn de ene weekmet twee en de volgende met zes. De woonmarkt evolueert minder snel, de nieuwegezinnen wonen vaak in traditionele woningen. Nieuwe trends zoals cohousingen kangoeroewonen zijn creatieve oplossingen die nog maar voor een minderheidhaalbaar of aantrekkelijk zijn. Ook het woonbeleid hinkt achterop. Vele regels blijkenhet samenwonen of samenhuizen meer te bemoeilijken dan te bevorderen. Desleutel past niet meer op elke deur.
De auteurs geven analyses, visies en suggesties voor een actueler woon- en gezinsbeleid.Want het is tijd om ook in te spelen op de woonbehoeften van hedendaagsegezinnen, niet alleen op die van het traditionele gezin van de vorige eeuw.
Mozaïek en dynamiek van het lokaal gezinsbeleid in Vlaanderen. Successen, spanningsvelden en knelpunten
Samen met het decreet preventieve gezinsondersteuning zetten lokale besturenmeer en meer in op een Huis van het Kind. Lokale besturen hebben een coördinerendeen beleidsmatige rol op het gebied van kinderopvang en ook in anderedomeinen van het gezinsbeleid krijgen ze taken toegewezen vanuit het Vlaamsen federaal niveau. Het gezinsbeleid in Vlaanderen is deels een decentraal beleid:lokale besturen dragen een groot deel van de verantwoordelijkheid. De internestaatshervorming moet ervoor zorgen dat de planlasten voor lokale besturen dalen.Deze evoluties vroegen om een onderzoek naar de tendensen in het lokalegezinsbeleid. In deze publicatie worden de resultaten van dit onderzoek bij lokaleactoren gebundeld.
Dit boek bouwt verder op de jaarlijkse screening van de domeinen en actoren vanhet gezinsbeleid, die het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen maakt. Hetgezinsbeleid is een zaak van verschillende overheden en verschillende niveaus. Wevolgen het Vlaams, federaal, Europees en lokaal gezinsbeleid op. De verbindingtussen deze drie niveaus worden in een casestudy over de aanpak van de bestrijdingvan kinderarmoede toegelicht. Voor geïnteresseerden in het gezinsbeleid envoor professionelen in de welzijnssector geeft deze publicatie inzicht in de praktijkvan het lokale gezinsbeleid en nodigt ze uit tot debat.
Mozaïek en dynamiek van het lokaal gezinsbeleid in Vlaanderen. Successen, spanningsvelden en knelpunten
Samen met het decreet preventieve gezinsondersteuning zetten lokale besturenmeer en meer in op een Huis van het Kind. Lokale besturen hebben een coördinerendeen beleidsmatige rol op het gebied van kinderopvang en ook in anderedomeinen van het gezinsbeleid krijgen ze taken toegewezen vanuit het Vlaamsen federaal niveau. Het gezinsbeleid in Vlaanderen is deels een decentraal beleid:lokale besturen dragen een groot deel van de verantwoordelijkheid. De internestaatshervorming moet ervoor zorgen dat de planlasten voor lokale besturen dalen.Deze evoluties vroegen om een onderzoek naar de tendensen in het lokalegezinsbeleid. In deze publicatie worden de resultaten van dit onderzoek bij lokaleactoren gebundeld.
Dit boek bouwt verder op de jaarlijkse screening van de domeinen en actoren vanhet gezinsbeleid, die het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen maakt. Hetgezinsbeleid is een zaak van verschillende overheden en verschillende niveaus. Wevolgen het Vlaams, federaal, Europees en lokaal gezinsbeleid op. De verbindingtussen deze drie niveaus worden in een casestudy over de aanpak van de bestrijdingvan kinderarmoede toegelicht. Voor geïnteresseerden in het gezinsbeleid envoor professionelen in de welzijnssector geeft deze publicatie inzicht in de praktijkvan het lokale gezinsbeleid en nodigt ze uit tot debat.