“Laat mijn kop met rust!” Een project over straatwijs opvoeden
‘Straatwijs Opvoeden’ is een project dat kennis bezorgt aan de lokale netwerkenopvoedingsondersteuning, zodat ze beter tegemoet kunnen komen aande vraag van de zwakste groepen in de samenleving. Hiervoor verzameldenstraathoekwerkers ervaringen van gezinnen in armoedesituaties, resulterendin zogenaamde straatverhalen. De straatverhalen weerspiegelen vooral ervaringenvan succes en falen, onvermogen en krachten, engagement maar ookmachteloosheid en onbegrip vanuit de hulp- en dienstverlening. Deze straatverhalen,als bronnen van levenswijsheid, worden in deze publicatie uitvoeriggeanalyseerd en beschreven. Het zorgvuldig organiseren van een dialoog metouders uit gezinnen in armoedesituaties levert inzichten op over de verwevenheidvan hun leven met structurele moeilijkheden, waarbij ondersteuningbij de opvoeding niet altijd als ondersteunend wordt ervaren.
‘Straatwijs Opvoeden’ is echter veel meer dan dat. Op basis van de straatverhalenwerd het perspectief van lokale actoren in de hulp- en dienstverleningin Oostende en Aalst geëxploreerd. Dit levert vooral inzichten op over de grenzenvan de ondersteuningsmogelijkheden voor gezinnen. Het toont dat er discrepantieszijn in de manier waarop opvoedingsondersteuning door welzijnsdienstenwordt aangeboden en de manier waarop deze ondersteuning doorde ouders wordt ervaren. Tegelijk zien we lokale actoren ondergronds gaan inde zoektocht naar gedeeld engagement ten aanzien van deze gezinnen, diein complexe situaties hun kinderen opvoeden.
Een aantal ‘critical friends’ leveren diverse kritische bijdragen over dezebevindingen én formuleren nieuwe vragen en uitdagingen voor het beleid ende praktijk van opvoedingsondersteuning.
In een notendop levert ‘Straatwijs Opvoeden’ een inspirerende kijk op de manierwaarop op lokaal niveau aan opvoedingsondersteuning vorm gegeven kan worden.
“Laat mijn kop met rust!” Een project over straatwijs opvoeden
‘Straatwijs Opvoeden’ is een project dat kennis bezorgt aan de lokale netwerkenopvoedingsondersteuning, zodat ze beter tegemoet kunnen komen aande vraag van de zwakste groepen in de samenleving. Hiervoor verzameldenstraathoekwerkers ervaringen van gezinnen in armoedesituaties, resulterendin zogenaamde straatverhalen. De straatverhalen weerspiegelen vooral ervaringenvan succes en falen, onvermogen en krachten, engagement maar ookmachteloosheid en onbegrip vanuit de hulp- en dienstverlening. Deze straatverhalen,als bronnen van levenswijsheid, worden in deze publicatie uitvoeriggeanalyseerd en beschreven. Het zorgvuldig organiseren van een dialoog metouders uit gezinnen in armoedesituaties levert inzichten op over de verwevenheidvan hun leven met structurele moeilijkheden, waarbij ondersteuningbij de opvoeding niet altijd als ondersteunend wordt ervaren.
‘Straatwijs Opvoeden’ is echter veel meer dan dat. Op basis van de straatverhalenwerd het perspectief van lokale actoren in de hulp- en dienstverleningin Oostende en Aalst geëxploreerd. Dit levert vooral inzichten op over de grenzenvan de ondersteuningsmogelijkheden voor gezinnen. Het toont dat er discrepantieszijn in de manier waarop opvoedingsondersteuning door welzijnsdienstenwordt aangeboden en de manier waarop deze ondersteuning doorde ouders wordt ervaren. Tegelijk zien we lokale actoren ondergronds gaan inde zoektocht naar gedeeld engagement ten aanzien van deze gezinnen, diein complexe situaties hun kinderen opvoeden.
Een aantal ‘critical friends’ leveren diverse kritische bijdragen over dezebevindingen én formuleren nieuwe vragen en uitdagingen voor het beleid ende praktijk van opvoedingsondersteuning.
In een notendop levert ‘Straatwijs Opvoeden’ een inspirerende kijk op de manierwaarop op lokaal niveau aan opvoedingsondersteuning vorm gegeven kan worden.
Ik woon dus ik ben. Een reportage van jongeren die begeleid zelfstandig wonen
Elkeen vertelt zijn of haar verhaal. Dat is een verhaal over de kansen en de bedreigingen, over de hindernissen en de mogelijkheden waarmee jongeren te maken krijgen op die cruciale kanteling in hun leven. Het boek tekent een scherp beeld van het verloop en de inhoud van begeleid zelfstandig wonen. De verschillende aspecten ervan worden thematisch en vanuit diverse perspectieven belicht. Deze reportage richt zich tot iedereen die begaan is met het welzijn van jongeren en hun toekomst: ouders, familie, vrienden en welzijnswerkers.
Het boek bevat origineel beeldmateriaal van topfotografe Lieve Blancquaert.
Ik woon dus ik ben. Een reportage van jongeren die begeleid zelfstandig wonen
Elkeen vertelt zijn of haar verhaal. Dat is een verhaal over de kansen en de bedreigingen, over de hindernissen en de mogelijkheden waarmee jongeren te maken krijgen op die cruciale kanteling in hun leven. Het boek tekent een scherp beeld van het verloop en de inhoud van begeleid zelfstandig wonen. De verschillende aspecten ervan worden thematisch en vanuit diverse perspectieven belicht. Deze reportage richt zich tot iedereen die begaan is met het welzijn van jongeren en hun toekomst: ouders, familie, vrienden en welzijnswerkers.
Het boek bevat origineel beeldmateriaal van topfotografe Lieve Blancquaert.