Bemiddeling in strafzaken. Een wispelturig debat / Médiation pénale. La Diversité en débat
Kan je een misdrijf constructief oplossen door dader en slachtoffer meer inspraak te geven? De invoering van bemiddeling in strafzaken in 1994 wil de werklast bij rechtbanken verminderen, een snellere afhandeling van zaken en een beter antwoord op misdrijven bieden. Maar van meet af aan roept bemiddeling in strafzaken ook vragen op. Krijgen slachtoffers te veel inspraak? Of komen daders er te makkelijk vanaf? Voor welke misdrijven is bemiddeling wél of niet geschikt?
Vandaag, twintig jaar later, maken we de balans op. Dit boek bundelt bijdragen van magistraten, wetenschappers, beleidsmedewerkers en justitieassistenten. Zij geven inzicht in de huidige werking van bemiddeling in strafzaken, brengen recente cijfers en evoluties, en bespreken actuele thema’s uit het lopende debat. Kortom, een rijk gevuld boek voor ieder die meer wil weten over bemiddeling in strafzaken in België.
Est-il possible de répondre de façon constructive à une infraction en favorisant la participation de l’auteur et de la victime ? L’introduction de la médiation pénale en 1994 entendait diminuer la charge de travail des tribunaux, favoriser un traitement plus rapide des affaires et offrir de meilleures réponses à la délinquance. Mais dès son introduction, la médiation pénale a suscité un certain nombre de questions. Les victimes bénéficient-elles d’un trop grand espace de participation ? Les auteurs se donnent-ils bonne conscience à bon compte ? Pour quelles infractions la médiation est-elle – ou non – appropriée?
Aujourd’hui, 20 ans plus tard, nous proposons de faire le point. Cet ouvrage rassemble les contributions de magistrats, de scientifiques et de travailleurs du secteur des maisons de justice. Elles permettent de comprendre les pratiques actuelles de médiation pénale, fournissent des chiffres récents, en soulignent les évolutions et mettent en discussion des thématiques au coeur de l’actualité. En résumé, un livre riche et dense destiné à toute personne soucieuse de connaître davantage la médiation pénale en Belgique.
Bemiddeling in strafzaken. Een wispelturig debat / Médiation pénale. La Diversité en débat
Kan je een misdrijf constructief oplossen door dader en slachtoffer meer inspraak te geven? De invoering van bemiddeling in strafzaken in 1994 wil de werklast bij rechtbanken verminderen, een snellere afhandeling van zaken en een beter antwoord op misdrijven bieden. Maar van meet af aan roept bemiddeling in strafzaken ook vragen op. Krijgen slachtoffers te veel inspraak? Of komen daders er te makkelijk vanaf? Voor welke misdrijven is bemiddeling wél of niet geschikt?
Vandaag, twintig jaar later, maken we de balans op. Dit boek bundelt bijdragen van magistraten, wetenschappers, beleidsmedewerkers en justitieassistenten. Zij geven inzicht in de huidige werking van bemiddeling in strafzaken, brengen recente cijfers en evoluties, en bespreken actuele thema’s uit het lopende debat. Kortom, een rijk gevuld boek voor ieder die meer wil weten over bemiddeling in strafzaken in België.
Est-il possible de répondre de façon constructive à une infraction en favorisant la participation de l’auteur et de la victime ? L’introduction de la médiation pénale en 1994 entendait diminuer la charge de travail des tribunaux, favoriser un traitement plus rapide des affaires et offrir de meilleures réponses à la délinquance. Mais dès son introduction, la médiation pénale a suscité un certain nombre de questions. Les victimes bénéficient-elles d’un trop grand espace de participation ? Les auteurs se donnent-ils bonne conscience à bon compte ? Pour quelles infractions la médiation est-elle – ou non – appropriée?
Aujourd’hui, 20 ans plus tard, nous proposons de faire le point. Cet ouvrage rassemble les contributions de magistrats, de scientifiques et de travailleurs du secteur des maisons de justice. Elles permettent de comprendre les pratiques actuelles de médiation pénale, fournissent des chiffres récents, en soulignent les évolutions et mettent en discussion des thématiques au coeur de l’actualité. En résumé, un livre riche et dense destiné à toute personne soucieuse de connaître davantage la médiation pénale en Belgique.
Wenselijke preventie stap voor stap
Ze kiezen voor preventie die problemen zo vroeg mogelijk bij de wortel aanpakt en de keuzemogelijkheden van mensen eerder vergroot dan inperkt. Wenselijke preventie combineert persoonsgerichte met structuurgerichte acties en betrekt ook de doelgroep zelf actief, democratisch en participatief in elke fase van het proces.
Dit boek legt uit hoe je die wenselijke preventie stap voor stap realiseert. Een stappenplan voor preventieprojecten op alle mogelijke gebieden: van gezondheid tot het voorkomen van ongevallen, van spijbelpreventie tot vandalismebestrijding, van drugpreventie tot het voorkomen van pesten op school.
Peter Goris is doctor in de criminologische wetenschappen. Hij is als stafmedewerker preventie verbonden aan het Pluralistisch Overleg Welzijnswerk, een intersectoraal steunpunt voor zorg en sociale politiek. Hij is tevens eindredacteur van het tijdschrift Alert.
Dieter Burssens is maatschappelijk assistent en licentiaat in de criminologische wetenschappen. Hij is stafmedewerker op het Steunpunt Algemeen Welzijnswerk en is als onderzoeker verbonden aan het Leuvens Instituut voor Criminologie van de Katholieke Universiteit Leuven, waar hij werkt op het Jeugdonderzoeksplatform (JOP).
Bie Melis is maatschappelijk assistente en licentiate in de criminologische wetenschappen. Zij werkt als docente aan de Karel de Grote Hogeschool, Departement Sociaal-Agogisch Werk. Zij voert daar onderwijs- en onderzoeksopdrachten uit in het kader van preventie.
Nicole Vettenburg is doctor in de criminologische wetenschappen. Zij is als docente verbonden aan de Vakgroep Sociale Agogiek van de Universiteit Gent, waar zij onder meer het vak ‘sociaal werk en algemene preventie’ geeft. Samen vormen zij het Team Preventie Ontwikkeling dat theorie en praktijk rond preventie verder wil ontwikkelen.
Wenselijke preventie stap voor stap
Ze kiezen voor preventie die problemen zo vroeg mogelijk bij de wortel aanpakt en de keuzemogelijkheden van mensen eerder vergroot dan inperkt. Wenselijke preventie combineert persoonsgerichte met structuurgerichte acties en betrekt ook de doelgroep zelf actief, democratisch en participatief in elke fase van het proces.
Dit boek legt uit hoe je die wenselijke preventie stap voor stap realiseert. Een stappenplan voor preventieprojecten op alle mogelijke gebieden: van gezondheid tot het voorkomen van ongevallen, van spijbelpreventie tot vandalismebestrijding, van drugpreventie tot het voorkomen van pesten op school.
Peter Goris is doctor in de criminologische wetenschappen. Hij is als stafmedewerker preventie verbonden aan het Pluralistisch Overleg Welzijnswerk, een intersectoraal steunpunt voor zorg en sociale politiek. Hij is tevens eindredacteur van het tijdschrift Alert.
Dieter Burssens is maatschappelijk assistent en licentiaat in de criminologische wetenschappen. Hij is stafmedewerker op het Steunpunt Algemeen Welzijnswerk en is als onderzoeker verbonden aan het Leuvens Instituut voor Criminologie van de Katholieke Universiteit Leuven, waar hij werkt op het Jeugdonderzoeksplatform (JOP).
Bie Melis is maatschappelijk assistente en licentiate in de criminologische wetenschappen. Zij werkt als docente aan de Karel de Grote Hogeschool, Departement Sociaal-Agogisch Werk. Zij voert daar onderwijs- en onderzoeksopdrachten uit in het kader van preventie.
Nicole Vettenburg is doctor in de criminologische wetenschappen. Zij is als docente verbonden aan de Vakgroep Sociale Agogiek van de Universiteit Gent, waar zij onder meer het vak ‘sociaal werk en algemene preventie’ geeft. Samen vormen zij het Team Preventie Ontwikkeling dat theorie en praktijk rond preventie verder wil ontwikkelen.