Hebben ze zin? Levensbeschouwelijke vakken in het onderwijs (Reeks: Sociale wetenschappen – Kruispunten nr. 8)
Ook ouders en jongeren liggen er wakker van. Zij dienen immers een levensbeschouwelijke keuze te maken. Jongeren geven het belang aan van vakken die hun levensbeschouwelijke zoektocht ondersteunen, net in een geseculariseerde maatschappij. Over de levensbeschouwelijke vakken in het onderwijs wordt echter meestal zwart-wit gediscussieerd. Dit boek pakt het anders aan. Het wil vanuit de levensbeschouwingen zelf een antwoord bieden op de plaats en de betekenis van deze vakken in het onderwijs. Het geeft een blik op de historiek van levensbeschouwing in Vlaanderen, de verschillende doelen die levensbeschouwelijke vakken willen bereiken en het toont reacties van zowel academici als ouders. Zo kan men met kennis van zaken een onderbouwde keuze maken.
Hebben ze zin? Levensbeschouwelijke vakken in het onderwijs (Reeks: Sociale wetenschappen – Kruispunten nr. 8)
Ook ouders en jongeren liggen er wakker van. Zij dienen immers een levensbeschouwelijke keuze te maken. Jongeren geven het belang aan van vakken die hun levensbeschouwelijke zoektocht ondersteunen, net in een geseculariseerde maatschappij. Over de levensbeschouwelijke vakken in het onderwijs wordt echter meestal zwart-wit gediscussieerd. Dit boek pakt het anders aan. Het wil vanuit de levensbeschouwingen zelf een antwoord bieden op de plaats en de betekenis van deze vakken in het onderwijs. Het geeft een blik op de historiek van levensbeschouwing in Vlaanderen, de verschillende doelen die levensbeschouwelijke vakken willen bereiken en het toont reacties van zowel academici als ouders. Zo kan men met kennis van zaken een onderbouwde keuze maken.
Altijd onderweg. Verschillende perspectieven op de betekenis van het verlangen (Reeks: Sociale Wetenschappen – Kruispunten nr. 5)
Als we de foto’s en berichten die we posten op sociale media mogen geloven,dan hebben we een uitermate ontspannend en boeiend leven, waarin we zonderzorgen onze verlangens kunnen najagen én bevredigd zien. Het beeld datwe de wereld laten zien, staat echter in schril contrast met de toenemende gevallenvan burn-out, depressies, stress, etc. We komen tijd en energie te kort,omdat we aan van alles en nog wat tijd en energie willen of moeten spenderen.We verlangen veel maar zijn onbevredigbaar.
Dit boek kwam tot stand vanuit de bezorgdheid dat het verlangen van de westersemens de speelbal is geworden van een aantal krachten die niet zo eenvoudigte identificeren zijn. Mensen leven en werken in een schijnbare vrijheid– men lijkt zijn eigen verlangen zonder problemen te kunnen nastreven – terwijldit verlangen in werkelijkheid misschien al lang beteugeld is.
Altijd onderweg biedt meer inzicht in dit verlangen. Welke functie vervult hetverlangen? Is er een verschil met een (economische) behoefte? Wanneer verglijdteen verlangen naar een obsessie? Kunnen we spreken van een cultureelverlangen? Wat betekent het verlangen in de context van de hulpverlening?Schuilt er in de kunst ook een verlangen?
Met bijdragen van Liesbet De Kock, Rogier De Langhe, Frederik De Preester,Peter Mertens, Rik Pinxten, Barbara Raes, Jean Paul Van Bendegem, Jo Van DenBerghe, Christian Van Kerckhove en Peter Walleghem.
Altijd onderweg. Verschillende perspectieven op de betekenis van het verlangen (Reeks: Sociale Wetenschappen – Kruispunten nr. 5)
Als we de foto’s en berichten die we posten op sociale media mogen geloven,dan hebben we een uitermate ontspannend en boeiend leven, waarin we zonderzorgen onze verlangens kunnen najagen én bevredigd zien. Het beeld datwe de wereld laten zien, staat echter in schril contrast met de toenemende gevallenvan burn-out, depressies, stress, etc. We komen tijd en energie te kort,omdat we aan van alles en nog wat tijd en energie willen of moeten spenderen.We verlangen veel maar zijn onbevredigbaar.
Dit boek kwam tot stand vanuit de bezorgdheid dat het verlangen van de westersemens de speelbal is geworden van een aantal krachten die niet zo eenvoudigte identificeren zijn. Mensen leven en werken in een schijnbare vrijheid– men lijkt zijn eigen verlangen zonder problemen te kunnen nastreven – terwijldit verlangen in werkelijkheid misschien al lang beteugeld is.
Altijd onderweg biedt meer inzicht in dit verlangen. Welke functie vervult hetverlangen? Is er een verschil met een (economische) behoefte? Wanneer verglijdteen verlangen naar een obsessie? Kunnen we spreken van een cultureelverlangen? Wat betekent het verlangen in de context van de hulpverlening?Schuilt er in de kunst ook een verlangen?
Met bijdragen van Liesbet De Kock, Rogier De Langhe, Frederik De Preester,Peter Mertens, Rik Pinxten, Barbara Raes, Jean Paul Van Bendegem, Jo Van DenBerghe, Christian Van Kerckhove en Peter Walleghem.
Een goddelijk humanisme. Sartres minachting voor de menselijke werkelijkheid (Reeks Omtrent Filosofie nr 4)
De Franse existentialist Jean-Paul Sartre heeft altijd een problematischeverhouding tot het humanisme gehad. In zijn roman ‘Walging’walgt hoofdpersoon Antoine Roquentin van het humanismevan de autodidact. Jaren later verklaart Sartre dat het existentialismeeen humanisme is. Geen christelijk humanisme, zoals bijde filosofen Karl Jaspers en Gabriel Marcel bijvoorbeeld, maar eengoddeloos humanisme. De vraag is of het humanisme van Sartrewel echt goddeloos is? Om hierop een antwoord te vinden, leest enherleest de auteur het hoofdwerk van Sartre: ‘Het zijn en het niet’,samen met enkele van zijn andere (literaire) werken.
Dit boek is geen zuiver filosofische analyse van een meesterwerk,maar is geschreven vanuit een maatschappelijk engagement. AlsSartre de ‘condition humaine’ ontkent, zo stelt de auteur, geeft hijelke mogelijkheid tot samen leven op. Voor Sartre is de ander dehel. Christian Van Kerckhove gaat uiterst verfijnd en rustig te werk.Zijn analyse is vlijmscherp, snijdt tot op het bot maar getuigt tegelijkvan een liefde voor de meesterfilosoof en zijn existentialisme.
Een goddelijk humanisme. Sartres minachting voor de menselijke werkelijkheid (Reeks Omtrent Filosofie nr 4)
De Franse existentialist Jean-Paul Sartre heeft altijd een problematischeverhouding tot het humanisme gehad. In zijn roman ‘Walging’walgt hoofdpersoon Antoine Roquentin van het humanismevan de autodidact. Jaren later verklaart Sartre dat het existentialismeeen humanisme is. Geen christelijk humanisme, zoals bijde filosofen Karl Jaspers en Gabriel Marcel bijvoorbeeld, maar eengoddeloos humanisme. De vraag is of het humanisme van Sartrewel echt goddeloos is? Om hierop een antwoord te vinden, leest enherleest de auteur het hoofdwerk van Sartre: ‘Het zijn en het niet’,samen met enkele van zijn andere (literaire) werken.
Dit boek is geen zuiver filosofische analyse van een meesterwerk,maar is geschreven vanuit een maatschappelijk engagement. AlsSartre de ‘condition humaine’ ontkent, zo stelt de auteur, geeft hijelke mogelijkheid tot samen leven op. Voor Sartre is de ander dehel. Christian Van Kerckhove gaat uiterst verfijnd en rustig te werk.Zijn analyse is vlijmscherp, snijdt tot op het bot maar getuigt tegelijkvan een liefde voor de meesterfilosoof en zijn existentialisme.