Mijn hand in Uw hand: wie zal ons leiden? Fracarita-reeks.Nr 10
Spiritualiteit is in. Managers volgen spiritualiteitssessiesom zo beter gewapend te zijn tegen de stress die hetwerk meebrengt. Er is niets tegen een uurtje yoga of eenmindfulness-sessie, maar ware spiritualiteit is van een andereorde. Spiritualiteit wordt niet beoefend om er voordeeluit te trekken, maar om als mens te groeien.
In dit boek staat de auteur stil bij wie een mens echt kanzijn en hoe een mens de weg naar God kan vinden. Hij kijktnaar leermeesters uit het Oude Testament en naar de wijzewaarop God in hun leven aanwezig was. De leermeester bijuitstek is Jezus Christus, die zichzelf noemde: “Ik ben deWeg, de Waarheid en het Leven” (Joh. 14, 6).
Iedere Godsontmoeting zal uitmonden in een vernieuwd opweg gaan om in de wereld God aanwezig te brengen, om vanzijn liefde te getuigen, om zijn liefde te stralen, om zijnboodschap uit te dragen. En dat steeds met mijn hand inZijn hand.
De auteur denkt na over hoe een spiritueel leven heel vruchtbaarkan worden in de wereld. Spiritualiteit is immers geenwegtrekken uit de wereld, maar zal steeds de mens opnieuwop weg zetten om in de wereld iets van Gods droom te realiseren.
Mijn hand in Uw hand: wie zal ons leiden? Fracarita-reeks.Nr 10
Spiritualiteit is in. Managers volgen spiritualiteitssessiesom zo beter gewapend te zijn tegen de stress die hetwerk meebrengt. Er is niets tegen een uurtje yoga of eenmindfulness-sessie, maar ware spiritualiteit is van een andereorde. Spiritualiteit wordt niet beoefend om er voordeeluit te trekken, maar om als mens te groeien.
In dit boek staat de auteur stil bij wie een mens echt kanzijn en hoe een mens de weg naar God kan vinden. Hij kijktnaar leermeesters uit het Oude Testament en naar de wijzewaarop God in hun leven aanwezig was. De leermeester bijuitstek is Jezus Christus, die zichzelf noemde: “Ik ben deWeg, de Waarheid en het Leven” (Joh. 14, 6).
Iedere Godsontmoeting zal uitmonden in een vernieuwd opweg gaan om in de wereld God aanwezig te brengen, om vanzijn liefde te getuigen, om zijn liefde te stralen, om zijnboodschap uit te dragen. En dat steeds met mijn hand inZijn hand.
De auteur denkt na over hoe een spiritueel leven heel vruchtbaarkan worden in de wereld. Spiritualiteit is immers geenwegtrekken uit de wereld, maar zal steeds de mens opnieuwop weg zetten om in de wereld iets van Gods droom te realiseren.
Op weg in vertrouwen (Fracarita-reeks, nr. 7)
Op weg in vertrouwen.
We leven in een boeiende wereld,een snel veranderende wereld, een wereld die vele positievekanten kent en vele mogelijkheden biedt, maar natuurlijkook zijn negatieve zijde heeft. Het is in deze wereld datwe mogen leven; voor sommigen zal het overleven zijn, vooranderen, en hopelijk voor velen, echt het leven uitbouwen.
Zoals een huis moet ook een leven op goede fundamentenworden gebouwd. Want het kan wel eens stormen in ons leven,we krijgen zware slagen te verduren die luisteren naarde namen: lijden, mislukking, ontgoocheling. En dan is hetbelangrijk dat de fundamenten stevig zijn: geen los zand datwe iedere dag wel ergens proberen te vinden, maar degelijkerotsblokken die het huis van ons leven de nodige stevigheidkunnen geven. Als gelovigen moeten we ons de vraag durvenstellen waar God is in ons leven, of Hij het echte fundamentis van ons leven. We staan hier voor een keuze: ofwel blijftGod een theoretisch concept waar we zo nu en dan eens overnadenken, ofwel wordt Hij een levende aanwezigheid in onsleven en wordt Hij diegene die met ons op weg gaat, die ervoor ons is in goede en kwade dagen.
Geloven we dat Godaan de oorsprong staat van ons leven, en er ook de eindbestemmingvan is? Wanneer we in dit geloof mogen groeien,dan krijgt ons leven een totaal nieuw perspectief. Wanneer weonze oorsprong kennen en onze bestemming, hoeven we echtniet meer te vrezen.
Op weg in vertrouwen (Fracarita-reeks, nr. 7)
Op weg in vertrouwen.
We leven in een boeiende wereld,een snel veranderende wereld, een wereld die vele positievekanten kent en vele mogelijkheden biedt, maar natuurlijkook zijn negatieve zijde heeft. Het is in deze wereld datwe mogen leven; voor sommigen zal het overleven zijn, vooranderen, en hopelijk voor velen, echt het leven uitbouwen.
Zoals een huis moet ook een leven op goede fundamentenworden gebouwd. Want het kan wel eens stormen in ons leven,we krijgen zware slagen te verduren die luisteren naarde namen: lijden, mislukking, ontgoocheling. En dan is hetbelangrijk dat de fundamenten stevig zijn: geen los zand datwe iedere dag wel ergens proberen te vinden, maar degelijkerotsblokken die het huis van ons leven de nodige stevigheidkunnen geven. Als gelovigen moeten we ons de vraag durvenstellen waar God is in ons leven, of Hij het echte fundamentis van ons leven. We staan hier voor een keuze: ofwel blijftGod een theoretisch concept waar we zo nu en dan eens overnadenken, ofwel wordt Hij een levende aanwezigheid in onsleven en wordt Hij diegene die met ons op weg gaat, die ervoor ons is in goede en kwade dagen.
Geloven we dat Godaan de oorsprong staat van ons leven, en er ook de eindbestemmingvan is? Wanneer we in dit geloof mogen groeien,dan krijgt ons leven een totaal nieuw perspectief. Wanneer weonze oorsprong kennen en onze bestemming, hoeven we echtniet meer te vrezen.
Al kantelt de aarde. Hoe als christen staande blijven in deze wereld (Fracarita-reeks, nr. 5)
Het begin van de 21ste eeuw wordt beschreven als een tijd vangrote expansies, maar ook van onverwachte crisissen en algemeeneen groeiende vrees voor terrorisme die het maatschappelijkgebeuren meer en meer bezwaart. Nog nooit in de geschiedenis zijner zo veel mensen op de vlucht geweest. Het is dus een tijd in beweging,maar ook een tijd van angst voor de toekomst!
Ieder reageert op zijn of haar manier op dit tijdsgebeuren. Sommigenzullen zich hullen in onverschilligheid, anderen kruipen weg binnende muren van een veilig onderkomen. Sommigen vragen zich af of dereligie een specifiek antwoord te bieden heeft. Beschikt een christenover een bijzondere kracht om boven deze moeilijkheden uit te stijgen?Opent de Schrift en de navolging van Christus heel eigen wegenom de dikwijls terechte vrees en angst te overwinnen?
Broeder Stockman probeert op deze vragen een antwoord te geven,vanuit een heel persoonlijke reflectie. Hij tracht het antwoord te vindenin een levensechte spiritualiteit, een herontdekken van Gods aanwezigheidin de volle realiteit van het leven. En hij gaat heel ver wanneerhij zich laat confronteren met de ultieme vraag rond de dood,die voor velen de grote taboe van het leven is geworden. Zijn besluitis: als mens weet ik mijn oorsprong en eigenlijk ook mijn bestemming.Dat moet voldoende zijn om de angst te overmeesteren, ookal kantelt de aarde.
Al kantelt de aarde. Hoe als christen staande blijven in deze wereld (Fracarita-reeks, nr. 5)
Het begin van de 21ste eeuw wordt beschreven als een tijd vangrote expansies, maar ook van onverwachte crisissen en algemeeneen groeiende vrees voor terrorisme die het maatschappelijkgebeuren meer en meer bezwaart. Nog nooit in de geschiedenis zijner zo veel mensen op de vlucht geweest. Het is dus een tijd in beweging,maar ook een tijd van angst voor de toekomst!
Ieder reageert op zijn of haar manier op dit tijdsgebeuren. Sommigenzullen zich hullen in onverschilligheid, anderen kruipen weg binnende muren van een veilig onderkomen. Sommigen vragen zich af of dereligie een specifiek antwoord te bieden heeft. Beschikt een christenover een bijzondere kracht om boven deze moeilijkheden uit te stijgen?Opent de Schrift en de navolging van Christus heel eigen wegenom de dikwijls terechte vrees en angst te overwinnen?
Broeder Stockman probeert op deze vragen een antwoord te geven,vanuit een heel persoonlijke reflectie. Hij tracht het antwoord te vindenin een levensechte spiritualiteit, een herontdekken van Gods aanwezigheidin de volle realiteit van het leven. En hij gaat heel ver wanneerhij zich laat confronteren met de ultieme vraag rond de dood,die voor velen de grote taboe van het leven is geworden. Zijn besluitis: als mens weet ik mijn oorsprong en eigenlijk ook mijn bestemming.Dat moet voldoende zijn om de angst te overmeesteren, ookal kantelt de aarde.
Edward Poppe, een heilige voor deze tijd (Fracarita-reeks, nr. 4)
Paus Johannes Paulus II verklaarde de Vlaamse priester Edward Poppe op 3 oktober 1999 zalig. Dit werd voorafgegaan door een lang proces waarbij de faam van heiligheid grondig werd onderzocht. Met de zaligverklaring heeft de Kerk formeel bevestigd wat men in Vlaanderen, en ook daarbuiten, reeds lang beaamde: priester Edward Poppe was een uitzonderlijk man, een diep bewogen priester die de persoonlijke heiligheid als het enige objectief stelde in zijn leven.
Maar wat is de betekenis van Edward Poppe, die toch een priesterbeeld vertegenwoordigt dat ver weg ligt? Hij heeft inderdaad in een andere tijd geleefd, zowat 100 jaar geleden, maar de wijze waarop hij invulling gaf aan de roeping om heilig te worden, heeft hij zo persoonlijk ingevuld, dat dit ook vandaag een bron van inspiratie mag zijn. Dit boek maakt een wandeling door het leven van Edward Poppe en staat stil bij de verschillende elementen die zijn spiritualiteit kleuren.
René Stockman is de generale overste van de Broeders van Liefde. Hij begon zijn loopbaan aan het Instituut Guislain in Gent, waar hij onder meer conservator is van het Museum Guislain. Hij promoveerde in de maatschappelijke gezondheidszorg aan de KU Leuven en is nu ook gastdocent aan diverse universiteiten. De Fracarita-reeks is een initiatief van de Broeders van Liefde.
Edward Poppe, een heilige voor deze tijd (Fracarita-reeks, nr. 4)
Paus Johannes Paulus II verklaarde de Vlaamse priester Edward Poppe op 3 oktober 1999 zalig. Dit werd voorafgegaan door een lang proces waarbij de faam van heiligheid grondig werd onderzocht. Met de zaligverklaring heeft de Kerk formeel bevestigd wat men in Vlaanderen, en ook daarbuiten, reeds lang beaamde: priester Edward Poppe was een uitzonderlijk man, een diep bewogen priester die de persoonlijke heiligheid als het enige objectief stelde in zijn leven.
Maar wat is de betekenis van Edward Poppe, die toch een priesterbeeld vertegenwoordigt dat ver weg ligt? Hij heeft inderdaad in een andere tijd geleefd, zowat 100 jaar geleden, maar de wijze waarop hij invulling gaf aan de roeping om heilig te worden, heeft hij zo persoonlijk ingevuld, dat dit ook vandaag een bron van inspiratie mag zijn. Dit boek maakt een wandeling door het leven van Edward Poppe en staat stil bij de verschillende elementen die zijn spiritualiteit kleuren.
René Stockman is de generale overste van de Broeders van Liefde. Hij begon zijn loopbaan aan het Instituut Guislain in Gent, waar hij onder meer conservator is van het Museum Guislain. Hij promoveerde in de maatschappelijke gezondheidszorg aan de KU Leuven en is nu ook gastdocent aan diverse universiteiten. De Fracarita-reeks is een initiatief van de Broeders van Liefde.
Met vreugde in het leven staan (Fracarita-reeks, nr. 3)
Kunnen we vandaag nog echte vreugde beleven als gelovigen,als dragers van een “Blijde Boodschap”? Straalt de Kerk, alsdrager van die boodschap, voldoende die vreugde uit? En welke remediekan die boodschap ons bieden om ook bij de tegenslagen vanhet leven die diepe vreugde te bewaren en te koesteren?
Deze vragen wil de auteur in dit boek trachten te beantwoorden,en wel in drie bewegingen. Vooreerst zoekt hij de bron van de warevreugde en komt bij God uit, God die liefde is. Maar Gods liefdevindt haar afstraling in de mens, en zo ook Gods vreugde, en terechtnoemt hij de mens de vindplaats van Gods vreugde. Het isvanuit deze twee bewegingen dat de derde geboren wordt: de opgaveom met vreugde het Evangelie als blijde boodschap te beleven.
Dit is geen boek waarin men tien knepen vindt om gelukkig teworden. Daar zijn andere werken voor. Maar wel een spirituelebezinning, als bij toeval samenvallend met de exhortatie van PausFranciscus over de “Vreugde van het Evangelie”.
Met vreugde in het leven staan (Fracarita-reeks, nr. 3)
Kunnen we vandaag nog echte vreugde beleven als gelovigen,als dragers van een “Blijde Boodschap”? Straalt de Kerk, alsdrager van die boodschap, voldoende die vreugde uit? En welke remediekan die boodschap ons bieden om ook bij de tegenslagen vanhet leven die diepe vreugde te bewaren en te koesteren?
Deze vragen wil de auteur in dit boek trachten te beantwoorden,en wel in drie bewegingen. Vooreerst zoekt hij de bron van de warevreugde en komt bij God uit, God die liefde is. Maar Gods liefdevindt haar afstraling in de mens, en zo ook Gods vreugde, en terechtnoemt hij de mens de vindplaats van Gods vreugde. Het isvanuit deze twee bewegingen dat de derde geboren wordt: de opgaveom met vreugde het Evangelie als blijde boodschap te beleven.
Dit is geen boek waarin men tien knepen vindt om gelukkig teworden. Daar zijn andere werken voor. Maar wel een spirituelebezinning, als bij toeval samenvallend met de exhortatie van PausFranciscus over de “Vreugde van het Evangelie”.
Maria, de kortste weg naar Jezus (Fracarita-reeks, nr. 2)
Maria neemt in de heilsgeschiedenis een bijzondere plaats in.Ze is niet zomaar dat gewone meisje uit Nazareth dat zonderenige voorbereiding een stem hoorde van een engel die haar de boodschapkwam brengen dat ze de moeder van God zou worden. Inde christelijke traditie was Maria daartoe voorbereid door haar onbevlekteontvangenis. Geen gemakkelijk woord voor vandaag.
In dit boek gaat de auteur dieper in op de figuur van Maria om haarware wezen beter te leren kennen. Hij gaat daarvoor in de leer bijmensen die heel veel hebben nagedacht en geschreven over Maria, enook bij de concilieteksten die aan Maria werden gewijd, waarbij vooralde geschriften van Paus Johannes Paulus II richtinggevend zijn.
Gelovigen leren Maria op een heel bijzondere wijze kennen bij hetbidden van de rozenkrans, een heel oud gebruik. Wordt dit biddengeplaatst in het licht van de 20 mysteries die de rozenkrans letterlijkomkransen, dan lijkt het een tocht aan de hand van Maria’s dagboekdoor het leven van Jezus zelf. Dat wordt dan echt ‘door Maria naarJezus’.
Maria, de kortste weg naar Jezus (Fracarita-reeks, nr. 2)
Maria neemt in de heilsgeschiedenis een bijzondere plaats in.Ze is niet zomaar dat gewone meisje uit Nazareth dat zonderenige voorbereiding een stem hoorde van een engel die haar de boodschapkwam brengen dat ze de moeder van God zou worden. Inde christelijke traditie was Maria daartoe voorbereid door haar onbevlekteontvangenis. Geen gemakkelijk woord voor vandaag.
In dit boek gaat de auteur dieper in op de figuur van Maria om haarware wezen beter te leren kennen. Hij gaat daarvoor in de leer bijmensen die heel veel hebben nagedacht en geschreven over Maria, enook bij de concilieteksten die aan Maria werden gewijd, waarbij vooralde geschriften van Paus Johannes Paulus II richtinggevend zijn.
Gelovigen leren Maria op een heel bijzondere wijze kennen bij hetbidden van de rozenkrans, een heel oud gebruik. Wordt dit biddengeplaatst in het licht van de 20 mysteries die de rozenkrans letterlijkomkransen, dan lijkt het een tocht aan de hand van Maria’s dagboekdoor het leven van Jezus zelf. Dat wordt dan echt ‘door Maria naarJezus’.
Onze Vader (Fracarita-reeks, nr. 1)
In dit essay gaat de auteur mediteren bij iedere bede en trachtermee in het grote geheim van God zelf te treden, wetend en steedsmeer beseffend dat God steeds groter is. Maar iedere bede is een uitnodigingom een nieuw aspect van Gods grootheid onder menselijkewoorden te brengen. Het mag een handreiking zijn om het gebedmet nog meer liefde te bidden tot God die alleen maar liefde is.
Onze Vader (Fracarita-reeks, nr. 1)
In dit essay gaat de auteur mediteren bij iedere bede en trachtermee in het grote geheim van God zelf te treden, wetend en steedsmeer beseffend dat God steeds groter is. Maar iedere bede is een uitnodigingom een nieuw aspect van Gods grootheid onder menselijkewoorden te brengen. Het mag een handreiking zijn om het gebedmet nog meer liefde te bidden tot God die alleen maar liefde is.