De sociale interventiestaat – De fabel van de neoliberale participatiesamenleving ontrafeld
De participatiesamenleving belooft de burger meer macht en zeggenschap. Maar het tegendeel ishet geval. In plaats van meer greep op de samenleving, neemt de onmacht van de burger toe. Depolitieke partijen worden geleid door een politieke elite met een neoliberale agenda. Bovendienzijn de verschillen in politieke opvattingen tussen de politieke hoofdstromen genivelleerd. Hetgevolg van de politieke keuzes die gemaakt worden, is een toenemende armoede en maatschappelijkeongelijkheid. De kern van de participatiesamenleving is dat bedrijven vrijwel niet wordengecontroleerd, maar dat de controle op de burger alleen maar toe neemt. De controle is daarbij geïntensiveerdvoor burgers die afhankelijk zijn van een sociale uitkering. Het gaat hier om socialebeheersing en niet primair om de geldstroom. De logica van de participatiesamenleving leidt ertoedat politieke besluiten de beheersing van de burger voortdurend verder vergroten. Vertrouwt depolitieke elite haar eigen burgers niet?
De sociale interventiestaat – De fabel van de neoliberale participatiesamenleving ontrafeld
De participatiesamenleving belooft de burger meer macht en zeggenschap. Maar het tegendeel ishet geval. In plaats van meer greep op de samenleving, neemt de onmacht van de burger toe. Depolitieke partijen worden geleid door een politieke elite met een neoliberale agenda. Bovendienzijn de verschillen in politieke opvattingen tussen de politieke hoofdstromen genivelleerd. Hetgevolg van de politieke keuzes die gemaakt worden, is een toenemende armoede en maatschappelijkeongelijkheid. De kern van de participatiesamenleving is dat bedrijven vrijwel niet wordengecontroleerd, maar dat de controle op de burger alleen maar toe neemt. De controle is daarbij geïntensiveerdvoor burgers die afhankelijk zijn van een sociale uitkering. Het gaat hier om socialebeheersing en niet primair om de geldstroom. De logica van de participatiesamenleving leidt ertoedat politieke besluiten de beheersing van de burger voortdurend verder vergroten. Vertrouwt depolitieke elite haar eigen burgers niet?