Strafrechtelijke aansprakelijkheid heroverwogen. Over opzet, schuld, schulduitsluitingsgronden en straf (Softcover)
BEKROOND MET DE TWEEJAARLIJKSE MODDERMANPRIJS 2010.
WINNAAR VAN DE ERASMUS STUDIEPRIJS 2008
In dit boek wordt de interpretatie van opzet, schuld en schulduitsluitingsgronden in verbandgebracht met de doelen die ten grondslag liggen aan straf. De auteur verdedigt een Rawlsiaansetheorie van aansprakelijkheid en straf.
Leidend beginsel is het controleprincipe: opzet, schuld enschulduitsluitingsgronden moeten burgers controle geven over het al dan niet in aanrakingkomen met het strafrecht.
De auteur betoogt dat te snel veroordeeld wordt voor culpose delicten.Enerzijds wijst hij op de geringe gevaarlijkheid van typische culpose gedragingen.Anderzijdswaarschuwt hij voor psychologische biases die rechters ertoe nopen te snel schuld aan tenemen.
De interpretatie van opzet vormt een heet hangijzer in de doctrine.Veel schrijvers menen datopzet een normatief begrip is, waarbij het niet gaat om de psychische gesteldheid van de verdachte.
De auteur betoogt daarentegen dat een psychisch opzetbegrip de voorkeur verdient. Hijverdedigt een cognitieve interpretatie van opzet: het gaat om ‘weten’ en niet om ‘willen’.
Dezebevindingen zijn van belang voor de grens tussen voorwaardelijk opzet en schuld. Sinds hetPorsche-arrest en de Hiv-arresten bestaat grote onduidelijkheid over het bereik van voorwaardelijkopzet.
Strafrechtelijke aansprakelijkheid heroverwogen. Over opzet, schuld, schulduitsluitingsgronden en straf (Softcover)
BEKROOND MET DE TWEEJAARLIJKSE MODDERMANPRIJS 2010.
WINNAAR VAN DE ERASMUS STUDIEPRIJS 2008
In dit boek wordt de interpretatie van opzet, schuld en schulduitsluitingsgronden in verbandgebracht met de doelen die ten grondslag liggen aan straf. De auteur verdedigt een Rawlsiaansetheorie van aansprakelijkheid en straf.
Leidend beginsel is het controleprincipe: opzet, schuld enschulduitsluitingsgronden moeten burgers controle geven over het al dan niet in aanrakingkomen met het strafrecht.
De auteur betoogt dat te snel veroordeeld wordt voor culpose delicten.Enerzijds wijst hij op de geringe gevaarlijkheid van typische culpose gedragingen.Anderzijdswaarschuwt hij voor psychologische biases die rechters ertoe nopen te snel schuld aan tenemen.
De interpretatie van opzet vormt een heet hangijzer in de doctrine.Veel schrijvers menen datopzet een normatief begrip is, waarbij het niet gaat om de psychische gesteldheid van de verdachte.
De auteur betoogt daarentegen dat een psychisch opzetbegrip de voorkeur verdient. Hijverdedigt een cognitieve interpretatie van opzet: het gaat om ‘weten’ en niet om ‘willen’.
Dezebevindingen zijn van belang voor de grens tussen voorwaardelijk opzet en schuld. Sinds hetPorsche-arrest en de Hiv-arresten bestaat grote onduidelijkheid over het bereik van voorwaardelijkopzet.