Het fort van Breendonk. Over oorlog, mensenrechten, herinnering

In de herfst van 1940 werd het fort van Breendonk door de nazi’s omgevormd tot eenkamp voor gevangenen uit België en het noorden van Frankrijk. De eerste gevangenenwaren vooral joden afkomstig uit Midden-Europa, die spoedig het gezelschap kregenvan Belgische politieke gevangenen. Men schat dat iets meer dan 3.500 personen kennisgemaakthebben met de hel van Breendonk.

Breendonk, dat vandaag de dag een Nationaal Gedenkteken vormt, is een onvervangbaregetuige van het systeem van de naziconcentratiekampen. Iedere dag weer stoppener heel wat bussen met bezoekers, vaak scholieren, voor de ingang van het fort. Na hetbezoek, bij het verlaten van het fort, is er bij ieder mens maar één gedachte mogelijk:“Dit nooit meer!”.

Dit boek gaat in op de betekenis van kampen zoals Breendonk op de hedendaagsesamenleving. Het komt daarbij tot de vaststelling dat een democratie nooit uit het oogmag verliezen dat waarden zoals vrijheid, tolerantie en respect nooit definitief verworvenzijn. Een voortdurende waakzaamheid blijft geboden.