De gefragmenteerde staat. De relatieve autonomie van de staat onder het moderne kapitalisme

Steeds meer mensen nemen het vastleggen van hun eigen geschiedenis via film, foto en video zelf ter hand. Die amateurmedia werden in de loop van de twintigste eeuw zo populair, dat het inmiddels niet meer is voor te stellen dat iemand niet ergens een foto, film of video van zijn familie heeft liggen. Dit boek gaat over dat zelf filmen van het gezinsleven: de familiefilm. De familiefilm biedt inzicht in hoe mensen kijken naar hun eigen wereld en hoe ze daaraan vorm geven. Het zijn eigenlijk dromen over het gezin, ideale constructies waaruit zorgvuldig de donkere zijden van het leven zijn geweerd, omgezet tot waardevolle herinneringen. Meer dan alleen aan te zetten tot nostalgie, kan familiefilm ook aanleiding geven tot een andere vorm van geschiedschrijving. Het is een kwestie van het erkennen van de waarde van dit materiaal dat een blik gunt op de ''zijstraten van de geschiedenis''. Familiefilm als vorm van cultuur – naïef, onschuldig, authentiek, geconstrueerd, fictief – is een rijke bron waarvan de betekenis niet enkel schuilt in de inhoud, maar in het hele proces van representatie: van inhoud, productie en vertoning. Van dat proces van representatie doet dit boek verslag. Suzanne Aasman is historica en verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen.