Media, cultuur & burgerschap. Een inleiding
€ 20,00
Deze inleiding in de mediastudies is een Nederlandstalig tekstboek met voorbeelden en analyses van Nederlandse mediaproductie, -tekst en -receptie. Aan de orde komen o.a. de rituele functie en de culturele betekenis van de media, programmeringsstrategieen,… meer
Op voorraad
Deze inleiding in de mediastudies is een Nederlandstalig tekstboek met voorbeelden en analyses van Nederlandse mediaproductie, -tekst en -receptie. Aan de orde komen o.a. de rituele functie en de culturele betekenis van de media, programmeringsstrategieen, de eigendomsverhoudingen en de gevolgen daarvan, een wetenschappelijke analyse van mediateksten en -betekenissen, de gehanteerde verschillen, stereotypen in relatie tot burgerschap, het alledaags mediagebruik, en hoe de media een jeugdcultuur creeren. In deze tweede herzien druk is de tekst aangeoast met actuele informatie. Het nieuwe laatste hoofdstuk bespreekt de toekomst van de media, in het bijzonder vantelevisie. Liwesbet van Zoonen is universitair hoofddocent en bijzonder hoogleraar Gender en multimedia (Opzij-leerstoel) aan de afdeling Communicatiewetenschap van de Universiteit van Amsterdam. Zij is als staflid verbonden aan het onderzoeksinstituut Amsterdam School of Communications Research (ASCoR) en sinds 2000 als hoogeleraar in deeltijd aan de Univewrsiteit Maastricht.
Boek informatie
ISBN 13
9789055892266
Aantal pagina's
171
Auteur(s)
Liesbet van Zoonen
NUR
815 - Massacommunicatie
Gerelateerde producten
Bridges & Watersheds. A narrative analysis of watermanagement in England, Wales and the Netherlands
€ 22,50
What is good water management, if we take scarcity of water, combined with climate change, the rise of sea level and a growing world population into account? Can water management be privatized? Or should the role and the position of the nation state even be strengthened to protect the environment and the citizens? Dicke has conducted a narrative analysis of water management in England, Wales and the Netherlands. Hundred years ago, water used to be a national public good. The nation state was pivotal in water management. Nowadays, water is considered to be part of a global water system. This view transforms water from a national to a global public good. As a result, the nation state is not the only actor, which has a say in the management of this global public good. This transformation places the public private divide once again at the center of attention.
The present debate about privatization, both in England and in the Netherlands, is incomplete. It does not take all dimensions of the public private divide into account. Dicke suggests that both visibility (transparency) and collectivity (water belongs to us all) should be considered. The issue is not whether water management is provided by a nation state or not. The issue should be whether the dimensions of collectivity and visibility are well balanced. This can only be achieved through a restoration of the link between water and society.
Willemijn Dicke is assistant professor at Delft University of Technology at the Department of Public Management Organisation & Management.
Bridges & Watersheds. A narrative analysis of watermanagement in England, Wales and the Netherlands
€ 22,50
What is good water management, if we take scarcity of water, combined with climate change, the rise of sea level and a growing world population into account? Can water management be privatized? Or should the role and the position of the nation state even be strengthened to protect the environment and the citizens? Dicke has conducted a narrative analysis of water management in England, Wales and the Netherlands. Hundred years ago, water used to be a national public good. The nation state was pivotal in water management. Nowadays, water is considered to be part of a global water system. This view transforms water from a national to a global public good. As a result, the nation state is not the only actor, which has a say in the management of this global public good. This transformation places the public private divide once again at the center of attention.
The present debate about privatization, both in England and in the Netherlands, is incomplete. It does not take all dimensions of the public private divide into account. Dicke suggests that both visibility (transparency) and collectivity (water belongs to us all) should be considered. The issue is not whether water management is provided by a nation state or not. The issue should be whether the dimensions of collectivity and visibility are well balanced. This can only be achieved through a restoration of the link between water and society.
Willemijn Dicke is assistant professor at Delft University of Technology at the Department of Public Management Organisation & Management.
Geen voorraad
Stad en land. Over bewoners en woonmilieus.
€ 25,00
Dit afscheidsboek voor Rob van Engelsdorp Gastelaars, van 1984 tot 2003 hoogleraar sociale geografie aan de afdeling Geografie en Planologie van de Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam, laat iets zien van de wetenschappelijke inspiratie die hij heeft weten over te dragen op promovendi, collega’s en studenten, én op auteurs buiten het vakgebied van de stadsgeografie. Dat dit boek binnen de gestelde kaders - stad en land, bewoners en woonmilieus - een grote reikwijdte aan onderwerpen behandelt, mag als een eresaluut aan de emeritus worden gezien.
De bijdragen laten voor een belangrijk deel zien hoe bepalend lokale woonmilieus zijn en hoe zij worden gevormd door handelende bewoners en hun instituties. Om hier een oud en beroemd begrippenpaar te hanteren: weerslag en neerslag bijten elkaar in de loop der jaren voortdurend in hun staart. Dat daarbij het Amsterdamse laboratorium nog steeds het schouwtoneel bij uitstek is, zeker in de huidige meer regionale omschrijving, blijkt overduidelijk.
Geen voorraad
Stad en land. Over bewoners en woonmilieus.
€ 25,00
Dit afscheidsboek voor Rob van Engelsdorp Gastelaars, van 1984 tot 2003 hoogleraar sociale geografie aan de afdeling Geografie en Planologie van de Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam, laat iets zien van de wetenschappelijke inspiratie die hij heeft weten over te dragen op promovendi, collega’s en studenten, én op auteurs buiten het vakgebied van de stadsgeografie. Dat dit boek binnen de gestelde kaders - stad en land, bewoners en woonmilieus - een grote reikwijdte aan onderwerpen behandelt, mag als een eresaluut aan de emeritus worden gezien.
De bijdragen laten voor een belangrijk deel zien hoe bepalend lokale woonmilieus zijn en hoe zij worden gevormd door handelende bewoners en hun instituties. Om hier een oud en beroemd begrippenpaar te hanteren: weerslag en neerslag bijten elkaar in de loop der jaren voortdurend in hun staart. Dat daarbij het Amsterdamse laboratorium nog steeds het schouwtoneel bij uitstek is, zeker in de huidige meer regionale omschrijving, blijkt overduidelijk.
De straat aan de jeugd. Een ontwikkelingsgericht onderzoek naar drie jaar ‘Thuis Op Straat’.
€ 18,00
‘Thuis Op Straat’ (TOS) is de naam van een nieuwe manier van werken, gericht op kinderen en jongeren, om de leefbaarheid van buurten en wijken te vergroten door het scheppen van een duidelijk, gemoedelijk, fatsoenlijk en veilig klimaat op pleinen en straten, het hele jaar door, zeven dagen in de week. Met tevens de bedoeling dat er meer meisjes en meer jonge kinderen van de buitenruimte gebruikmaken. Dit gebeurt onder leiding van een professionele TOS-baas, samen met TOS-medewerkers (I&D-ers en Wiw-ers).
TOS hanteert daarbij geen standaardmethode maar werkt dynamisch: kijken wat op dat plein, in die wijk nodig is en van daaruit activiteiten organiseren. Hierbij speelt verbinding en verbreding een belangrijke rol: verbinding met ouders en buurtbewoners, verbreding naar partners in hetzelfde domein. In 1996 ging het eerste project van start in Rotterdam. Spoedig volgden andere gemeenten.
Drie jaar hebben de onderzoekers van de Erasmus Universiteit, Masson, Karyotis en De Jong, TOS-projecten in Rotterdam, Dordrecht, Leiden en Gouda op verzoek van de Provincie Zuid-Holland, de betrokken gemeenten en het ministerie van VWS gevolgd. In deze evaluatie wordt uitvoerig verslag gedaan van hun bevindingen op een viertal niveaus: welke TOS-activiteiten zijn er uitgevoerd, hoe was het gesteld met het personeel en de interne organisatie, hoe was de samenwerking met en participatie van andere organisaties in de buurten, en zijn de projecten geslaagd in hun oorspronkelijke opzet. De studie wordt afgesloten met aanbevelingen voor de lopende en toekomstige TOS-projecten.
De straat aan de jeugd. Een ontwikkelingsgericht onderzoek naar drie jaar ‘Thuis Op Straat’.
€ 18,00
‘Thuis Op Straat’ (TOS) is de naam van een nieuwe manier van werken, gericht op kinderen en jongeren, om de leefbaarheid van buurten en wijken te vergroten door het scheppen van een duidelijk, gemoedelijk, fatsoenlijk en veilig klimaat op pleinen en straten, het hele jaar door, zeven dagen in de week. Met tevens de bedoeling dat er meer meisjes en meer jonge kinderen van de buitenruimte gebruikmaken. Dit gebeurt onder leiding van een professionele TOS-baas, samen met TOS-medewerkers (I&D-ers en Wiw-ers).
TOS hanteert daarbij geen standaardmethode maar werkt dynamisch: kijken wat op dat plein, in die wijk nodig is en van daaruit activiteiten organiseren. Hierbij speelt verbinding en verbreding een belangrijke rol: verbinding met ouders en buurtbewoners, verbreding naar partners in hetzelfde domein. In 1996 ging het eerste project van start in Rotterdam. Spoedig volgden andere gemeenten.
Drie jaar hebben de onderzoekers van de Erasmus Universiteit, Masson, Karyotis en De Jong, TOS-projecten in Rotterdam, Dordrecht, Leiden en Gouda op verzoek van de Provincie Zuid-Holland, de betrokken gemeenten en het ministerie van VWS gevolgd. In deze evaluatie wordt uitvoerig verslag gedaan van hun bevindingen op een viertal niveaus: welke TOS-activiteiten zijn er uitgevoerd, hoe was het gesteld met het personeel en de interne organisatie, hoe was de samenwerking met en participatie van andere organisaties in de buurten, en zijn de projecten geslaagd in hun oorspronkelijke opzet. De studie wordt afgesloten met aanbevelingen voor de lopende en toekomstige TOS-projecten.
Zorgen over zorg. Traditie, verwantschapsrelaties, migratie en verzorging van Turkse ouderen in Nederland.
€ 13,40
Wanneer allochtone ouderen verzorgingsbehoeftig worden, verwachten ze deze zorg van hun eigen kinderen. Voor de kinderen blijft het vaak schipperen tussen de eisen die hun eigen leven stelt en de verwachtingen van hun ouders. De eerste generatie kon door het verblijf in Nederland zelf ook niet voor hun ouders zorgen, zoals het traditioneel gebruikelijk is. Zij hebben hun opvattingen over traditionele zorg daardoor ook enigszins al aangepast.
Bij de tweede/tussengeneratie allochtonen is onder invloed van Nederlandse waarden en normen - en hun betere kennis van de in Nederland goed ontwikkelde professionele zorg - sprake van een herdefinitie van de zorg aan hun ouders. Binnen de allochtone gemeenschap in Nederland is er nu een verscheidenheid aan zorgrelaties te constateren, variërend van traditionele zorg door de familie tot het volledig wegvallen deze informele zorg.
Vooral wanneer kinderen niet bereid zijn de verzorging voor hun ouders op zich te nemen, vallen er gaten die zorginstellingen niet lijken te kunnen opvullen. De thuiszorg, verzorgingstehuizen en andere Nederlandse voorzieningen kunnen allochtone ouderen vooralsnog vrijwel uitsluitend zorg bieden vanuit een Nederlands kader. Er lijkt weinig inzicht te bestaan in de manier waarop binnen de allochtone gemeenschap voor ouderen wordt gezorgd. Hierdoor is het moeilijk om in te spelen op hun zorgbehoeften. Deze studie vult deze lacune.
Ibrahim Yerden is verbonden aan het Noord-Hollands Participatie Instituut (NPI).
Zorgen over zorg. Traditie, verwantschapsrelaties, migratie en verzorging van Turkse ouderen in Nederland.
€ 13,40
Wanneer allochtone ouderen verzorgingsbehoeftig worden, verwachten ze deze zorg van hun eigen kinderen. Voor de kinderen blijft het vaak schipperen tussen de eisen die hun eigen leven stelt en de verwachtingen van hun ouders. De eerste generatie kon door het verblijf in Nederland zelf ook niet voor hun ouders zorgen, zoals het traditioneel gebruikelijk is. Zij hebben hun opvattingen over traditionele zorg daardoor ook enigszins al aangepast.
Bij de tweede/tussengeneratie allochtonen is onder invloed van Nederlandse waarden en normen - en hun betere kennis van de in Nederland goed ontwikkelde professionele zorg - sprake van een herdefinitie van de zorg aan hun ouders. Binnen de allochtone gemeenschap in Nederland is er nu een verscheidenheid aan zorgrelaties te constateren, variërend van traditionele zorg door de familie tot het volledig wegvallen deze informele zorg.
Vooral wanneer kinderen niet bereid zijn de verzorging voor hun ouders op zich te nemen, vallen er gaten die zorginstellingen niet lijken te kunnen opvullen. De thuiszorg, verzorgingstehuizen en andere Nederlandse voorzieningen kunnen allochtone ouderen vooralsnog vrijwel uitsluitend zorg bieden vanuit een Nederlands kader. Er lijkt weinig inzicht te bestaan in de manier waarop binnen de allochtone gemeenschap voor ouderen wordt gezorgd. Hierdoor is het moeilijk om in te spelen op hun zorgbehoeften. Deze studie vult deze lacune.
Ibrahim Yerden is verbonden aan het Noord-Hollands Participatie Instituut (NPI).