Van de Harmon doctrine naar het klimaatakkoord van Kopenhagen (Reeks Oraties)

In een geschil tussen Mexico en de Verenigde Staten over het watergebruik vande Rio Grande aan het einde van de negentiende eeuw, claimde de Amerikaanseminister van justitie Harmon nog dat er geen volkenrechtelijke regels bestondendie aan de VS beperkingen oplegden bij het gebruik van het water van eeninternationale rivier, ook al werd daarbij schade in het gebied van een nabuurstaattoegebracht.
In zijn oratie licht Johan Lammers de enorme ontwikkeling en expansie van hetinternationaal milieurecht toe. Daarbij gaat hij nader in op de spraakmakendeinternationale arbitrale uitspraak uit 1938 in de ‘Trail Smelter affaire’ tussen deVerenigde Staten en Canada, alsook op enkele andere kenmerkende gevallenvan grensoverschrijdende milieuhinder en gebruik van natuurlijke rijkdommen.Voorbeelden hiervan zijn de kwestie van de verzilting van het Rijnwater na deTweede Wereldoorlog en het probleem van de ‘zure regen’ dat in de jaren zeventigontstond.
Bijzondere aandacht wordt besteed aan de problematiek van de klimaatveranderingwereldwijd, alsook aan de wijze waarop de internationale gemeenschap daarvooreen oplossing probeert te vinden via het VN Klimaatverdrag, het Kyoto Protocolen het recentelijk gesloten Klimaatakkoord van Kopenhagen.