Vleermuisouders

Opvoeding krijgt vandaag een gevarieerde en almaar groeiende belangstelling, maar
hoe zou een hedendaagse pedagogiek eruit kunnen zien? Als een urban education, die
in haar onderzoek en opleidingen oog heeft voor stadse vraagstukken van onderwijs
en opvoeding, jeugdzorg, het prikkelen van jong talent en de ruimtelijke ordening van
straten en wijken? Wat moeten (aanstaande) professionals dan kennen en kunnen?
Hoe kan hun vak eruitzien?

Dit boek heeft minstens evenveel aandacht voor de determinanten van het opgroeien
als voor de binnenkant van het opvoeden. Het vak wordt opnieuw geordend, met oog
voor de harde actualiteit van grootstedelijke vraagstukken. Is de verzorgingsstaat bijvoorbeeld
gepasseerd door het neoliberalisme? Is er een bruikbare ordening te maken
van de ondersteuning van het opgroeien in de stad, en wat moeten de pedagogiek- en andere hogere sociaalagogische opleidingen met de toeloop van studenten die zich
vooral interesseren voor het doe-karakter van het vak en de schier talloze prikkels en
uitdagingen ervan?

Dit boek is gegroeid uit bijna veertig jaar ervaring in en om het hoger onderwijs in
Nederland en Vlaanderen. Het toont enige scepsis over die overbezorgde ouders, maar
ook over grenzeloze wetenschappelijke en stadspolitieke ambities.

Ton Notten studeerde theologie en andragologie en
promoveerde in 1988 aan de Universiteit van Amsterdam
op het proefschrift Rationaliteit en het schone streven.
Naast zijn professoraat in de Sociale en culturele agogiek
aan de Vrije Universiteit Brussel (1998-2011) is hij sinds
2002 lector Opgroeien in de Stad aan de Hogeschool
Rotterdam waar hij ook na zijn pensionering, in 2011,
onderwijs geeft, onderzoek verricht en promovendi begeleidt.
Hij publiceerde ongeveer 300 wetenschappelijke
en praktijkgerichte artikelen, columns en (hoofdstukken
van) boeken.