Weer siddert in mij de liefde die het lichaam sloopt. Sapphô van Lésbos blijft brandend

De spaarzame biografische gegevens en het brokkelig karakter van de resterende fragmenten van
Sapphô’s poëzie hebben van ouds de verbeelding uitgedaagd en geprikkeld.
Men was als vrouw groots als creatieve geest zoals Sapphô, en dus een ‘Sapphô’, die erin slaagde
zich naast de mannen in geschrifte en in poëzie te manifesteren. Men was heroïsch en zichzelf affirmerend
als Sapphô, als de mascula Sappho van Horatius. Men was een ‘Sapphô’, wanneer men
zich als een kuise pedagoge manifesteerde, die zich over jonge vrouwelijke leerlingen ontfermde
die men op het latere (huwelijks)leven voorbereidde. En men was een ‘Sapphô’, wanneer men getuigenis
aflegde van een ongebreidelde seksualiteit en vooral ook de gendernorm transcendeerde,
waarbij men in de buitenste duisternis riskeerde te worden geworpen.
Dit essay maakt duidelijk waarom Sapphô niet alleen als dichteres werd benaderd. Het gaat geenszins
de discussie uit weg met bepaalde burgerlijk-paternalistische en feministische interpretatoren
van haar bewaard gebleven poëzie, die beurtelings hebben aangevoerd dat men over de goede lens
moet beschikken om naar poëzie te kijken, wil men haar juist interpreteren.

Jan Godderis is gewoon hoogleraar aan de Faculteit der Geneeskunde van de KU Leuven. Hij doceert
er psychiatrie, geschiedenis van de geneeskunde en cultuurgeschiedenis van de seksualiteit.
Eerder verschenen diverse andere monumentale studies van hem.